De stad-staat, Het Vaticaan claimt miljarden


Share Button

Aangeleverd door: It’s Me

Vaticaan claimt miljarden

Hoe is het mogelijk dat met regelmaat het St. Pietersplein in Rome nog vol loopt met roomsgelovigen en andere fans? Met kleine kinderen aan de hand of op hun nek om toch vooral niets te missen, nota bene.

Het heilige, repeterende doemdenken. Het bedenken van een probleem, dat schreeuwt om een oplossing, is van alle tijden. De eerste echte tiran van Athene Pisistratus verwondde zichzelf met een zwaard, toonde zijn verminkingen aan de massa en stelde als oplossing een gewapende lijfwacht in. Niemand anders mocht wapens voeren, en daar was de massa het wel mee eens. Zijn persoonlijke lijfwacht breidde zich uit tot een heus leger dat vervolgens andere staten veroverde.

De kogel is door de kerk.

De bisschop van Rome, chef van het Vaticaan, een Argentijn die zich “Franciscus” noemt is als de dood dat we op het randje van een kernoorlog staan. Gezien ’s mans onfeilbaarheid – want de plaatsvervanger van God is bij eigen decreet immers onfeilbaar – kan hij het weten. Een welgemeende waarschuwing of een dreigement? In kringen van de macht is er meestal geen onderscheid. Als een regeringsleider waarschuwt voor terreuraanslagen, dan is er vast ergens één in de maak, c.q. moet er een verhoogd “veiligheidsbudget” door het parlement worden gejast.

Jorge Bergoglio is wellicht niet onterecht bang. Bang, dat “de bom” op het Vaticaan terecht komt omdat er velen nog een appeltje met het instituut hebben te schillen. Misschien is het een teken voor zijn lijfwacht om actie te ondernemen, omdat zijn genootschap zoveel op haar kerfstok heeft, dat er een meelijwekkend treurnis offensief in gang moet worden gezet. Ter afleiding. Het verspreiden van negatieve energie is een voorwaarde om te overleven, zo moet hij in al zijn onfeilbaarheid hebben gedacht.

Bisschop Bergoglio moet beter weten.

Atoombommen functioneren niet. Althans, het is op geen enkele manier na te rekenen dat zwaar metaal (zoals Uranium E235) kan exploderen. De pragmaticus Anders Björkmann heeft al jaren geleden een beloning van maar liefst € 1 miljoen uitgeloofd voor degene die het bewijs kan leveren, dat kernbommen ook in het echt kunnen exploderen en niet alleen op een filmpje. Het moet een simpel rekensommetje zijn, maar er heeft zich helaas nog niemand gemeld. Het enige bewijs bestaat immers slechts uit filmpjes, talloze filmpjes, de ene nog kleurrijker dan de andere. Ook zijn er foto’s, talloze foto’s van de verwoesting van Hiroshima en Nagasaki. En ook foto’s van de totale verwoesting van Japanse steden als Tokyo, Osaka, Yokohama, Kobe, etc.Hieronder een impressie van Tokyo in september 1945, verwoest door brandbommen en vuurstormen, alsof er een kernbom op is gegooid.

tokyo-bomb-damage-remains

En er is Hollywood en er is Disneyland. Daar kan veel, heel veel.

De afleidingsmethode die de paus hanteert is van alle tijden. Het uiteindelijke doel is Jeruzalem, waar de adjunct-Godheid van dienst ooit zijn intrek zal nemen in de herbouwde tempel van Salomo. Zo wil het verhaal. Als Rome in puin ligt gaat de verhuizing wat makkelijker. Bovendien zal eerst die vervloekte Al Aqsa moskee van de aardbodem moeten worden weggevaagd; gaat niet meevallen.

Kindermisbruik kost miljarden

In de jaren 80 en 90 van de vorige eeuw ging in de Verenigde Staten een balletje rollen naar aanleiding van het tot gigantische proporties uitgegroeide misbruik van kinderen door rooms-katholieke priesters. Ieder schandaal wat naar buiten kwam werd vervolgens vakkundig door de kardinaal van dienst Bernard Law in de doofpot gewerkt. Toen deze kardinaal Law uiteindelijk door de vele publicaties door de mand viel, nam hij ontslag en vluchtte naar het Vaticaan, waar hij later in alle rust is overleden.

Sinds die tijd betaalt de rooms-katholieke kerk zich bont en blauw aan de herstelbetalingen, het loopt in de tientallen miljarden US dollars. Het misbruik gaat door, de betalingen gaan door. Hoe lang blijven de rooms-gelovigen nog aan dit genootschap doneren? Hoe lang blijven de centjes nog in de collectezakjes rinkelen en hoe lang worden er nog nalatenschappen uitgekeerd aan deze criminele organisatie? Normaal gesproken – maar wat is vandaag nog normaal – droogt langzaam maar zeker het aflaatsysteem op en moet het Vaticaan hun eigen vermogen aanspreken. Het systeem kan toch niet eeuwig blijven bogen op de onvoorwaardelijke trouw van vele gelovigen, die de praktijken van hun zielverzorgers willens en wetens blijven ontkennen en afdoen als een incident?

Deze van de wereld losgezongen staatsdoctrine verpakt in een religie heeft er wat op gevonden.

Een miljardenclaim is in de maak.

In het jaar 9 na Christus werden 3 Romeinse legioenen en hun lokale hulpgarnizoenen door een Germaans leger in de Slag van het Teutoburgerwoud volledig in de pan gehakt.

Schlacht-vom-Teutoburger-Wald.jpg

Dit is dus toch al weer meer dan 2000 jaar geleden, maar het geheugen van de vergevingsgezinde christenen in Rome is groter dan dat van een olifant. Bovendien heeft het Vaticaan de lees- en schrijfkunst meer dan 1000 jaar voor zichzelf gehouden. Na het bestuderen van het internationale recht door experts, is men tot de slotsom gekomen, dat de Germanen destijds het volkenrecht hebben overtreden. De Romeinen waren rechtmatig eigenaar van het door hen veroverde gebied in het hedendaagse Duitsland, meer bepaald de Rijnprovincies en enkele andere Germaanse stamgebieden. Het Vaticaan en de stad Rome eisen thans genoegdoening voor geleden schade en aangedaan onrecht. Het Vaticaan beschouwt zich als enige rechtsopvolger van het Romeinse Rijk. De schadeclaim bedraagt 33 miljard euro en moeten we als zuiver symbolisch zien, zo wordt gesteld. “Als we rente op rente rekenen, dan zou het bedrag meerdere honderden miljarden, wellicht biljoenen euro’s bedragen.” Daarnaast heeft men belastinginkomsten gemist als gevolg van de verloren gegane gebieden.

Men wil echter definitief een streep zetten onder het verleden en eindelijk tot genormaliseerde betrekkingen tussen het Vaticaan en Duitsland overgaan. Het zal eens tijd worden om deze eeuwigdurende vete te beëindigen. Nou u weer…..

Het is een klassiek verhaal van het omdraaien van het schaakbord als men met zwart moet spelen.