BESCHRIJVING VAN DE NIEUWE MAAN


Share Button

Aangeleverd door: It’s Me

www.wimjongman.nl

(homepagina)

Beschrijving van de Nieuwe Maan

door Daniel Matson

( )

Dit artikel gaat om het verfijnen van de komende week van 23 september. Is het Bazuinenfeest al twee dagen vóór het Teken van de vrouw, op 21 september, of valt het Bazuinenfeest samen met het Teken van de vrouw op 23 september? Volgens Paulus zal de opname van de Gemeente plaatsvinden met de laatste bazuin op het Bazuinenfeest op het tijdstip van de nieuwe maan. Dus, wanneer is het nieuwe maan?

De kalender die Israël op dit moment volgt, is ontwikkeld door Hillel II in de 4e eeuw. Op de Hillel-kalender is er geen echte waarneming van de maan – die wordt berekend, en komt overeen met een “donkere/ verduisterde maan” als de nieuwe maan. Er is echter ook een Joodse traditie die spreekt van het observeren van de eerste sikkel van de maan, wanneer die voor het eerst waarneembaar is met het blote oog. Dus wanneer we proberen te bepalen wanneer er een nieuwe maan is, worden we geconfronteerd met de beslissing welke kalender de meest representatief is voor de verklaringen in de Schrift. Wat we dan spoedig te weten komen, is dat er niet veel passages in de Bijbel staan die de nieuwe maan beschrijven! Echter als we ons begrip daartoe beperken, kan onze mening correct worden.

Het Bazuinenfeest duurt één dag, en wel op de dag van de nieuwe maan. Wanneer we de toepasselijke passages vinden, spreken die alleen over het houden van het feest op de nieuwe maan. Er is geen beschrijving beschikbaar van hoe dit wordt bepaald, en in welk kader. Er zijn geen verklaringen van deze waarnemingsprocedures zoals wordt gegeven in de joodse traditie, maar laten we alleen eens zien dat wat de Bijbel heeft geopenbaard en of het wel of niet deze traditie ondersteunt.

Betreffende het Bazuinenfeest:

“Spreek tot de Israëlieten en zeg: In de zevende maand, op de eerste dag van de maand, moet u een rustdag houden, een gedenkdag aangekondigd door bazuingeschal, een heilige samenkomst.” – Leviticus 23:24

“In de zevende maand nu, op de eerste dag van de maand, moet u een heilige samenkomst houden; geen enkel dienstwerk mag u dan doen. Het is voor u een dag aangekondigd door bazuingeschal.” – Numeri 29:1

De Bijbel verklaart verrassend genoeg simpel om op de Bazuin te blazen op de eerste dag van de maand, zonder verdere instructies over de nieuwe maan. Een traditie van het waarnemen van de wassende maan is niet te vinden in de Schriften. Het komt neer op twee passages die licht werpen op de nieuwe maan en is in beginsel Psalm 81. Er zijn echter problemen met de vertaling zoals kan worden gezien hieronder.

Blaas op de bazuin bij nieuwemaan, bij vollemaan, op onze feestdag. – Psalm 81:4 HSV

Blaast de bazuin in de nieuwe maan, ter bestemder tijd, op onzen feestdag. – Psalm 81:3 St.Vert.

Hier is de St. Vert. beter, maar het ontbreekt ons nog steeds aan een juiste definitie. Het Hebreeuwse woord in kwestie is kece (bestemder tijd) dat uit de wortel kacah komt, wat betekent verzwijgen. Kece wordt twee keer in de Bijbel gebruikt (Psalm 81:4, Spreuken 7:20) zoals genoemd in de St.Vert en de HSV met uitzondering van een volle maan in Psalm 81:4 in de HSV. Alle andere moderne vertalingen lezen kece als de volle maan. De volle maan is geen mogelijke vertaling wanneer de nieuwe maand begint met de nieuwe maan. De wortel kacah wordt gevonden in de St.Vert. en wordt vertaald als: cover (135 x), verbergen (6 x), verbergen (4 x), en betrekking hebbend op (2 x), overweldigd (2 x), geplateerd (1 x), gesloten (1 x), gekleed (1 x). Dit is waarom het Bazuinenfeest bekend stond bij de Joden als de dag van onze Verdwijning, en waarom de Joodse Bijbel hier klopt met zijn weergave van Psalm 81:3 (het is vers 4 in de Joodse Bijbel en in de HSV).

Blaas de sjofar ter gelegenheid van de nieuwe maand, de tijd van verdwijning van onze Feestdag. – Psalm 81:4, Joodse Bijbel

Een verduisterde maan zou dan de verborgen maan zijn. Volgens de schrift is dit wanneer de nieuwe maan niet wordt gezien. Dit lijkt in tegenspraak met de traditie van het zoeken naar de eerste waarneembare sikkel, waarop wij dus de maan als zichtbaar verklaren en niet langer als verborgen! Terwijl het Bazuinenfeest bekend staat in de traditie als “de dag waarvan men de dag noch het uur weet”, past deze beschrijving van die dag bij het model van de verborgen maan, anders, als die dag bekend zou zijn door die te zien, dan zou die dag bekend zijn. Een verborgen maan is zinvol in Israëls naleving van het feest gedurende twee dagen, om ervoor te zorgen dat ze niet de verkeerde dag selecteren ter dekking van die basis. Het verhaal dat licht hierop werpt is dat van David en Jonathan.

“David zei tegen Jonathan: Zie, morgen is het nieuwemaan; dan moet ik beslist met de koning aan tafel zitten om te eten. Laat mij dus gaan, dan verberg ik mij in het veld tot aan de avond van de derde dag.” – 1 Samuel 20:5

David wil niet aanzitten met Saul in de twee dagen van het feest. Hij zal zich verbergen tot de avond van de derde dag; en in Israël begint de dag als de zon ondergaat. Dit illustreert niet alleen een twee dagen durend feest, maar ook dat David weet dat de volgende dag de dag van de nieuwe maan is. Als de nieuwe maan moet worden uitgeroepen door die te zien, dan kan het niet op die manier gaan zoals hier wordt verklaard, omdat David het al vooraf weet. Dit zou erop wijzen dat de huidige methode van de kalender van Hillel II meer in overeenstemming is met de Schrift. Misschien zijn er geen bijbelse nieuwe maan waarnemingen in de Schrift, omdat de nieuwe maan niet zichtbaar zou moeten zijn!

Een ander probleem met het verschuiven van de nieuwe maan vanuit de huidige dag van Verdwijning naar een dag waarop de eerste sikkel moet worden waargenomen, is dat de hele kalender zich dan met één of twee dagen verschuift. De eerste van de maand, geplaatst door het eerste zien van de sikkel, plaatst de waarneembare volle maan vóór de feesten die zich voordoen op de 15e van de maand.

De bloedmanen op Pesach en het Loofhuttenfeest zouden zich dan niet hebben voorgedaan op die respectievelijke feestdagen. Dit zou een probleem zijn; en er komen meer problemen met het verschuiven van de kalender. Als een dag die samenvalt onder de Hillel II-kalender met de 9e van Av in 1095 (de eerste kruistocht), de 9e van Av 1290 (Engeland verdrijft de Joden), de 9e van Av 1492 (Spaanse Inquisitie), de 9e van Av 1914 (WW1) Chanoeka 1917 (Jeruzalem), Pascha 1933 (Hitlers Joodse wetten), de 9e van Av 1942 (de Warschau getto deportaties), Jom Kipoer 1973 (de oorlog), 9e van Av 1994 (komeet Shoemaker – Levy botst met Jupiter & het Hezbollah bomontploffing in Buenos Aires), en Bazuinenfeest 2008 (de beurskrach), die allemaal op die dag samenvielen bij gebruik van de huidige Joodse kalender die de nieuwe verborgen maan berekent. Onder een zichtbaar sikkel systeem zou die toevallige dag verloren zijn gegaan.

Daarom, op basis van het bewijs uit de Bijbel en de historische gebeurtenissen alleen al, lijkt de huidige waargenomen kalender van Israël het juiste model te zijn. Dit leidt vervolgens tot de volgende conclusies over de week die op de zevende dag van de week eindigt met 23 september, 2017.

20 september – Woensdag: Bij dageraad in Gizeh is er een uitlijning van Regulus – Venus op de Christus graden-hoek boven de horizon in het Oosten. Dit is het teken van de grote piramide. Ongeveer twee uur na dit gebeuren zal de maan in conjunctie staan.

21 september – Donderdag: De nieuwe maan en het Bazuinenfeest volgens de waargenomen kalender. Deze dag van de verborgen maan lijkt de dag te zijn van onze verdwijning en verborgenheid. De dag van de Harpazo/Opname van de gemeente naar de troon van God als een compleet lichaam met het Man-kind. Dit gebeurt voordat de verdrukking begint.

22 september – Vrijdag: De herfst zonnewende. Potentieel de eerste dag zonder de weerhouder. Allen die rechtvaardig waren door in het werk van Jezus Christus te geloven, zijn verdwenen en de onrechtvaardigen gaan nu ongehinderd vorm geven aan wat zij denken dat hun utopie zal zijn.

23 september – Zaterdag: de Sabbat van de Terugkeer. Het teken van de vrouw in Openbaring 12:1-2 wordt vervuld aan de hemel. De vrouw is afgebeeld in pijn een kind barend. Dit is een teken voor Israël; en Israël zal nu de fakkeldrager zijn nu het lichaam van de Gemeente is weggegaan. Met het verdwijnen van de rechtvaardigen op het Bazuinenfeest, en tevens met dit teken, zal Israël beginnen met zijn terugkeer naar Jezus de Messias. Vanaf deze dag is het 2576 dagen tot aan de Grote Verzoendag – in 2024 op 12 oktober. Tellen we 2520 dagen vanaf 19 november 2017 dan komen we ook terecht op 12 oktober 2024 – de Grote Verzoendag. 2550 dagen (en 1290 dagen van het midden-punt) komen we op 11 november 2024; en 2595 dagen (1335 dagen van het midden-punt) komen we op 26 december 2024, Chanukkah. Vanaf 23 september tot wat lijkt het begin te zijn van de verdrukking, is 8 weken. Het was ook 8 weken vanaf het einde vanaf de “69 weken” van Daniel op Palmzondag tot aan de oprichting van de gemeente (met dank aan Scott Clarke) op Pinksterzondag.

Dit is de indeling volgens deze auteur van de komende week waar we naar vooruitzien. We begrijpen dat velen die het teken van de vrouw in Openbaring 12 ‘aanhangen’ een andere weergave aanhouden over de plaats van de gebeurtenissen die aan dit teken zijn gekoppeld. De realiteit is dat al deze gebeurtenissen binnen een paar dagen na elkaar plaats vinden. Wat er ook gebeurt, wij zullen allemaal aandacht besteden aan elk van deze dagen en alert blijven. Terwijl deze auteur op dit moment niet kan inzien hoe we voorbij deze komende week in september zouden moeten komen, moeten we voorbereid zijn op alles wat er ook kan komen. Ons geloof behouden en vast blijven houden aan het duidelijke onderwijs van de Bijbel en dienovereenkomstig handelen.

Maranatha!

Bron: Signs of the End – Revelation 12 – Defining the New Moon