HET TEKEN VAN OPENBARING 12.


Share Button

Aangeleverd door: It’s Me

www.wimjongman.nl

(homepagina)

Een kort handboek over het Teken van Openbaring 12

Dit is de gedeeltelijke vertaling van een artikel door blogger Gary – 11 januari 2017

()
Voor het laatst bijgewerkt: 7 juni 2017.
Onderhand hebt u waarschijnlijk al wel gehoord over wat een aantal christenen melden over het Teken van Openbaring 12, dat vermoedelijk op zaterdag 23 september 2017 zal plaatsvinden. Er is een heleboel ongebreidelde speculatie over op het internet, zowel voor als tegen de legitimiteit van dit teken, en veel informatie is als onkruid. Wat is waar? Wat is vals? Is dit een hype? Het doel van dit artikel is om de lezer te voorzien van een veelomvattende en duidelijke analyse van het vermeende teken, met een aanpak van de vele vragen en bekommernissen. De onderstaande drie secties omvatten: het teken zelf, wat de mogelijk betekenis is, en de beweringen en kritiek over het teken. Ik vermoed dat dit artikel zal worden bijgewerkt als er nieuwe informatie wordt blootgelegd, dus aarzel niet om items van belang hieronder in te voegen in de reacties.

Een groot teken

“En er verscheen een groot teken in de hemel: een vrouw, bekleed met de zon, en de maan was onder haar voeten en op haar hoofd een kroon van twaalf sterren. En zij was zwanger en schreeuwde het uit in barensnood en in haar pijn om te baren. En er verscheen een ander teken in de hemel. En zie: een grote vuurrode draak met zeven koppen en tien horens. En op zijn koppen zeven diademen. En zijn staart veegde het derde deel van de sterren van de hemel en wierp die op de aarde. En de draak stond voor de vrouw, die op het punt stond te baren, om haar Kind te verslinden, zodra zij Het gebaard zou hebben. En zij baarde een Zoon, een mannelijk Kind, dat alle heidenvolken zal hoeden met een ijzeren staf. En haar Kind werd weggerukt naar God en naar Zijn troon.”

– Openbaring 12:1-5

De astronomische uitlijning waar zo velen nu naar verwijzen is afkomstig van de letterlijke lezing van Openbaring 12:1-5. Dat beschrijft een teken aan de hemel van een vrouw die is gekroond met twaalf sterren, bekleed met de zon, en de maan onder haar voeten, en bezig met de geboorte van een mannelijk kind. De tekst zelf beschrijft het teken niet als een gelijkenis of illustratie, wat de opvatting bevestigt dat deze passage in feite een echte astronomische gebeurtenis beschrijft die zichtbaar is voor de bewoners van de aarde – compleet met een echte zon, maan en sterren. Elk van de elementen die zijn beschreven in het teken hebben een aanzienlijke profetische en allegorische betekenis zoals het getoond zal worden, maar het gedeelte zelf beschrijft eerst en vooral een echt teken en dus moet een nauwkeurige interpretatie begonnen worden met dit als uitgangspunt. Het ontbreekt aan enig bewijs dat de apostel Johannes geen zichtbaar teken in de hemel aan het beschrijven is zoals de tekst duidelijk zegt, de bewijslast ligt dan ook volledig bij degenen die beweren dat deze passage puur allegorisch is.

Er is veel verwarring over zowel over de Hebreeuwse als de Griekse woorden voor hemel. In het Grieks is het woord in Openbaring 12:1 ourano met een lidwoord, die kan worden vertaald als “in de hemel” of “het uitspansel.” Het onderscheid maakt een groot verschil, omdat velen een letterlijk duizend jarig Koninkrijk van Christus ontkennen en de aardse vervulling van de verbondsbelofte van het Oude Testament, en dan elke keer kiezen voor de “hemel”. Hetzelfde geldt voor Openbaring 21:1. Johannes ziet iets wat vaak vertaald is als “een nieuwe hemel” en “een nieuwe aarde”. Het kan echter beter zijn om dit te vertalen als “een nieuw uitspansel”, in plaats van moderne lezers te verwarren met een woord in het moderne Engels dat het meest geassocieerd wordt met Gods woning.

Het is ook belangrijk om op te merken dat in deze eerste vijf verzen in Openbaring 12 een doelbewust onderscheid wordt gemaakt tussen de twee verschillende tekens. Het eerste teken, dat de tekst “een groot teken” noemt, met alleen een vrouw in barensnood, in Openbaring 12:1-2 en Openbaring 12:5. Het tweede teken, genaamd “een ander teken”, wordt beschreven in Openbaring 12:3-4. De tekenen zijn aan elkaar verbonden in het verhaal, maar hun onderscheid vertelt ons dat ze niet hetzelfde zijn en dit de waarschijnlijke reden is dat alleen het eerste teken blijkbaar geconstateerd wordt in de herfst van 2017. Een aantal verschillende verklaringen voor het tweede teken zijn aangeboden, zoals die van een nog onzichtbaar stellair of planetair lichaam, maar dat is niet het onderwerp van deze studie. Onze focus ligt volledig op het “grote teken”.

Er zijn enige vragen over wie voor het eerst de ontdekking deed in zijn meest oorspronkelijke vorm, maar ergens in 2011 werd het waargenomen met behulp van astronomische software welke een specifieke opstelling van de sterrenbeelden, planeten, de zon en de maan weergeeft, waarmee het een letterlijke lezing van Openbaring 12:1-2 en Openbaring 12:5 lijkt te vervullen. Nu bespreken we elk van de elementen die zijn betrokken bij deze uitlijning:

Het sterrenbeeld Maagd

()
Virgo, is Latijn voor “maagd” of “meisje”, is het één na grootste sterrenbeeld aan de hemel en is één van de twaalf sterrenbeelden van de dierenriem en de Joodse Mazzaroth (de sterrenbeelden die door de zon worden doorlopen in de loop van het jaar). In de meeste afbeeldingen worden de twaalf belangrijkste sterren getoond, zoals kan worden gezien in de bovenstaande afbeelding. Spica vormt samen met drie andere sterren een soort van baarmoeder in het midden van het sterrenbeeld. Maagd is universeel afgebeeld als een vrouw, zelfs in de oude Griekse, Romeinse, en Assyrisch-Babylonische culturen. Het is de reden, zo wordt betoogd, dat dit de “vrouw” is die Johannes zag aan de hemel. Het is het enige sterrenbeeld in de dierenriem en in de Mazzaroth dat een vrouw weergeeft. En uit de 88 sterrenbeelden in de gehele hemelsfeer is het slechts één van de drie constellaties die vrouwen vertegenwoordigen (de andere twee zijn Andromeda en Cassiopeia).

De zon

()
De ster van ons zonnestelsel is met name vermeld in Openbaring 12:1 als een onderdeel van het teken. Er is gezegd dat die de vrouw “bekleed”. Vanuit het perspectief van een kijker op aarde is de zon altijd veel kleiner dan de Maagd, en dus kan het niet de schijf van de zon zelf zijn, die haar kleding is, hoe dan ook, maar op 23 september zal hij op haar schouder rusten en zal het teken volledig worden “bekleed” met het zonlicht gedurende de dag van 22 en 23 september, om Maagd in haar weergave te verbergen.

De maan

()
De maan wordt ook met name vermeld in Openbaring 12:1 en omschreven als verblijvend onder de voeten van de vrouw. Op 23 september, vanuit het perspectief van de kijker in het Midden-Oosten, zal de Maagd liggend verschijnen en de maan verschijnt dan direct onder de voeten van het sterrenbeeld.

Een kroon van twaalf sterren

()
Het is niet ongewoon voor Maagd om te worden “bekleed” met de zon en de maan onder of in de buurt van haar voeten – in feite gebeurt dit elk jaar gedurende een aantal dagen in de herfst. Het is de kroon van 12 sterren die Johannes zag, die begint dit teken apart te zetten. Dit is eigenlijk veel zeldzamer. De Hebreeuwse en Griekse woorden voor “ster” maken geen onderscheid tussen de sterren en planeten zoals we dat vandaag kennen. Vanuit het perspectief van een waarnemer op aarde zien sterren en planeten er hetzelfde uit, behalve dat de planeten zich lijken te bewegen door het veld van de vaste sterren. Om deze reden werden planeten soms in de oude talen beschreven als “zwervende of dwalende sterren”, maar nog steeds heetten ze dan sterren. Als we ze geplaatst zien direct boven het hoofd van het sterrenbeeld Maagd, is het sterrenbeeld Leeuw (“Leo”), samengesteld uit de negen belangrijkste sterren zoals hierboven te zien is. Op 22 en 23 september zullen de zichtbare planeten Mercurius, Mars en Venus toetreden tot Leo’s negen sterren om een “kroon” van twaalf sterren te vormen op het hoofd van de Maagd.

De planeet Jupiter

()
Jupiter is de grootste planeet in ons zonnestelsel, waarvan wordt gezegd dat het een mannelijke kind vertegenwoordigd die uit de vrouw geboren wordt. Er lijken enkele zeer goede redenen te zijn om deze verbinding te maken.

Als eerste hebben bijna alle commentaren op Openbaring 12 door de kerkgeschiedenis heen het mannelijke kind in dit gedeelte geïdentificeerd met Jezus Christus (hoewel niet alleen Jezus Christus zoals later zal worden besproken). Het lijkt duidelijk: op één vlak vertegenwoordigt de vrouw Maria, de baby is Jezus, en de draak in het tweede teken vertegenwoordigt satan. Het kind is “opgenomen” naar Gods troon in dit gedeelte en dat is: Jezus is opgevaren naar de hemel. Jezus zal alle naties regeren wanneer hij terugkeert zoals dit gedeelte over het kind beschrijft. Een aantal theorieën over de ster van Bethlehem stelden dat Jupiter de ster was – de Christusster. Net als Christus is Jupiter bedekt met strepen (Jesaja 53:5) en heeft een zeer prominent gat, genoemd de Grote Rode Vlek, dat vergelijkbaar is met Christus’ speerwond (Joh. 19:34). Net als Christus vangt Jupiter “de klap” op voor ons (Jesaja 53:4-6), namelijk van de meeste dodelijke kometen en asteroïden uit het buitenste zonnestelsel die anders de aarde zouden raken.

Ten tweede is de planeet vernoemd naar de koning van de goden in de oude Romeinse en Griekse mythen (respectievelijk Jupiter en Zeus). In de oude Babylonische en Germaanse mythen vertegenwoordigd de planeet de zoon van hun respectievelijke belangrijkste goden: Marduk, zoon van Ea, en Thor, zoon van Odin. Met andere woorden, in de oudheid werd Jupiter altijd geassocieerd met de grootste mannelijke godheid of de goddelijke zoon. Jupiter is daarom vaak aangeduid als de “koningsplaneet”.

Ten derde, op 20 november 2016 kwam de planeet Jupiter in de schoot van het sterrenbeeld Maagd, waar het voor exact 42 weken zal verblijven, de precieze lengte van een lange menselijke zwangerschap. De duur van 42 weken is ook interessant in het licht van de 42 generaties van Abraham tot Christus (Matt. 1:17) en de 42 maanden die de eerste en tweede helft van de verdrukking zullen duren (Openbaring 11:2, Openbaring 13:5, Daniel 7:25, o.a.). De kroon van twaalf sterren boven het hoofd van de Maagd is zeldzaam, maar dit wordt nog meer zeldzamer. Om Jupiter voor zo’n langdurige en precieze tijdsduur in de baarmoeder te laten blijven, ondergaat het daarmee een uiterst zeldzame retrograde [tegengesteld draaiende] beweging in het sterrenbeeld. De planeet lijkt eigenlijk een reusachtige cirkel te maken binnen de baarmoeder in die tijd, voordat dit wordt afgesloten op 9 september 2017. Het teken van Openbaring 12 is voltooid in vers 5, nadat het kind is geboren en ook twee weken nadat Jupiter de baarmoeder heeft verlaten als hij omlaag gaat langs het hemelse geboortekanaal terwijl het volledige teken gevormd wordt in de hemel. Men zou kunnen stellen dat de vrouw gedurende twee weken in barensnood is als de baby zich via het kanaal uit de baarmoeder beweegt.

Het complete beeld

()
De afbeelding hierboven toont het volledige teken zoals het eruit ziet, gezien vanuit Israël op 23 september 2017. Het toont ook de verschillende posities van Jupiter binnen de schoot van de Maagd terwijl het rondcirkelt tijdens de duur van 42 weken. Scottie Clark, was de eerste om al deze stukken samen te voegen en sprak over de precisie van het teken hier:

De betekenis

Mijn persoonlijke studie van Openbaring 12 geeft veel eer aan Jeff E. Scottie Clark en Daniel Matson (onder vele anderen). Het heeft ertoe geleid om mij te laten geloven dat het hele hoofdstuk, dat verschijnt in het midden van het boek Openbaring, een intermezzo is en breed overzicht van de gehele verdrukking, met een beschrijving van alle belangrijke gebeurtenissen met uitzondering van de tweede komst van Christus. Openbaring 12 lijkt de verdrukking te beschrijven in chronologische volgorde, met uitzondering van vers 6:

Openbaring 12:1-5: De opname van de Gemeente.

Openbaring 12:7-12: De toekomstige oorlog in de hemel die tegelijk met de opname of zeer kort daarna plaatsvindt. De aanklager en zijn beschuldigende engelen worden uit de hemel geworpen als de Gemeente in de hemel ingaat. Je zou dit de Kosmische Wisseling kunnen noemen: als de Gemeente omhoog gaat en de duivel neerdaalt. Satan en zijn engelen zijn dan beperkt tot een verblijf op de aarde.

Openbaring 12:13: De vervolging van het Joodse ‘overblijfsel’ op aarde tijdens de eerste helft van de verdrukking.

Openbaring 12:14-16, 6: Het Joodse overblijfsel krijgt bescherming gedurende de overblijvende drie en half jaar, waarna de verdrukking tot een einde komt.

Openbaring 12:17: Als hij herkent dat het Joodse overblijfsel dan onaantastbaar is, draait de satan zijn aandacht naar de resterende heiligen uit de heidenen in de verdrukking.

Om dit verhaal in het hoofdstuk volledig te begrijpen, moet u begrijpen dat er drie hoofdrolspelers zijn, die zowel de natuurlijke personen als de rechtspersonen vertegenwoordigen:

De vrouw: Maria en Israël

Door de geschiedenis van de kerk heen lijkt het vanzelfsprekend om de vrouw in deze passage te identificeren met Maria, de moeder van Jezus: die de geboorte gaf aan het mannelijke kind die over alle volken zal heersen. Ze is ook vervolgd door een soort draak in de vorm van Herodes, en God beschermde haar en haar familie in Egypte. Zij is dus de persoon die de vrouw vertegenwoordigt.

Daarnaast echter vertegenwoordigt de vrouw ook Israël. Dit wordt aangegeven niet alleen door de zeer Joodse kroon van twaalf sterren (de twaalf stammen van Israël uit Genesis 37:9-10), maar ook door het totale verhaal. De vrouw wordt beschermd in de woestijn op aarde, waarmee een belangrijk onderscheid wordt gemaakt tussen haar en haar nakomelingen (eerst het mannelijke kind, en ten tweede haar andere nakomelingen in vers 17). Sommigen hebben betoogd dat de vrouw de Gemeente vertegenwoordigt, maar dit standpunt is onhoudbaar, omdat de Gemeente niet van Christus kan bevallen. Om deze drie redenen koppelen vrijwel alle dispensationalisten en zelfs veel verbondstheologen de vrouw aan Israël.

De draak: Satan en het koninkrijk van Antichrist

()
De draak is een expliciete weergave van satan (Openbaring 12:9), waardoor er geen giswerk is van onze kant.

Daarbij is het eenvoudig te begrijpen dat de draak de antichrist en zijn koninkrijk vertegenwoordigt, want zij zijn het die door het koninkrijk van de antichrist dat de draak feitelijk Israël en de toekomstige heiligen van de verdrukking vervolgt. Dit met elkaar verbonden begrip worden verder bewezen door de zeven koppen en tien horens van de draak, die ook zijn verbonden met de antichrist en zijn heerschappij (Openbaring 17:9) en de wereldheersers die hem hun gezag geven (Openbaring 17:12, Daniel 7:20-22).

Het mannelijke kind: Christus en zijn Gemeente

()
Jezus Christus springt duidelijk in het oog in dit gedeelte. Hij werd geboren uit Maria, gekomen om alle naties te regeren, en is opgevaren naar de hemel.

Echter, net als de vrouw en de draak bepaalde ingesloten betekenissen hebben, volgt het kind hetzelfde patroon. In het gedeelte zelf zijn er vijf belangrijke stukken aan bewijsmateriaal, die ons vertellen dat de Gemeente aanwezig is, zo volgens de Dallas Theological Seminary professor Michael Svigel:

  1. Consistentie in de symboliek. De vrouw vertegenwoordigt een persoons-entiteit (Israël, zie Genesis 37:9-10); de Draak vertegenwoordigt ook een persoons-entiteit (het wereldsysteem, gecontroleerd door Satan, zie het totaal van zeven koppen en tien horens in de reeks van monsters in Daniel 7:1-7) en het mannelijke kind als het lichaam van Christus vertegenwoordigt ook een persoon (Christus verenigd met zijn lichaam, de Gemeente, zie 1 Korintiërs 12:12, enz.).

2. Toespeling op Jesaja 66:7-8. Het gebruik van het onzijdige bijvoeglijke naamwoord arsen (mannelijk) dat het mannelijke zelfstandig naamwoord huios (zoon) wijzigt, en het beeld van Israël dat bevalt, wijst zorgvuldige lezers terug naar Jesaja 66:7-8, waar wij in de Septuagint (Griekse versie van het Oude Testament) lezen: “Voordat zij weeën kreeg, heeft zij gebaard. Nog voor een wee over haar kwam, heeft zij een jongetje ter wereld gebracht. Wie heeft ooit zoiets gehoord? Wie heeft iets dergelijks gezien? Zou een land geboren kunnen worden op één dag? Zou een volk geboren kunnen worden in één keer? Maar Sion heeft nauwelijks weeën gekregen, of zij heeft haar zonen al gebaard.” Het beeld is parallel aan Openbaring, en Johannes breekt expliciet met de regels van de Griekse grammatica (het wijzigen van de mannelijke “zoon” met het onzijdige “mannelijke”) door ons terug te verwijzen naar deze passage in Jesaja 66. Het kind is in beide gevallen iets gezamenlijks, niet individueel.

3. De symbolische achtergrond van Daniel 7. Ik denk dat Johannes gebruik maakt van de term huios (zoon) in Openbaring 12:5 en de visie van de “zoon van de mens” verbindt in Daniel 7:13–14, die gezamenlijk worden geïnterpreteerd als de Messias en zijn heiligen van 7:18; 26-27. Johannes gebruikt de term “zoon” in Openbaring 12:5, letterlijk: “ze bevalt van een zoon, een man”, niet met de term “kind”, zoals de meeste vertalingen doen. De meeste mensen missen deze “Mensenzoon” in Daniel 7 die zo wordt geïnterpreteerd door de engel, wat goed past bij Openbaring 12:5 waar de “mannelijke zoon” geïnterpreteerd wordt als verbonden met het lichaam van Christus. Ook verwees het beeld van de zeven koppen en tien horens van het symbool van de draak eerder in deze visie ons al terug naar Daniel 7, wat lijkt achter deze visie van Openbaring 12 te staan.

4. Het mannelijke kind wordt “weggerukt.” Het woord in Openbaring 12:5 is het woord voor “opname”, harpazo, en betekent altijd een plotselinge verwijdering, een punt van ingrijpen. Daarentegen gebruikt het Nieuwe Testament voor de Hemelvaart van Christus termen als “verheffen”, epairo (Handelingen 1:9), “opstijgen”, anabaino (Joh. 20:17; Efeziërs 4:8-10), en “opnemen” analambano (Markus 16:19; Lukas 1:11). Dit zijn neutrale termen, wat een verwijdering betekent van de ene plaats naar de andere. In Openbaring 12:5 wordt het mannelijke kind echter plotseling weggerukt als de draak het kind wil verslinden. De hemelvaart van Christus was iets geleidelijks (Handelingen 1:10), niet plotseling. Openbaring 12:5 heeft ook een context van “redding” tegen de dreiging van de draak. Het woord “opname”, harpazo, wordt op de juiste wijze gebruikt in het Nieuwe Testament voor een redding in Handelingen 23:10 en Judas 23. In zijn hemelvaart naar de hemel werd Christus niet gered, maar is overwinnend opgevaren, en was niet in gevaar door de duivel of iemand anders. De term “opname”, harpazo, wordt nooit gebruikt voor Christus opstijgen naar de hemel. Dus is het gebruik van harpazo – gebruikt in het kader van een redding zoals in Openbaring 12:5 – volledig ongepast om de hemelvaart van Christus te beschrijven. Maar het is volledig geschikt voor het beschrijven van de opname van de Gemeente in een uitredding van Satans opkomende poging om haar te vernietigen als we de eindtijd bereiken.

5. Gezamenlijke toepassing van Psalm 2:9 in Openbaring 2:26-27; 12:5; en ook nog 19:14-15. In Psalm 2:9 vertelt God over de Messias: “U zult hen verpletteren [de naties] met een roede van ijzer, U zult hen in stukken slaan als aardewerk.” In Openbaring 2:26-27, breidt Christus deze belofte uit naar de Gemeente, het lichaam van Christus: “En wie overwint en wie Mijn werken tot het einde toe in acht neemt, hem zal Ik macht geven over de heidenvolken. En hij zal hen hoeden met een ijzeren staf – zij zullen als kruiken van een pottenbakker verbrijzeld worden – zoals ook Ik die macht (autoriteit) van Mijn Vader heb ontvangen.” In Openbaring 19:14-15 komen Christus en de legers naar de aarde om de belofte na te komen: “En de legers in de hemel volgden Hem op witte paarden, gekleed in fijn linnen, wit en smetteloos. En uit Zijn mond kwam een scherp zwaard, opdat Hij daarmee de heidenvolken zou slaan. En Hij zal hen hoeden met een ijzeren staf. En Hij treedt de wijnpersbak van de wijn van de grimmige toorn van de almachtige God.” Deze zelfde Psalm wordt geciteerd in Openbaring 12:5 en wordt toegepast op het mannelijke kind. Zo is het mannelijke kind als Christus verbonden met zijn lichaam, de Gemeente, wat op de meest consistente toepassing van de belofte van Psalm 2:9 uitgebreid wordt naar zowel Christus als de Gemeente.

Kortom, de betekenis van het Openbaring 12-teken kan de opname van de Gemeente zijn, het begin van de kosmische oorlog in de hemel, en waar Gods reddende focus terug zal keren naar Israël en de Joden (Micha 5:3). Het teken van Openbaring 12 op 23 september 2017 gebeurt ook op wat de eerste of tweede dag van Rosj Hasjana zal zijn, wellicht bepaald door de waarneming van de nieuwe maan. Dit zou ongelooflijk belangrijk zijn omdat onderzoekers van de Bijbelse profetie jarenlang hebben gespeculeerd dat Rosj Hasjana (ook wel Yom Teruah of “Bazuinenfeest” genoemd) de meest waarschijnlijke tijd van het jaar is voor de opname.

Er zijn zeven Bijbelse feesten (Leviticus 23:4-44) en Jezus vervulde de eerste vier in deze volgorde:

Het feest van Pesach – waaraan voldaan is door Zijn dood.

Het feest der ongezuurde broden – waaraan voldaan is door Zijn zondeloos leven en begrafenis.

Het feest van de eerstelingen – waaraan voldaan is door zijn opstanding.

Het feest van Pinksteren – vervuld door Jezus, met de Heilige Geest die indaalt in de Gemeente.

Het volgende feest in deze chronologische volgorde is het Bazuinenfeest, dat toevallig lijkt te vallen op 22 en 23 september in 2017 – wanneer het teken zal gebeuren.

*Een belangrijk opmerking: Pinksteren wordt vaak betiteld als zijnde “de geboorte van de kerk”, omdat op die dag door Jezus de bediening van zijn eerste komst volledig voltooid was en de gelovigen werden gedoopt met de Heilige Geest wat uiteindelijk hun zegel zou zijn van een eeuwige verlossing (Efeziërs 4:30). In het licht van de geboorte geportretteerd aan de hemel in september 2017, en overwegende de mogelijkheid van de conceptie van Jezus in Matt. 1:18 en Lukas 1:35. Het was de conceptie van Christus toen de Heilige Geest in Maria kwam, niet Zijn geboorte. Zou het kunnen dat Pinksteren eigenlijk de conceptie was van de gemeente en Openbaring 12 het teken dat de geboorte van de Gemeente uitbeeldt? Ook vanuit soteriologisch perspectief [reddingsleer] maakt dit veel uit als je het vergelijkt met het proces van zaligheid in de ontwikkeling en de geboorte van een baby: conceptie is als een rechtvaardiging wanneer een nieuwe geest indaalt en er een nieuw leven ontstaat, de dracht is als de heiliging, wanneer we in ons geloof groeien, en geboorte is als de verheerlijking, wanneer de baby eindelijk compleet en volledig gevormd is. Misschien bedoelde Jezus dat meer letterlijk dan we dachten toen Hij in Johannes 3:7 zei: “U moet wedergeboren worden.” Houd ook rekening met de vermaning van de apostel Paulus Galaten 4:19:

 …mijn lieve kinderen, van wie ik opnieuw in barensnood ben totdat Christus gestalte in u krijgt…

Beweringen en kritieken

Bewering: Naar “tekenen” zoeken in de hemel is astrologie.

Dit is onjuist. Astrologie is een afgodische en occulte praktijk waarbij vaak een vergoddelijking van sterren, planeten en manen. Astrologen leren vaak dat deze hemellichamen controle hebben over het leven op aarde. In het tegendeel gaat het hier over het zoeken naar Bijbelse tekenen in de hemel, een erkenning dat de Schepper-God al die dingen gemaakt heeft en alles in beweging zet in een door Hem voorbestemd patroon. De hemelse lichamen op zich hebben geen macht over ons leven en wij aanbidden ze niet.

De Bijbel zegt expliciet dat er tekenen zullen zijn aan de hemel voorafgaand aan de terugkeer van Christus (Matt. 24:30, Lucas 21:11, Lucas 21:25, Openbaring 12:1-3). De Bijbel zegt ook dat de zon, maan en sterren zijn gemaakt om drie redenen: 1. Het scheiden van de dag van de nacht, 2. om licht te geven op de aarde, en 3. om aan te geven: de dagen, jaren, seizoenen, en tekens (Genesis 1:14-15). Profetische taal heeft vaak melding gemaakt van maans- en zonsverduisteringen (Joel 2:31, Handelingen 2:20, Openbaring 6:12) en God heeft vaak onze aandacht gevestigd op de sterren (Genesis 15:5, Jesaja 40:26, Job 38:31, Amos 5:8, Psalm 19:1).

Interessant is dat de wijzen uit het Oosten de baby Jezus konden vinden door het volgen van de profetische beschrijvingen in Numeri 24:17 en Genesis 49:9-10. Ze konden het sterrenbeeld Leeuw (“Leo”) identificeren met de stam van Juda en ze zijn de ster van Bethlehem gevolgd toen die zich westelijk verplaatste en boven Bethlehem kwam te staan. Adam in de gelijkenis van de wijngaard is een grote weerlegging van de bewering dat het Openbaring 12-teken astrologie is.

Bewering: Het Openbaring 12-teken is niet uniek, het is eerder gebeurd.

Dit is ook onjuist, met één voorbehoud. Sommigen beweren dat dit teken ook in 3915 v.Chr., en in 3 v.Chr., en in 70 na Chr. is opgetreden. Het heeft zeker niet plaatsgevonden in 3 v.Chr of in 70 na Chr., maar het deed zich wel voor op 5 augustus 3915 v.Chr. Een waarschuwing is echter dat in 3915 v.Chr. de verschijning Saturnus in de kroon staat, maar Mars afwezig is, Jupiter ook een ongeveer negen maanden rondgang onderging in de baarmoeder van de Maagd gedurende deze tijd (28 oktober 3916 v.Chr tot 5 augustus 3915 v.Chr.), maar een groot deel van Jupiters rondgang vond plaats buiten de baarmoeder. Drie aparte studies hebben aangetoond dat de 23 september-uitlijning een eenmalig gebeurtenis in de menselijke geschiedenis is.

27 augustus in 70 na Chr.

()
De vrouw heeft daar een kroon van 12 sterren, maar Jupiter en Venus zijn samen zo dicht genaderd dat het moeilijk is om ze te onderscheiden. De zon en de maan staan op hun plaats, maar er is geen “mannelijk kind”. De baarmoeder is helemaal leeg. Je kunt ook zien dat de maan onder haar knieën staat, niet onder haar voeten.

11 september in 3 voor Chr.

()
Velen hebben betoogd dat Rosj Hasjana op 3 voor Chr. (11 september) ook het teken laat zien, als bewijs dat Christus op die dag geboren is, maar hier zijn slechts twee dingen juist: de zon bekleedt de vrouw en de maan staat onder haar voeten. Maar er is geen kroon van twaalf sterren, de maan is heel ver weg, en er is geen geboorte van een “mannelijk kind”.

5 augustus 3915 voor Chr.:

()
Er is een bijna perfecte match op deze datum (hoewel niet zo nauwkeurig als de uitlijning van 2017). In feite is het zo’n nauwe overeenkomst dat er gespeculeerd werd dat dit de datum van de val van de mensheid zou zijn geweest toen God de volgende griezelig relevante woorden uitsprak naar de duivel en Eva in Genesis 3:15-16:

  En Ik zal vijandschap teweegbrengen tussen u en de vrouw,
en tussen uw nageslacht en haar Nageslacht;,
Dat zal u de kop vermorzelen ,,
en u zult Het de hiel vermorzelen.,
Tegen de vrouw zei Hij:,
Ik zal uw moeite in uw zwangerschap zeer groot maken;,
met pijn zult u kinderen baren.,
Naar uw man zal uw begeerte uitgaan,,
maar hij zal over u heersen.

Interessant is dat in deze dialoog de drie zelfde entiteiten genoemd worden die ook in Openbaring 12 aanwezig zijn: de slang (Openbaring 12:9), de vrouw en het mannelijke kind. De planeet Saturnus, satan, waarvan sommigen hebben gespeculeerd in een vertegenwoordigt is dan toevallig in de buurt van de hiel van de Leeuw.

Bewering: Het teken is niet zichtbaar in Israël.

Dit is onjuist. Ik ben niet zeker wie dit argument voor het eerst inbracht dat de betrokken sterrenbeelden (Maagd en Leeuw) niet aan de hemel zouden staan boven Israël in het najaar 2017, maar het is gewoon niet waar. Het gehele teken zal staan aan de westelijke hemel boven Israël en Jeruzalem op zaterdag 23 september. En hoe passend is het dat het teken kan worden gezien als de voorbode van het einde van het tijdperk van de Gemeente te zien zal zijn wanneer de zon ondergaat en de dag eindigt. Men zou kunnen stellen dat de waarnemers de uitlijning niet kunnen zien, omdat de zon er is, maar dat is precies wat Johannes zag – de vrouw bekleed met de zon. Maar de feitelijke kwestie is dat nadat de zon is ondergegaan, alles – behalve de kroon van de vrouw – zichtbaar is in de nachtelijke hemel.

Zoals vermeld, zal vanuit Israël het teken zichtbaar worden in het westen. Het mogelijke ook al optreden in 3915 v.Chr was te zien in het oosten, waar de zon opkomt. Misschien geeft dit aan dat de zon opstijgt en ondergaat aan over het tijdperk van de gevallen mensheid.

Bewering: De maan staat niet onder de voeten van de vrouw.

Dit is onjuist. Toen ik aanvankelijk de uitlijning bestudeerde werd ik misleid door beelden waarop de vrouw rechtop staat met de maan aan de rechterkant van haar voeten. De tekst maakt duidelijk dat de maan onder haar voeten staat, niet naast haar voeten. Om deze reden bezag ik het hemelse teken met enige scepsis. Gods woord is immers perfect en het is Zijn woord waaraan het perfect moet worden vervuld. Elke voorwaarde in de tekst moet worden vervuld, dat is waarom het teken in 70 na Chr., 3 v.Chr. en 3915 v. Chr niet passend zijn. Echter, een vrouw is niet permanent in barensnood wanneer ze een geboorte geeft, ze is geneigd om te liggen en dat is precies hoe de uitlijning is gerangschikt in de hemel – de vrouw ligt dan zijdelings met haar voeten omhoog en de maan is dan direct onder haar voeten, bijna als een soort van kussen.

Bewering: Wat Johannes zag was symbolisch.

Dit is waar. Ik denk dat we het er allemaal over eens zijn dat het teken dat Johannes zag een duidelijke symbolische en profetische betekenis heeft – dat is niet het geschil. Echter, de tekst zelf maakt overduidelijk dat dit meer is dan alleen maar een gelijkenis: “een groot teken verscheen in de hemel…” (Openbaring 12:1).

Ik zeg niet dat de opname zal plaatsvinden in september 2017, maar ik zeg dat het hemelse teken dat Johannes zag in Openbaring 12 lijkt te gaan gebeuren voor onze ogen welke implicaties dat ook brengt en ik geloof dat Jezus ons naar huis roept, zeer, zeer binnenkort. Johannes beschrijft een letterlijke astronomische uitlijning die verschijnt op 23 september 2017.

Bewering: De opname zal plaatsvinden op 23 september 2017.

Dit is waar of onwaar. Het zou kunnen klinken als een ontsnappingsantwoord, maar de waarheid van de zaak is dat het hoe dan ook zal gebeuren. Het is niet een mogelijkheid, het gebeurt hoe dan ook. Wat God heeft gepland zal gebeuren en ik ben vastbesloten om geen datum vast te stellen. Als een sterfelijk mens ben ik degene die de intellectuele tekortkomingen ondergaat en het onbegrip, maar Gods woord is waar en de tand des tijds zal het doorstaan.

Het “grote teken” beschreven in Openbaring 12:1-2, dat de vrouw portretteert als zwanger en barend, maar het mannelijke kind is dan nog niet geboren. Het is pas vers 5 dat zegt dat het mannelijke kind geboren gaat worden. Terwijl het tussenliggende tweede teken van Openbaring 12:3-4 signalen geeft dat er een kloof is tussen het “grote teken” van de vrouw in barensnood en de daaropvolgende geboorte van het kind en het kind dan wordt “opgetrokken”, zijn er nog drie andere belangrijke datums om naar te kijken:

21:00 uur in Israël op 13 oktober 2017:

()
Ongeveer drie weken nadat het “grote teken” heeft plaatsgevonden en Jupiter tenslotte over alle grenzen is gegaan van het sterrenbeeld Maagd – in het kruisen van de grens tussen Spica en Algafar is het bijna precies 21.00 uur in Israel. Dit gebied ziet er enigszins uit als de buik van een zwangere vrouw. Zou dit de geboorte kunnen zijn, voorspeld in Openbaring 12:5?

10:00 uur in Israël op 13 november 2017:

()
Een maand na de mogelijke ‘geboorte’ op 13 oktober, komt Jupiter in een zeer nauwe samenstand met Venus, de Morgenster, slechts gescheiden door nog minder dan een derde van een graad. Jezus zegt dat hij de Morgenster is in Openbaring 22:16 en Rick Larson had eerder al een combinatie van Jupiter en Venus aangeduid als de voorbode van de geboorte van Christus. Kan deze datum eventueel de bijeenvergadering in de lucht zijn van de Gemeente met de Heer (1 Tessalonicenzen 4:17) met het afbeelden en/of de verheerlijking van de Gemeente als we worden zoals Hij (1 Johannes 3:2)?

Na de 13e oktober “geboorte” en de 13 november conjunctie blijft Jupiter met zijn tocht doorgaan in zijn baan en niet meer terugkeren in de Maagd voor vele jaren daarna. Jupiter is dan op weg naar het sterrenbeeld Weegschaal. Interessant over Openbaring 12:5 om nota van te nemen is dat het mannelijke kind is “weggerukt” naar de troon van God. De gebeurtenis op 23 september beeldt niet deze wegrukking naar de hemel uit, maar alleen de geboorte van het kind. Moeten we verwachten dat de opname zichzelf afspeelt aan de hemel? Ik denk niet dat het per se zo zal zijn, maar ik moet erop wijzen dat nadat Jupiter “geboren” is, hij vanaf de Maagd reist naar het sterrenbeeld Weegschaal. Precies om middernacht in Israël, op 25 december 2017, zal het mannelijke kind Jupiter in Weegschaal blijven staan gedurende 41 weken en drie dagen, en daar een nieuwe negen maanden durende rondgang maakt. Libra (Latijn voor “Weegschalen”) wordt geassocieerd met rechtvaardigheid en oordeel. En enkele afbeeldingen van het sterrenbeeld lijken op een troon. Vanaf de troon van God worden gerechtigheid en oordeel gegeven. Terwijl iedereen is gericht op 23 september, is het dan ook mogelijk dat de opname op eerste kerstdag gebeurt, iets meer dan drie maanden later?

Middernacht in Israël op 25 december 2017:

()
Na de rondgang van Jupiter in de Weegschaal verlaat hij deze op 11 oktober 2018. Ik denk dat het onwaarschijnlijk is dat de opname op de eerste kerstdag in 2017 zal gebeuren om twee redenen: 1. Weegschaal is niet categorisch geassocieerd met een troon – om deze verbinding te maken is zeer zwak. 2. 25 december is een datum dat niet gemakkelijk in te passen is in een tijdlijn van de verdrukking waar Jezus’ wederkomst kan gebeuren op een herfstfeestdag zal vallen. Echter, ik wil het als een mogelijkheid aanbieden en we moeten nederig en open zijn en waakzaam, zodat we niet gevangen worden.

Bewering: De vrouw is niet “gekleed” met de zon op 23 september 2017.

Dit is onjuist. Verschillende mensen hebben erop gewezen dat de schijf van de zon op de schouder van de Maagd rust in plaats van op haar buik. Dit is het bewijs, zeggen ze, dat de vrouw niet bekleed is met de zon. Wat betreft de astronomische uitlijning is dit het enige punt dat een controle kan weerstaan. Het is uiteindelijk niet houdbaar om verschillende redenen:

Eerst vanuit het perspectief van een op aarde zijnde waarnemer is de zon zelf aanzienlijk kleiner dan de sterrenhemel en dus onafhankelijk van waar de zon ook wordt geplaatst, zal de vrouw nooit volledig kunnen worden bekleed met de zon als schijf in de weergave van Openbaring 12:1. Zelfs als de schijf op de Maagd haar buik zou rustten, zou het alleen betrekking hebben op een klein deel van haar romp. Op 23 september 2017 is de bekleding van de zon op de schouder van de vrouw. Naar mijn mening is dit net zo belangrijk als ieder ander onderdeel van haar lichaam. U ziet het enorme verschil in schijnbare grootte tussen het sterrenbeeld Maagd en de zon hieronder, en waarom de locatie daarvan in het sterrenbeeld geen verschil maakt:

()
Ten tweede, het Griekse woord voor “Zon” in Openbaring 12:1 ἥλιον is omgezet als hēlion, oftewel Strong’s 2246 – Tarbes. Het woord heeft meerdere betekenissen: de zon, de stralen van de zon, het zonlicht als daglicht. Het Oudgrieks heeft geen verschillende woorden voor deze vier betekenissen, zoals we dat in het Engels/Nederlands doen, hélios draagt ook andere betekenissen dan alleen de letterlijke betekenis van “Zon”. Het gebruik van het woord in de Septuagint met haar lidwoord in 2 Samuel 12:11 is misschien wel een goed voorbeeld hiervan, waar het idee “daglicht” is – τοῦ ἡλίου. Het Openbaring 12-teken verschijnt niet alleen in zijn volheid over Israël tijdens de dag van 23 september, maar omdat de zon in het gebied van het sterrenbeeld staat, lijkt de vrouw volledig “bekleed” met de zonnestralen.

Ten derde en ten slotte, dat het argument dat de schijf van de zon niet de vrouw bekleed, is een onmogelijk standpunt. Virgo is het enige sterrenbeeld in de bijbelse Mazzaroth dat een vrouw presenteert uit 88 sterrenbeelden aan de hemel, een van de slechts drie die vrouwen vertegenwoordigen. Van deze drie is er slechts één waardoor de zon zich beweegt – vandaar dat de Maagd deel uitmaakt van de Mazzaroth – de twaalf sterrenbeelden die langs de zon-ecliptica liggen. Om deze reden is Johannes’ visie een letterlijk teken aan de hemel (dat is wat de tekst duidelijk zegt in Openbaring 12:1), de Maagd is het enig mogelijke sterrenbeeld in de gehele hemel die de vrouw kan symboliseren. De zon-ecliptica is precies hetzelfde elk jaar en de enige keer dat de zon ooit bij de romp van de Maagd komt is bij het passeren vlak achter de hoek die gevormd wordt door Spica, zoals hieronder blijkt:

()
De afbeelding hierboven toont het diepst mogelijke punt in het sterrenbeeld dat de zon doorloopt (de rode lijn is het onveranderlijke pad van de zon per jaar). De zon op zich beweegt nooit over de Maagd haar hals of borst, of wordt gecentreerd in de vierhoek van de baarmoeder in het sterrenbeeld, noch zal het ooit haar benen bedekken, dus “gekleed met de zon” betekent dan gewoon dat de zon het sterrenbeeld moet passeren omdat daarin af te dalen voor iets meer dan anderhalve maand. Je kunt dit zelf testen met astronomie software – of je nu kiest voor 3000 v.C of 3000 n.C maakt geen verschil. Het is interessant op te merken dat als je Maagd in twee gelijke delen opdeelt, is de positie van de zon op 23 september 2017 zo dichtbij als de zon ooit zal komen en perfect gecentreerd staat over het sterrenbeeld. “Bekleed met de zon”, waarschijnlijk ook in de betekenis die vermeld staan in het bovenstaande tweede punt dat de vrouw is gekleed in zonlicht of met de stralen van de zon.

In september 2017 zien we een perfecte match met de profetie van Johannes.

Tot hier de vertaling van dit artikel, voor de rest verwijs ik naar de bron: The Revelation 12 Sign Compendium – UNSEALED – World News | Christian News | Prophecy Updates