BOINNK!!!

Silvia Videler
Subscribe

Yahweh treedt onze wereld binnen

mei 11, 2012 By: silviavideler Category: Bijbelstudies en Bijbelse onderwerpen, Eindtijd ontwikkelingen

God is Degene die alles schiep met liefde. Het is Yahweh Die onze wereld binnentreedt om Zijn liefde met ons te delen. In dit artikel willen we dat bezien vanuit het blikveld van het eerste mensenpaar. Het is goed om de Bijbel er weer bij te pakken of HIER te klicken om dat zelf ook allemaal te onderzoeken, want ik deel weer veel Bijbelverwijzingen uit. 

(Yahweh Elohim 2)


Overgenomen van: overvloeiendegenade.nl

Bij de mens
God geeft ons zijn naam in Genesis 2 zo’n 2 of 3 keer. De eerste keer is als God zich met de mens gaat bezighouden. Toen Hij nog alleen met de schepping bezig was, was het nog gewoon ‘Elohim’, dus simpel ‘God’. Bij de mens start Hij gelijk met een relatie en dan openbaart Hij zich dus als Yahweh.
Yahweh schiep de mens naar Zijn beeld en gelijkenis. Niet een onpersoonlijke God was daar bezig, maar Iemand die Zich gelijk bekend maakt: ‘Ik ben Yahweh’.
Gen. 2: 21 – 22 Toen deed Yahweh Elohim een diepen slaap op Adam vallen, en hij sliep; en Hij nam een van zijn ribben, en sloot derzelver plaats toe met vlees. En Yahweh Elohim bouwde de ribbe, die Hij van Adam genomen had, tot een vrouw, en Hij bracht haar tot Adam.

Wat een kanjer!

Dan vormt Hij uit de zij van die mens de vrouw. De man doet zijn ogen open en ziet zijn vrouw voor zich staan. ‘Wow, wat een kanjer!’ Zijn mond valt open van bewondering. Teveel fantasie? Ik denk het niet. De man zegt namelijk: ‘Dit is vlees van mijn vlees en been van mijn been.’ Dat is in de Bijbel geen normale uitdrukking, maar ook in ons taalgebruik niet. We zeggen wel: ‘Dat is mijn eigen vlees en bloed’. Maar nooit: ‘Dat is mijn vlees en been’. Die uitdrukking wordt in de Bijbel alleen gebruikt als het over de opstanding gaat. De man kijkt dus naar zijn vrouw en ziet zo iets perfects. ‘Wow’. Die man en vrouw mogen weer één zijn en dan heb je weer dat beeld en die gelijkenis van Yahweh, de mens.

De twee uitdrukkingen
We zijn er een beetje snel overheen gevlogen en ik kan me dan ook voorstellen dat jij je afvraagt of dit niet slechts een goed opgezette verklaring is van mijn op de vlucht geslagen fantasie is. Daarom ga ik nu toch wat verder in op die beide uitdrukkingen. Je hebt twee uitdrukkingen:
A/ Vlees en bloed’. De uitdrukking waar we eigenlijk mee vertrouwd zijn.
B/ ‘Vlees en been’. De vreemde uitdrukking die Adam hier voor zijn vrouw gebruikt.

Vlees en bloed
A/ 
De eerste uitdrukking ‘vlees en bloed’ wordt voortdurend in de Bijbel gebruikt om de familiebanden uit te drukken. Dat kan je nakijken in de volgende Bijbelteksten: Genesis 29: 14; Richteren 9: 2; 2 Samuël 5: 1; 19: 12-13; 1 Kronieken 11: 1; Nehemia 5: 5; Jesaja 58: 7; Romeinen 11: 14 en Galaten 1: 16.
Het is dus de gewone natuurlijke mens die gekenmerkt wordt door vlees en bloed.

Tussen haakjes
(Dat natuurlijke vlees en bloed is precies hetgeen wat de aliëns later vanaf Genesis 6 verwoesten door de mens met zichzelf te vermengen. Dat is dus dezelfde ellende die deze aliëns tegenwoordig in het geniep nog altijd aanrichten. Paulus wijst er dan ook op dat onze strijd niet tegen vlees en bloed is.
Efeze 6:12 want wij hebben niet te worstelen tegen bloed en vlees, maar tegen de overheden, tegen de machten, tegen de wereldbeheersers dezer duisternis, tegen de boze geesten in de hemelse gewesten.
Onze strijd is tegen deze geestelijke machten, die zich vaak presenteren aan de mens als aliëns in vliegende schotels. Hier kom ik zeker ter zijner tijd nog zeker op terug.)

Opstanding noodzakelijk
Vlees en bloed is dus de gewone natuurlijke verbondenheid tussen de mens. Dit vlees en bloed kan echter niet de verbinding leggen met de hogere geestelijke werkelijkheid. Dat blijkt als Petrus belijdt dat Jezus de Christus is, de Zoon van de levende God. Dan zegt Christus het volgende:
Mattheus 16:17 Jezus antwoordde en zeide: Zalig zijt gij, Simon Barjona, want vlees en bloed heeft u dat niet geopenbaard, maar mijn Vader, die in de hemelen is.
Vlees en bloed kunnen ook niet het hogere geestelijk leven beërven. Dat blijkt helder uit de volgende uitspraak van Paulus:
1 Corinthe 15:50 Dit spreek ik evenwel uit, broeders: vlees en bloed kunnen het Koninkrijk Gods niet beërven en het vergankelijke beërft de onvergankelijkheid niet.

Vlees en been
B/ 
De tweede uitdrukking ‘vlees en been’ wordt niet in de Bijbel gebruikt als kenmerk van de gewone natuurlijke mens. Deze uitdrukking wordt wel gebruikt wanneer Christus lichamelijk is opgestaan.
Lukas 24:39 Ziet mijn handen en mijn voeten, dat Ik het zelf ben; betast Mij en ziet, dat een geest geen vlees en beenderen heeft, zoals gij ziet, dat Ik heb.
Zoals Christus in een geestelijk lichaam is opgestaan, wat hier gekenmerkt wordt door ‘vlees en been’, zo zullen allen opgewekt worden.
1 Korinthe 15: 22 – 23 Want evenals in Adam allen sterven, zo zullen ook in Christus allen levend gemaakt worden. Maar ieder in zijn eigen rangorde: Christus als eersteling, vervolgens die van Christus zijn bij zijn komst;
De uitdrukking ‘vlees en been’ wijst dus heen naar dat heerlijke einddoel. Dat zag Adam al in zijn vrouw. Is zijn enthousiasme dan niet logisch?

Niet slechts theoretische kennis

Die relatie in Genesis 2 is tussen de man en zijn vrouw. Dat is mooi hè? God is daarbij in die relatie als Yahweh. Misschien ben je dat wel helemaal niet zo bewust. Maar God is er altijd bij als Yahweh.

Later gaat Yahweh zelf een bijzondere relatie aan met het volk Israël als Hij haar bij de wetgeving ten huwelijk neemt als Zijn vrouw. Dan wordt Yahweh de Elohim van Israël.
Theoretische kennis met het verstand is niet voldoende om uit de naam van God Zijn wezen te leren kennen. Zijn naam moet in het hart door het geloof een plek krijgen.

Comments are closed.