Hoe het Europees arrestatiebevel ons vogelvrij heeft gemaakt.
Voor Nederland: Met dank aan CDA-er Piet Hein Donner, een ‘fijn’ christenmens!!!
Tip van: W.Nadort
Bron: http://ejbron.wordpress.com/2012/02/13/europees-arrestatie-bevel-video/
Europees Arrestatie Bevel
Omdat er niet echt veel over in de openbaarheid is gebracht en velen zelfs niet eens van het bestaan er van op de hoogte zijn, hier wat inzichten in wat het EAB nu feitelijk echt inhoudt! Het Europees
aanhoudings- of arrestatiebevel (EAB) is een gerechtelijk besluit dat in een lidstaat van de Europese Unie wordt genomen en waarin men een andere lidstaat verzoekt een verdachte van een misdrijf of een veroordeelde uit te leveren. Doel is een vergemakkelijking van de uitlevering van verdachten en veroordeelden binnen de Europese Unie. In Nederland ging het Europees aanhoudingsbevel als onderdeel van de Uitleveringswet op 29 april
2004 in.
Sinds 11 september 2001 is men met grote snelheid bezig de mensheid in de ‘Nieuwe Wereldorde’ in te passen. Daartoe worden niet alleen in Amerika, maar ook in Europa democratische grondrechten afgeschaft. Steeds vaker resulteren nieuwe Europese regels in het afschaffen van fundamentele democratische burgerrechten. Iedereen die zich ook maar enigszins verdiept in de besluitvormingsprocedures van de EU, zal ontdekken dat de EU verre van een democratisch instituut is.
De EU gaat aan de meest elementaire regels van de parlementaire democratie voorbij. Nieuwe Europese wetten en regels hebben de toegang tot EU-documenten beperkt en alle besluiten over defensie en veiligheid zijn geheim. Documenten zijn niet openbaar en kunnen door niemand worden opgevraagd. Beroep bij een rechter is niet mogelijk. De macht in Europa ligt niet bij het Europarlement, maar voornamelijk bij de multinationale ondernemingen en onze machtselite. Niemand kan nog controleren wat er achter de schermen gebeurt. Het ene ondemocratische verdrag volgt op het andere en het grote aantal en de inhoud ervan, dat voor heel Europa gaan gelden, valt zelfs voor Europarlementariërs niet meer te overzien.
De premier van Luxemburg, Jean-Claude Juncker, legde in 1999 deze EU-democratie aan zijn EU-collega’s als volgt uit: “Wij nemen een besluit, maken dat bekend en wachten dan af wat er gebeurt. Wanneer er geen noemenswaardige tegenstand volgt, omdat de meeste mensen toch niet begrijpen waarover het gaat, gaan we stap voor stap verder, totdat er geen weg terug meer is.”
Achter gesloten deuren worden zaken bedisseld waar de burger geen zicht op heeft, maar wel de gevolgen van voelt. Zo is de meeste mensen in Europa nooit naar hun mening gevraagd over belangrijke zaken als het Verdrag van Maastricht, de invoering van de euro of de introductie van het Europees Arrestatiebevel (EAB) .
Aanval op de Democratie!
Het Europees Arrestatiebevel is een aanval op al eeuwen bestaande democratische burgerrechten. Het brede publiek heeft hiervan amper kennis kunnen nemen, want de media en de overheid hebben dit onderwerp voor het grootste gedeelte buiten de publiciteit gehouden.
Onze politici beweren dat het EAB een van de maatregelen is die op EU-niveau als gevolg van 11 september 2001 genomen is. Aanvankelijk zou het alleen om verdachten van terroristische activiteiten gaan, maar thans geldt het voor iedereen. De juridisch onduidelijke categorie ‘terrorisme’
is slechts een van de beschreven strafbare feiten. Het grootste deel van de 32 strafbare feiten die op de lijst staan waarover de EU-lidstaten het eens geworden zijn (ongeacht de huidige nationale wetgevingen!), kan als matige of zware alledaagse criminaliteit beschouwd worden en heeft in de regel niets met terrorisme, hoe men dat dan ook definieert, te maken.
Het EAB is een ramp voor de burger. Halsstarrige tegenstanders van oorlogen die tegen zogenaamde schurkenstaten worden gevoerd, worden gezien als geheime bondgenoten van terroristen. Het EAB maakt het mogelijk oppositiebewegingen te onderdrukken en iedere deelnemer eraan als misdadiger te behandelen. Iedere tegenstander van de Nieuwe Wereldorde kan op deze wijze gedeporteerd worden en ver van de ogen en controle van zijn eigen volk en geliefden tot zwijgen worden gebracht.
Begin 2005 blijkt, dat reeds meer dan 2600 maal van het EAB gebruik is gemaakt. Meerdere personen, waaronder tegenstanders van de Nieuwe Wereldorde, zijn gedeporteerd!
Door de invoering van het EAB zijn o.a. de waarborgen, die besloten liggen in uitleveringsprocedures, omzeild. Het EAB leidt tot aanhouding en een snelle overdracht van de opgeëiste persoon naar de verzoekende staat, zonder rechterlijke bemoeienis en controle. Het tot dusverre geldende basisprincipe op het verbod tot uitlevering van burgers wordt met het EAB volledig afgeschaft. De rechters in het land waar het verzoek tot uitlevering ingediend wordt, kunnen op geen enkele wijze de rechtsgeldigheid van dat verzoek controleren.
Vogelvrij
Zonder opgaaf van reden kan men gearresteerd en uitgeleverd worden. Een Nederlandse ingezetene kan bijvoorbeeld zonder pardon naar Polen overgebracht worden! Een officier van Justitie in Polen kan de Nederlandse politie verplichten iemand te arresteren als hij daarom vraagt. Geen enkele instantie in Nederland is meer bevoegd om de beschuldiging en het uitleveringsbevel gerechtelijk te onderzoeken. Het EAB houdt in dat een Nederlandse rechter het arrestatiebevel van een collega uit een ander EU-land dient te respecteren en uit te voeren.
Ook wanneer volgens de Nederlandse wetgeving iemand voor een dergelijk vergrijp niet in voorarrest gezet mag worden of wanneer het feit, in tegenstelling tot het land dat de uitlevering vordert, zelfs in Nederland helemaal niet strafbaar is. In Nederland vindt in zo’n geval geen onderzoek plaats naar de feitelijke schuld van de betrokkene! Het EAB maakt het volgens clausule 2003/577/GAI zelfs mogelijk dat de bezittingen van een verdachte in beslag genomen worden, waardoor het vrijwel onmogelijk wordt om bij berechting in een vreemd land nog adequate tolken of een Nederlandssprekende advocaat in te schakelen.
Volgens het EAB kan een EU-lidstaat een burger in een ander EU-land ook laten veroordelen, terwijl het gepleegde strafbare feit in eigen land niet strafbaar is. De volgende situatie zou zich kunnen voordoen: u heeft in Amsterdam deelgenomen aan een protestdemonstratie tegen de regering.
Tijdens deze demonstratie heeft u een spandoek omhoog gehouden met daarop de tekst ‘Weg met deze regering’. Volgens het Nederlandse recht is dat volledig legaal. In Slovenië echter worden demonstraties tegen de regering gezien als terroristische daden, en terrorisme valt nu eenmaal onder het EAB. Dat betekent dat het mogelijk is dat u aan Slovenië uitgeleverd mag worden om daar wegens terrorisme berecht en veroordeeld te worden.
Vraagt u zich dus maar eens in alle ernst af of u vijanden heeft. Neemt u deel aan politieke activiteiten? Het schrijven van een ingezonden stuk in een krant over bijvoorbeeld 11 september 2001 kan op Malta als een terroristische daad aangemerkt worden, waarop een gevangenisstraf van minstens twee jaar kan volgen. Niet alleen echter de persvrijheid, ook de vrijheid van meningsuiting is in het geding. In Bulgarije bijvoorbeeld bestaat een antidiscriminatiewet (betreffende godsdienst, leeftijd en seksuele identiteit), waarmee u als Nederlander al heel snel in conflict kunt komen (minimale straf is hier vijf jaar gevangenis).
Een onomkeerbaar feit
In de meeste landen van de EU behoort het EAB al tot de dagelijkse praktijk en dreigen burgergrondrechten tot een speelbal van Europese justitiële instanties te worden. Het EAB maakt korte metten met de beschermingsclausules waarmee de cultuur van onze eigen strafrechtstraditie tot nog toe gewaarborgd werd.
Door de invoering van het EAB wordt o.a. de eis van dubbele strafbaarheid voor het gros van de delicten waarvoor mag worden uitgeleverd, afgeschaft. In de oude procedure moest de gedraging waarvoor moest worden uitgeleverd strafbaar zijn in zowel het land dat om uitlevering vroeg, als in het land dat zou uitleveren.
De structuur van een strafzaak, waardoor een eerlijk proces kan plaatsvinden, en de balans tussen de onderlinge machten van een rechtsstaat worden door het EAB compleet verstoord. In de Nederlandse Grondwet staat dat iedere burger vrij is om te doen wat hij wil, mits men zich aan de regels houdt. Nederland is een rechtsstaat waar een ieder een beroep kan doen op een rechter om een onafhankelijke uitspraak te kunnen krijgen.
Met de invoering van het EAB wordt de onafhankelijkheid van de rechter als zodanig aangetast. Deze aantasting verhoudt zich op geen enkele wijze met de Nederlandse grondwet. Uit artikel 17 van de grondwet valt af te leiden dat het ongeoorloofd is als iemand anders dan de rechter gaat (mee)beslissen. Dit is nadelig voor de burger, omdat hij als procespartij dan niet weet waar de interpretaties van de rechter vandaan komen, en zich indien nodig daartegen moeilijk kan verweren. Door het EAB blijft van artikel 17 van de grondwet en van het daaruit voortvloeiende rechtssysteem, dat als de basis van onze strafrechtcultuur beschouwd wordt, niets meer over.
Ook de Relatieve Competentie, waar de vraag speelt in welke plaats en rechtbank men terecht moet staan, komt te vervallen. Voor het strafrecht
geldt: die rechter is bevoegd binnen wiens rechtsgebied het feit is begaan of de verdachte woont of zich bevindt of waar hij zijn laatst bekende verblijfplaats heeft gehad (artikel 18). De betekenis die de wetgever op grond van deze gebiedsbepaling toekent, is van zo groot belang dat een foute toepassing ervan zelfs tot een nietigverklaring van de veroordeling leidt!
Ook de mogelijkheid, dat – na het vergaren van de bewijsmiddelen door de aangezochte staat – het verzoek zelve (proces-verbaal) aan de verdachte of een derde ter hand wordt gesteld, komt te vervallen. Een en ander is van belang in verband met het indienen van bezwaren en beroepen en de verdediging van de verdachte. Ook de bepaling dat een uitgeleverde persoon niet berecht mag worden voor andere, eerder begane, daden dan de daad welke tot het verzoek tot uitlevering leidde, is afgeschaft.
Waarschuwing
Dr. Carlo Alberto Agnoli, een voormalige Italiaanse rechter, brengt zijn waarschuwing aan alle EU-burgers als volgt onder woorden: “Het EAB zal de op recht en gerechtigheid gebaseerde rechtssystemen van praktisch alle Europese landen volledig omvormen en uiteindelijk tenietdoen.”
De Europese grondwet ondermijnt elke wetgeving op het gebied van sociale solidariteit en dat van het sociale recht en arbeidsrecht, zoals die bestaat in de landen van de EU. Terwijl enerzijds grote bedrijven een wettelijk instrument wordt gegeven dat hen grote vrijheden toestaat, ziet anderzijds het individu zich talloze rechten ontzegd. Bijvoorbeeld het recht te staken of te demonstreren. Dit verdrag maakt een dictatuur van de grote bedrijven en het grote kapitaal mogelijk.
Andere belangrijke onderdelen van het verdrag zijn:
a.. In de Slotakte (Titel I, artikel 2, nummer 3) wordt expliciet toestemming gegeven de doodstraf toe te passen in uitzonderlijke situaties, o.a. teneinde een oproer of opstand te onderdrukken. Dit betekent dat er zal mogen worden geschoten op demonstranten, zonder dat in het verdrag bepaald is dat handelen uit noodweer daarbij een vereiste is.
Diezelfde Slotakte (Titel II, artikel 6) maakt het mogelijk talloze personen in hechtenis te nemen, zoals minderjarigen of personen die men geestesziek acht.
b.. Bovendien staat de grondwet toe dat men mensen negen maanden lang vast mag houden, in voorlopige hechtenis, zonder aanklacht of bewezen criminele daad.
c.. Een ander voorbeeld van een grondrecht dat dankzij dit verdrag wordt weggenomen, is dat van de vrijheid van meningsuiting en van informatie (artikel II-71), door middel van wat bepaald wordt in de Slotakte (Titel II, artikel 11, toelichting).
d.. De Europese grondwet verplicht de regeringen van de lidstaten enkel leningen af te sluiten bij particuliere banken, uiteraard tegen woekerrentes die betaald worden door de burgers.
e.. Het resultaat van de artikelen III-209 en artikel III-210 (nummer 2, paragraaf b) zal zijn, dat het minimumloon steeds lager zal worden.
f.. Met artikel II-94, de Slotakte (Titel IV, artikel 34, uitleg), en artikel III-209, vrijwaart de EU zich van enige verplichtingen op het gebied van sociale hulp. Ondanks artikel II-91 zal het dankzij de dienstenrichtlijn 93/104 uit 1993 of nieuwe versies ervan mogelijk zijn om werknemers veel langer te doen werken, tot maar liefst 65 uur per week en zelfs meer.
g.. Ondanks artikel II-92, met de titel “Het verbod van kinderarbeid en de bescherming van jongeren op het werk”, wordt door middel van de Slotakte (Titel IV, artikel 32, toelichting) en de dienstenrichtlijn 94/33 in werkelijkheid het recht gegeven kinderen van 13 jaar en ouder te werk te stellen, en onder bepaalde voorwaarden ook jongere kinderen.
h.. Artikel 1-11, paragraaf 3, bepaalt dat de EU-regering kan optreden als ze vindt dat het handelen van een lidstaat niet voldoende is. Dit wil tevens zeggen dat de EU-regering de mogelijkheid heeft om in te grijpen op welk gebied dan ook.
De toekomstige Inquisiteurs van de gemeenschappelijke Europese Inquisitie zullen onbeperkte speelruimte krijgen: een griezelige nachtmerrie – een totalitaire politiestaat – is nabij! ………….. En er gloort geen hoop!
a.. Schuldig tenzij het tegendeel is bewezen
Bij een Europees Arrestatiebevel volgt er nauwelijks eigen onderzoek door de Nederlandse politie. Als burger moet je zelf je onschuld zien te bewijzen om overlevering te voorkomen. Een bijna onmogelijke opgave, zo blijkt uit enkele voorbeelden.
Bron: Linsky
( video)
http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=b9bcftnMNvU
Omdat er niet echt veel over in de openbaarheid is gebracht en velen zelfs niet eens van het bestaan er van op de hoogte zijn, hier wat inzichten in wat het EAB nu feitelijk echt inhoudt! Het Europees aanhoudings- of arrestatiebevel (EAB) is een gerechtelijk besluit dat in een lidstaat van de Europese Unie wordt genomen en waarin men een andere lidstaat verzoekt een verdachte van een misdrijf of een veroordeelde uit te leveren. Doel is een vergemakkelijking van de uitlevering van verdachten en veroordeelden binnen de Europese Unie. In Nederland ging het Europees aanhoudingsbevel als onderdeel van de Uitleveringswet op 29 april 2004 in.
Sinds 11 september 2001 is men met grote snelheid bezig de mensheid in de ‘Nieuwe Wereldorde’ in te passen. Daartoe worden niet alleen in Amerika, maar ook in Europa democratische grondrechten afgeschaft. Steeds vaker resulteren nieuwe Europese regels in het afschaffen van fundamentele democratische burgerrechten. Iedereen die zich ook maar enigszins verdiept in de besluitvormingsprocedures van de EU, zal ontdekken dat de EU verre van een democratisch instituut is.
De EU gaat aan de meest elementaire regels van de parlementaire democratie voorbij. Nieuwe Europese wetten en regels hebben de toegang tot EU-documenten beperkt en alle besluiten over defensie en veiligheid zijn geheim. Documenten zijn niet openbaar en kunnen door niemand worden opgevraagd. Beroep bij een rechter is niet mogelijk. De macht in Europa ligt niet bij het Europarlement, maar voornamelijk bij de multinationale ondernemingen en onze machtselite. Niemand kan nog controleren wat er achter de schermen gebeurt. Het ene ondemocratische verdrag volgt op het andere en het grote aantal en de inhoud ervan, dat voor heel Europa gaan gelden, valt zelfs voor Europarlementariërs niet meer te overzien.
De premier van Luxemburg, Jean-Claude Juncker, legde in 1999 deze EU-democratie aan zijn EU-collega’s als volgt uit: “Wij nemen een besluit, maken dat bekend en wachten dan af wat er gebeurt. Wanneer er geen noemenswaardige tegenstand volgt, omdat de meeste mensen toch niet begrijpen waarover het gaat, gaan we stap voor stap verder, totdat er geen weg terug meer is.”
Achter gesloten deuren worden zaken bedisseld waar de burger geen zicht op heeft, maar wel de gevolgen van voelt. Zo is de meeste mensen in Europa nooit naar hun mening gevraagd over belangrijke zaken als het Verdrag van Maastricht, de invoering van de euro of de introductie van het Europees Arrestatiebevel (EAB) .
Aanval op de Democratie!
Het Europees Arrestatiebevel is een aanval op al eeuwen bestaande democratische burgerrechten. Het brede publiek heeft hiervan amper kennis kunnen nemen, want de media en de overheid hebben dit onderwerp voor het grootste gedeelte buiten de publiciteit gehouden.
Onze politici beweren dat het EAB een van de maatregelen is die op EU-niveau als gevolg van 11 september 2001 genomen is. Aanvankelijk zou het alleen om verdachten van terroristische activiteiten gaan, maar thans geldt het voor iedereen. De juridisch onduidelijke categorie ‘terrorisme’ is slechts een van de beschreven strafbare feiten. Het grootste deel van de 32 strafbare feiten die op de lijst staan waarover de EU-lidstaten het eens geworden zijn (ongeacht de huidige nationale wetgevingen!), kan als matige of zware alledaagse criminaliteit beschouwd worden en heeft in de regel niets met terrorisme, hoe men dat dan ook definieert, te maken.
Het EAB is een ramp voor de burger. Halsstarrige tegenstanders van oorlogen die tegen zogenaamde schurkenstaten worden gevoerd, worden gezien als geheime bondgenoten van terroristen. Het EAB maakt het mogelijk oppositiebewegingen te onderdrukken en iedere deelnemer eraan als misdadiger te behandelen. Iedere tegenstander van de Nieuwe Wereldorde kan op deze wijze gedeporteerd worden en ver van de ogen en controle van zijn eigen volk en geliefden tot zwijgen worden gebracht.
Begin 2005 blijkt, dat reeds meer dan 2600 maal van het EAB gebruik is gemaakt. Meerdere personen, waaronder tegenstanders van de Nieuwe Wereldorde, zijn gedeporteerd!
Door de invoering van het EAB zijn o.a. de waarborgen, die besloten liggen in uitleveringsprocedures, omzeild. Het EAB leidt tot aanhouding en een snelle overdracht van de opgeëiste persoon naar de verzoekende staat, zonder rechterlijke bemoeienis en controle. Het tot dusverre geldende basisprincipe op het verbod tot uitlevering van burgers wordt met het EAB volledig afgeschaft. De rechters in het land waar het verzoek tot uitlevering ingediend wordt, kunnen op geen enkele wijze de rechtsgeldigheid van dat verzoek controleren.
Vogelvrij
Zonder opgaaf van reden kan men gearresteerd en uitgeleverd worden. Een Nederlandse ingezetene kan bijvoorbeeld zonder pardon naar Polen overgebracht worden! Een officier van Justitie in Polen kan de Nederlandse politie verplichten iemand te arresteren als hij daarom vraagt. Geen enkele instantie in Nederland is meer bevoegd om de beschuldiging en het uitleveringsbevel gerechtelijk te onderzoeken. Het EAB houdt in dat een Nederlandse rechter het arrestatiebevel van een collega uit een ander EU-land dient te respecteren en uit te voeren.
Ook wanneer volgens de Nederlandse wetgeving iemand voor een dergelijk vergrijp niet in voorarrest gezet mag worden of wanneer het feit, in tegenstelling tot het land dat de uitlevering vordert, zelfs in Nederland helemaal niet strafbaar is. In Nederland vindt in zo’n geval geen onderzoek plaats naar de feitelijke schuld van de betrokkene! Het EAB maakt het volgens clausule 2003/577/GAI zelfs mogelijk dat de bezittingen van een verdachte in beslag genomen worden, waardoor het vrijwel onmogelijk wordt om bij berechting in een vreemd land nog adequate tolken of een Nederlandssprekende advocaat in te schakelen.
Volgens het EAB kan een EU-lidstaat een burger in een ander EU-land ook laten veroordelen, terwijl het gepleegde strafbare feit in eigen land niet strafbaar is. De volgende situatie zou zich kunnen voordoen: u heeft in Amsterdam deelgenomen aan een protestdemonstratie tegen de regering.
Tijdens deze demonstratie heeft u een spandoek omhoog gehouden met daarop de tekst ‘Weg met deze regering’. Volgens het Nederlandse recht is dat volledig legaal. In Slovenië echter worden demonstraties tegen de regering gezien als terroristische daden, en terrorisme valt nu eenmaal onder het EAB. Dat betekent dat het mogelijk is dat u aan Slovenië uitgeleverd mag worden om daar wegens terrorisme berecht en veroordeeld te worden.
Vraagt u zich dus maar eens in alle ernst af of u vijanden heeft. Neemt u deel aan politieke activiteiten? Het schrijven van een ingezonden stuk in een krant over bijvoorbeeld 11 september 2001 kan op Malta als een terroristische daad aangemerkt worden, waarop een gevangenisstraf van minstens twee jaar kan volgen. Niet alleen echter de persvrijheid, ook de vrijheid van meningsuiting is in het geding. In Bulgarije bijvoorbeeld bestaat een antidiscriminatiewet (betreffende godsdienst, leeftijd en seksuele identiteit), waarmee u als Nederlander al heel snel in conflict kunt komen (minimale straf is hier vijf jaar gevangenis).
Een onomkeerbaar feit
In de meeste landen van de EU behoort het EAB al tot de dagelijkse praktijk en dreigen burgergrondrechten tot een speelbal van Europese justitiële instanties te worden. Het EAB maakt korte metten met de beschermingsclausules waarmee de cultuur van onze eigen strafrechtstraditie tot nog toe gewaarborgd werd.
Door de invoering van het EAB wordt o.a. de eis van dubbele strafbaarheid voor het gros van de delicten waarvoor mag worden uitgeleverd, afgeschaft. In de oude procedure moest de gedraging waarvoor moest worden uitgeleverd strafbaar zijn in zowel het land dat om uitlevering vroeg, als in het land dat zou uitleveren.
De structuur van een strafzaak, waardoor een eerlijk proces kan plaatsvinden, en de balans tussen de onderlinge machten van een rechtsstaat worden door het EAB compleet verstoord. In de Nederlandse Grondwet staat dat iedere burger vrij is om te doen wat hij wil, mits men zich aan de regels houdt. Nederland is een rechtsstaat waar een ieder een beroep kan doen op een rechter om een onafhankelijke uitspraak te kunnen krijgen.
Met de invoering van het EAB wordt de onafhankelijkheid van de rechter als zodanig aangetast. Deze aantasting verhoudt zich op geen enkele wijze met de Nederlandse grondwet. Uit artikel 17 van de grondwet valt af te leiden dat het ongeoorloofd is als iemand anders dan de rechter gaat (mee)beslissen. Dit is nadelig voor de burger, omdat hij als procespartij dan niet weet waar de interpretaties van de rechter vandaan komen, en zich indien nodig daartegen moeilijk kan verweren. Door het EAB blijft van artikel 17 van de grondwet en van het daaruit voortvloeiende rechtssysteem, dat als de basis van onze strafrechtcultuur beschouwd wordt, niets meer over.
Ook de Relatieve Competentie, waar de vraag speelt in welke plaats en rechtbank men terecht moet staan, komt te vervallen. Voor het strafrecht
geldt: die rechter is bevoegd binnen wiens rechtsgebied het feit is begaan of de verdachte woont of zich bevindt of waar hij zijn laatst bekende verblijfplaats heeft gehad (artikel 18). De betekenis die de wetgever op grond van deze gebiedsbepaling toekent, is van zo groot belang dat een foute toepassing ervan zelfs tot een nietigverklaring van de veroordeling leidt!
Ook de mogelijkheid, dat – na het vergaren van de bewijsmiddelen door de aangezochte staat – het verzoek zelve (proces-verbaal) aan de verdachte of een derde ter hand wordt gesteld, komt te vervallen. Een en ander is van belang in verband met het indienen van bezwaren en beroepen en de verdediging van de verdachte. Ook de bepaling dat een uitgeleverde persoon niet berecht mag worden voor andere, eerder begane, daden dan de daad welke tot het verzoek tot uitlevering leidde, is afgeschaft.
Waarschuwing
Dr. Carlo Alberto Agnoli, een voormalige Italiaanse rechter, brengt zijn waarschuwing aan alle EU-burgers als volgt onder woorden: “Het EAB zal de op recht en gerechtigheid gebaseerde rechtssystemen van praktisch alle Europese landen volledig omvormen en uiteindelijk tenietdoen.”
De Europese grondwet ondermijnt elke wetgeving op het gebied van sociale solidariteit en dat van het sociale recht en arbeidsrecht, zoals die bestaat in de landen van de EU. Terwijl enerzijds grote bedrijven een wettelijk instrument wordt gegeven dat hen grote vrijheden toestaat, ziet anderzijds het individu zich talloze rechten ontzegd. Bijvoorbeeld het recht te staken of te demonstreren. Dit verdrag maakt een dictatuur van de grote bedrijven en het grote kapitaal mogelijk.
Andere belangrijke onderdelen van het verdrag zijn:
a.. In de Slotakte (Titel I, artikel 2, nummer 3) wordt expliciet toestemming gegeven de doodstraf toe te passen in uitzonderlijke situaties, o.a. teneinde een oproer of opstand te onderdrukken. Dit betekent dat er zal mogen worden geschoten op demonstranten, zonder dat in het verdrag bepaald is dat handelen uit noodweer daarbij een vereiste is.
Diezelfde Slotakte (Titel II, artikel 6) maakt het mogelijk talloze personen in hechtenis te nemen, zoals minderjarigen of personen die men geestesziek acht.
b.. Bovendien staat de grondwet toe dat men mensen negen maanden lang vast mag houden, in voorlopige hechtenis, zonder aanklacht of bewezen criminele daad.
c.. Een ander voorbeeld van een grondrecht dat dankzij dit verdrag wordt weggenomen, is dat van de vrijheid van meningsuiting en van informatie (artikel II-71), door middel van wat bepaald wordt in de Slotakte (Titel II, artikel 11, toelichting).
d.. De Europese grondwet verplicht de regeringen van de lidstaten enkel leningen af te sluiten bij particuliere banken, uiteraard tegen woekerrentes die betaald worden door de burgers.
e.. Het resultaat van de artikelen III-209 en artikel III-210 (nummer 2, paragraaf b) zal zijn, dat het minimumloon steeds lager zal worden.
f.. Met artikel II-94, de Slotakte (Titel IV, artikel 34, uitleg), en artikel III-209, vrijwaart de EU zich van enige verplichtingen op het gebied van sociale hulp. Ondanks artikel II-91 zal het dankzij de dienstenrichtlijn 93/104 uit 1993 of nieuwe versies ervan mogelijk zijn om werknemers veel langer te doen werken, tot maar liefst 65 uur per week en zelfs meer.
g.. Ondanks artikel II-92, met de titel “Het verbod van kinderarbeid en de bescherming van jongeren op het werk”, wordt door middel van de Slotakte (Titel IV, artikel 32, toelichting) en de dienstenrichtlijn 94/33 in werkelijkheid het recht gegeven kinderen van 13 jaar en ouder te werk te stellen, en onder bepaalde voorwaarden ook jongere kinderen.
h.. Artikel 1-11, paragraaf 3, bepaalt dat de EU-regering kan optreden als ze vindt dat het handelen van een lidstaat niet voldoende is. Dit wil tevens zeggen dat de EU-regering de mogelijkheid heeft om in te grijpen op welk gebied dan ook.
De toekomstige Inquisiteurs van de gemeenschappelijke Europese Inquisitie zullen onbeperkte speelruimte krijgen: een griezelige nachtmerrie – een totalitaire politiestaat – is nabij! ………….. En er gloort geen hoop!
a.. Schuldig tenzij het tegendeel is bewezen
Bij een Europees Arrestatiebevel volgt er nauwelijks eigen onderzoek door de Nederlandse politie. Als burger moet je zelf je onschuld zien te bewijzen om overlevering te voorkomen. Een bijna onmogelijke opgave, zo blijkt uit enkele voorbeelden.
Bron: Linsky
( video)
httpv://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=b9bcftnMNvU
Deze film/video is inmiddels al lang weer achterhaald. Het toeval wil dat ik onderhavige zaak van zeer nabij ken. De hoofdrolspeler Robert Hörchner en zijn vrouw Annelies ben ik inmiddels, neen, mág ik inmiddels tot mijn vriendenkring rekenen. Zelden ben ik zulke eerlijke en nette en integere mensen tegengekomen. Robert heeft intussen 10 maanden lang in een Poolse cel gezeten met nog 7 á 8 mensen en inmiddels is komen VAST te staan dat de bewijsvoering tegen hem én de ten laste legging indertijd volkomen VALS waren. Een Nederlandse ‘zakenman’ met behulp van de politie van Brabant Noord hebben dit spel gespeeld en intussen na een gruwelijke tijd te hebben beleefd in Polen is hij tenslotte vrijgelaten en vecht nu met alles wat in hem is via de Europese wetgeving in Brussel deze smerige zaak en allen die daar debet aan waren, aan. Intussen is Robert dankzij justitie, die hem in Nederland COMPLEET EN VOLLEDIG heeft vrijgesproken, maar daar tot nu toe nog geen consequenties aan verbonden heeft, wel compleet beroofd van alles wat hij maar bezat, alles is hij kwijt geraakt, geld, spaartegoeden, goede naam, een goedlopende zaak, uitzicht op pensioen, toekomst, eigendommen enz.enz. Alleen zijn vrouw Annelies die hem onvoorwaardelijk is blijven steunen heeft hij nog alsmede een klein handjevol vrienden.
Deze gruwelijke en onterechte wet, die elke Nederlander kan breken, hebben we voornamelijk te danken aan de inzet van ‘onze rechtsgeleerde bij uitstek’, n.l. aan de immer in zedig driedelig zwart geklede C.D.A.-er Piet Hein Donner, die dan weliswaar niet voor b.v. oorlogsmisdaden kan worden aangeklaagd maar die m.i. een kwader genius is, dan menig kampbeul uit een recent verleden. Maar of hij zich dát realiseert als hij de berijmde psalmen meezingt op zondag in zijn gereformeerde kerk? Dat waag ik te betwijfelen, daarvoor is zijn geweten wellicht al té ver dichtgeschroeid.
Silvia Videler
