De BND, de Duitse geheime dienst, zal 100 miljoen euro extra investeren in internetspionageactiviteiten, meldt het weekblad Der Spiegel afgelopen weekend.
Met de 100 miljoen euro wil de BND nieuwe medewerkers aannemen en investeren in nieuwe technologieën die van waarde kunnen zijn voor de dienst. De investeringen zijn volgens de Minister van Binnenlandse Zaken bedoeld om de bezigheden van criminelen beter in het oog te kunnen houden.
De timing van de extra investeringen is opvallend. Anderhalve week terug werd een spionageprogramma van de Amerikaanse overheid blootgelegd door een klokkenluider. Bondskanselier Angela Merkel gaf al snel aan dat ze daarover in gesprek wilde gaan met President Obama.
Voor meer artikelen betreffende PRISM kijk je naar de tag PRISM-gate.
Het bezuinigingsfeest van Rutte en co gaat immer door. Er ligt nu weer een voorstel op tafel om de BTW nogmaals te verhogen. Jawel, weer met 2% omhoog, nu zelfs naar 23% (is nu 21, tot voor kort uiteraard 19%) en laag naar 8% (ook weer 2% omhoog).
Na de inkomsten-belasting op uw salaris, als u uw geld uitgeeft moet u nu dus nog heftigere uitgave-belasting gaan betalen. Rutte en co vergeet kennelijk dat hoe hoger de belastingtarieven, hoe lager de belasting-inkomsten worden. Onintuïtief wellicht, maar aangetoond waar. Toevallig ook al bewezen in Nederland, nadat de BTW onlangs van 19 naar 21 ging (ook al 2%), gingen de inkomsten omlaag waardoor (voorjaarsnota, tegenvallende belastinginkomsten) we nu nog harder moeten bezuinigen dan we al deden. De BTW-verhoging legde dus effectief de economie nog verder lam. Nu dus weer een BTW verhoging op het programma, de inkomsten zullen daardoor nog verder teruglopen. Lang Leve het kapot-bezuinigen van de economie!
De mainstream media publiceert de BTW-verhoging natuurlijk als een belastingverlaging in het Nu.nl artikel ‘Belasting vermogen omlaag‘ sindsdien hernoemt naar het correctere maar nog steeds misleidende ‘Grens eerste belastingschijf 62.500 euro‘. Grens eerste belastingschijf naar 62.500 betekent mogelijk iets minder inkomstenbelasting, dat wordt alleen gecompenseerd door nog heftigere BTW. Door GeenStijl is de waarheid achter het misleidende artikel van Nu.nl trouwens knap gevonden op pagina 103 (!) van het eindrapport van de aanbevelingen…
De commissie die het voorstel van BTW-verhoging doet, had trouwens als opdracht belasting niet te verlagen, alleen te vereenvoudigen. De vereenvoudiging van de inkomstenbelasting zorgt (mogelijk) voor lagere inkomsten, die gecompenseerd worden o.a.(!) dus door hogere BTW. Maar voordat Rutte met ons klaar is betalen we ongetwijfeld EN hogere btw EN hogere inkomstenbelasting. Hij heeft immers een opdracht van de heren dictatoren van de Europese Commissie (‘Bezuinig Nederland Kapot!’)
Na de informele erkenning van het bestaan van een ‘homolobby’ in de Kerk door paus Franciscus, heeft de vaticanist Vittorio Messori de aandacht gevestigd op de website Venerabilis.
Deze website (met een Nederlandse extensie) zou worden gerund door een netwerk van homofiele roomskatholieke priesters. Dat meldt de Amerikaanse homoseksuele nieuwssite Queerty.
Homoseksuele ontmoetingsplaat
De “broederschap” achter Venerabilis zegt een losse verzameling te zijn van homoseksuele en homofiele katholieke priesters. De website functioneert als een homoseksuele ontmoetingsplaats, zodat dergelijke priesters contact met elkaar kunnen maken, en homoseksuele leken gelijkgezinde priesters kunnen ontmoeten en omgekeerd.
Gerund door Italianen
De site biedt chatrooms in vijf talen, een twitterdienst (“De ‘homolobby in het Vaticaan’ reageert”) en nieuws vanuit een ‘homo-sensitief’ standpunt. De site wordt door Italianen gerund. De Italiaanse chatroom wordt het meest bezocht, gevolgd door de Spaanse en Franse.
Het bezoek van Barack Obama aan Berlijn, dat vanavond begint, wordt door maar liefst 8.000 Duitse agenten beveiligd. Daarnaast wordt de Amerikaanse president beschermd door tal van eigen mensen, onder wie de Navy Seals, de elite-eenheid die terroristenleider Osama bin Laden doodde. Dit meldt Bild, de grootste Duitse krant. Voor omwonenden van plekken die Obama aandoet of waar hij langskomt, gelden restricties: zij mogen ramen niet opendoen en moeten vuilnisbakken stallen op minimaal 30 meter van de openbare weg.
Dezefascinerende drie maal2uur durende lezing (totaal bijna 6 uur)zalje op het puntjevan je stoel laten zitten.
Het laat zien hoe demechanismen vanje geest werken endegevolgen van het toepassenvan deze informatie aanhet huidigeontwakenvan het menselijke bewustzijn.
De rebellen die nu massaal gesteund gaan worden door het m.i. hypocriete westen met de V.S. aan de leiding gaan de rebellen in Syrië openlijk steunen met zware wapens. Ik schaam mij een onderdaan te zijn van een land wat deze rebellen ondersteunt. Ik ben geenszins een Assad – aanhanger. Maar onder Assad hadden de mensen het in Syrië stukken beter en wat is het gevolg als de rebellen winnen? Wel dan hebben we de volgende onleefbare moslimstaat Syrië waar de moslim-’broeders’ vrijelijk hun gang kunnen gaan. Dat deze hele zaak alles in zich heeft om het startpunt te worden voor een derde wereldoorlog daarvoor behoef je geen Einstein genoemd te worden om dat te kunnen begrijpen.
Sowieso zijn wij allergisch voor ELKE vorm van religie, inclusief de z.g. christelijke religie die door de massa in z’n algemeenheid wordt aangeduid als ‘het Christendom’ en dat geldt evenzo voor het talmoedische jodendom. Het zijn juist deze religies die zich dan ook baseren op de ‘schriften’ en op de Ene Ware God, maar bij nadere beschouwing zijn deze religies in de praktijk van alle dag en dat is ruimschoots door de geschiedenis bewezen; erger en vaak gruwelijker dan die religies die geen binding hebben met het geschreven en overgeleverde Woord van God.
Natuurlijk is het een feit dat de mens een zondaar is en geneigd is ( althans vaak en meestentijds) tot het kwade. De Romeinenbrief van de apostel Paulus laat weinig heel van de natuurlijke mens, zoals hij de ‘mens’ neerzet in zijn volle naaktheid als weliswaar een door God geschapen schepsel maar tevens als een schepsel die meer geneigd is naar eigen liefde en het kwaad, zonde e.d. dan zoals God Zijn maaksel wil zien. Even los van het herstelplan van God met Zijn schepping, waaronder de mens in allereerste instantie, kunnen en mogen we constateren dat zoals in Rom.5 :18 staat, dat door één misdaad de gehele mensheid schuldig is geworden en dat er ook door één rechtvaardigheid, dat diezelfde mensheid weer uiteindelijk in zijn geheel terug zal komen tot God, dat is een heerlijk ‘weten’ voor ons, wij die dit al mogen weten en ervaren, maar in deze tijd staat dit nog los van de overgrote massa der mensen die nog in onwetendheid leeft en wandelt.
Daar de mens van nature toch geneigd is te erkennen dat er een hogere macht bestaat, die ze dan weliswaar God noemen, wil dat nog niet zeggen dat ze een levende relatie zijn aangegaan met die Schepper. Dit dan nog afgezien met die massa’s die zelfs dé ene Ware God willen ontkennen en of negeren. Maar we richten ons nu op hen, die wél een ‘hogere macht’ erkennen, zoals de religieuze (kerk) -christenen, de moslims en de joden.
Hét bewijs dat (al) deze religieuze groeperingen, zij die niet werkelijk in een levende relatie staan met hun Schepper, hun Heer en Heiland, is af te lezen aan hun werken, hun daden, vooral die daden die dan ook nog eens religieus geïnspireerd zijn. Het zijn de daden, vaak de zonden, van de mensen, die voortkomen uit een eenzijdige gerichtheid t.a.v. God. En hoe zij denken Hem te moeten behagen. Maar zij hebben geen COMMUNICATIE met God en hun weten en hun kennen is hooguit fragmentarisch en dus zéér beperkt. Het is een eenzijdig kennen en ervaren. Ergo; je mag m.i., stellen dat de GEEST (van God) ontbreekt. Naarmate hun fragmentarische kennis van het Woord van God beter en verder gevorderd is zie je dat ook terug in hun levenswijze en wandel, zelfs in hun ontwikkeling en/of beschaving. Zo zijn de volkeren die de Bijbel tot op zekere hoogte kennen, verder in hun ontwikkeling, beschaving en denken dan zij die slechts het vage aftreksel van datzelfde Woord tot hun beschikking hebben, zoals de katholieke of orthodoxe volkeren. Traditie en overlevering hebben of tellen daar, bij die religieuze groeperingen, helaas meer waarde, dan de aan ons geopenbaarde Schriften. Nóg erger is het gesteld bij die natuurlijke afstammelingen van Abraham die wij heden kennen als zijnde de moslims. Het weinige wat in hun geschriften (koran en hadiths) nog terug te vinden is van de boodschap van de Schepper is zó verknipt en zó verwaterd en amper meer als zodanig te erkennen, dat de resultaten er dus ook naar zijn.
Kortom bij mensen die slechts, in welke mate dan ook, leven vanuit hun religie, daar waar de GEEST van GOD dus NIET werkzaam in is, want de Geest van God heeft contact met een ‘mens’ en niet met een beweging of organisatie, wat een religie per definitie ook is. Natuurlijk, God is soeverein en Hij kan en zal dan ook mensen individueel uitverkiezen om te mogen komen tot Zijn volle waarheid, ondanks de door hun aangehangen religie! Dat is de uitverkiezing en de bekering.
Maar religie an sich doet zich kennen door HAAT en ANGST en WET en religie brengt de mensen niet tot ZONDE(N)BESEF zoals de heilige Geest van God dat wél doet. Daarom zijn religieuzen mensen in wezen gevaarlijker voor ons, wij, die wél een levende relatie hebben met God in Christus, dan b.v. humanisten, atheïsten of stokongelovigen.
En hoe verder een religie afstaat van het geopenbaarde Woord van God, hoe meer de boze, de satan, in zo’n religie kan werken en zelfs kan komen tot dermate grote uitspattingen van geweld en zonde zoals wij dat in de praktijk zien bij b.v. de islam. Dat het jodendom hier in dit artikel nog maar amper besproken is in de praktijk en dat deze religie zelfs dichter bij de islam dan bij het christendom staat, dát geldt dan in het bijzonder voor het talmoedische jodendom, wier talmoed in de grond niet veel verschilt van de koran en de hadiths.
Het zal de gemiddelde ongelovige worst zijn of u wel of niet gelooft in een levende God en dat u uw relatie met Hem in Christus voorrang verleent boven al het andere in deze wereld. Daar heeft de ongelovige amper een boodschap aan. Maar de religieuze mens, die beziet ons, wij, die Hem kennen, die dus gemeenschap met God in Christus mogen hebben en ervaren, als zijn allergrootste vijand en dát botst als niets anders kan botsen in deze wereld. En dat gaat nóg meer botsen naarmate het uur nadert van ZIJN wederkomst.
Op 1 juli wordt Kroatië lid van de EU dat daarmee een nieuw probleemkind in de Europese klas ziet verschijnen. Welkom torenhoge werkloosheid, corrupte politieke klasse en georganiseerde misdaad.
Aan het Schuman-rondpunt in de Europese wijk in Brussel verwelkomt een gigantische banner Kroatië als 28e lid van de Europese Unie. Eind vorig jaar besloot de EU, na een klein decennium aan moeilijke onderhandelingen, dat Kroatië klaar was om toe te treden.
De toekomstige lidstaat heeft alle EU reglementering moeten overnemen in zijn nationaal recht. Daarom werden tussen 2008 en 2010 zo’n 1200 wetten door het parlement gejaagd. Dat is gemiddeld drie per dag. Om aan dat tempo te komen werden vaak de nodige procedures omzeild. De wetgeving van het land is daardoor klaar geraakt voor toetreding maar het land zelf kampt met enorme problemen.
Zo houdt de crisis er lelijk huis; de economie krimpt al jaren en de werkloosheid steeg van een goeie 13% eind 2007 naar meer dan 21% in februari van dit jaar. De snelle groei tussen 2000 en 2007 (gemiddeld tussen 4% en 6% per jaar) was niet duurzaam, maar bleek – zoals wel vaker in het middellandse zeegebied – een schuldenzeepbel. Ondanks de economische problemen wil het land toch zo snel mogelijk toetreden tot de eurozone.
Naast de hoge schuld en hoge werkloosheid, is het land ook gekend voor de endemische en wijdverspreide corruptie. In de bekende Corruption Perceptions Index van Transparency International, scoort het land barslecht. Het Adriatic Institute, een onafhankelijke Kroatische denktank, noemde de maatregelen die het land onder druk van de EU nam om de corruptie tegen te gaan, een druppel op een hete plaat. Ook de georganiseerde misdaad, mensensmokkel en drugshandel zijn hoegenaamd niet aangepakt.
Toen de Turkse premier Erdoğan meer dan tien jaar geleden aan de macht kwam, had hij de toetreding van Turkije tot de EU bovenaan zijn prioriteitenlijstje staan. Maar nu lijkt hij, vanwege de verschillen van mening met de EU, overtuigd te zijn van het tegendeel. Deze indruk wordt nog versterkt door zijn houding ten aanzien van de betogingen van de afgelopen weken.
Recep Tayyip Erdoğan sprak tijdens zijn campagne in 2002 over concrete zaken als zoals het dagelijks leven, vrijheid van godsdienst, van cultuur, van taal en van meningsuiting en zijn partij kwam een aantal maanden later als winnaar van de verkiezingen uit de bus. Er heerste een laagdrempelige sfeer, gemoedelijker en minder nationalistisch dan tijdens bijeenkomsten van een aantal andere partijen.
Volgens Erdoğan was het een noodzakelijke en nuttige stap om voorbereidingen te treffen voor de toetreding van Turkije tot de Europese Unie en bovendien het beste middel om het land te hervormen. Hij legde aan zijn buitenlandse gesprekspartners uit dat zijn nieuwe Partij voor Rechtvaardigheid en Ontwikkeling (AKP) was veranderd en dat zij gebroken had met haar islamitische en anti-Europese verleden.
Ongebreideld kapitalisme
Elf jaar later, in de nacht van donderdag zes op vrijdag zeven juni, luidt de strekking heel anders. Recep Tayyip Erdoğan verwijst naar het Ottomaanse Rijk, hij roept Allah aan om te zorgen dat de Arabisch-mohammedaanse “broederschap”, “unie” en “solidariteit” een “eeuwigdurend” karakter krijgen. Bovendien gebruikt hij de Turkse nationalistische trots van de duizenden aanhangers, zijn “soldaten”, die hem zijn komen opwachten en die beweren bereid te zijn om deze “vandalen” te “verpletteren”.
De Turkse premier rept met geen woord over de eisen (tegen de autoritaire wraak van de regering, tegen een ongebreideld kapitalisme, voor vrijheid van meningsuiting en voor vrijheid van levensstijl) van de tienduizenden jongeren die de straat opgingen sinds 31 mei.
Overigens ook met geen woord over Europa. Dat doet hij pas enkele uren later tijdens de persconferentie die hij samen geeft met Europees Commissaris Stefan Füle. Hoewel Erdoğan beweert open te staan voor de “democratische eisen”, beschuldigt hij de Europese Unie tijdens deze persconferentie van “hypocrisie” en van “meten met twee maten”. Hij klaagt over het gebrek aan voortgang bij de toetredingsonderhandelingen, een “tragikomische situatie”, en herinnert de mensen die kritiek hadden op zijn manier om de huidige crisis aan te pakken eraan dat Turkije wat democratie betreft door “bepaalde Europese landen” niet de les hoeft te worden gelezen.
Allesbehalve diplomatiek
Erdoğan windt er geen doekjes om. Zijn opmerkingen zijn offensief en allesbehalve diplomatiek. Als de Turkse premier iedere hoop op en wens tot Europese integratie voor zijn land zou hebben laten varen, dan zou hij het niet anders hebben verwoord.
Wat is er gebeurd? Er is een opmerkelijk groot verschil tussen de man in 2002 en nu in 2013. Moeten we daar verbaasd over zijn? Of moeten we hierin juist het bewijs zien van de “dubbele agenda” van Recep Tayyip Erdoğan en de AKP, zoals zijn meest onverzettelijke tegenstanders beweren? Premier Erdoğan en zijn AKP zouden, nadat ze met hulp van de EU eenmaal waren verlost van het militaire juk, namelijk de vrije hand hebben gehad om het geheime project van een neo-Turks beleid in gang te zetten. Dit beleid staat ver af van westerse, democratische en niet-confessionele waarden.
In 2002 kwam de AKP-regering aan de macht, zette een reeks fundamentele democratische hervormingen voort die de eerdere regeringscoalitie al was gestart en breidde ze zelfs uit. De regering ging daarmee zo ver dat de meest onverzettelijke tegenstanders er versteld van stonden. Brussel was blij: Turkije kreeg een datum, oktober 2005, waarop een begin kon worden gemaakt met de toetredingsonderhandelingen met de EU.
Geen botsing der beschavingen
De AKP presenteert zichzelf als een “ islamitisch-democratische” partij, geheel in navolging van de christendemocratische traditie, de meest Europese onder de heersende politieke stromingen. De toetreding van Turkije tot de Europese Unie is juist geen botsing der beschavingen, verklaart premier Erdoğan.
Leden van de kleine oppositiepartijen, uit links-liberale kringen, overtuigde Europeanen, ontpoppen zich tot ijverige ambassadeurs bij westerse diplomaten en journalisten, zonder dat ze Erdoğan feitelijk kennen. Zij hebben in de AKP eindelijk een partij gevonden die de moed en de middelen heeft om hun gemeenschappelijke vijand te onttronen: het leger (dat vier keer een militaire coup pleegde in bijna dertig jaar), en het terug te sturen naar de kazerne.
Toch komt er al snel een einde aan deze impuls en deze hervormingen. Vanaf 2004-2005 om precies te zijn, ruim voordat de strijd tegen de militairen is gewonnen.
Daar zijn twee redenen voor. De eerste is niet zo bekend, maar wel van wezenlijk belang om Recep Tayyip Erdoğan te begrijpen.
Geen hoofddoek
In 2003 bekrachtigde het Europese Hof voor de Rechten van de Mens de opheffing van de islamitische partij Refah door het Turkse constitutionele hof, met de motivatie dat deze partij in de Turkse context een bedreiging vormde voor de democratie, terwijl de opheffing van de communistische partij of de autonome partij in strijd werd geacht met het Europese recht. Premier Erdoğan begreep dit verschil niet.
Daarbij kwam in juli 2004 het hooggerechtshof van Straatsburg met het definitieve vonnis in de zaak-Leila Sahin dat bevestigde dat deze jongedame terecht wegens het dragen van een hoofddoek van de universiteit was verwijderd. Dit was een schok voor Erdoğan, wiens eigen dochters naar de Verenigde Staten moesten vertrekken om met hoofddoek te kunnen studeren. Ook in dit geval begreep hij niet dat over iets wat in de meeste Europese landen is toegestaan, namelijk met hoofddoek te gaan studeren, anders werd gevonnist als het om Turkije gaat.
Broze overtuiging
Dus als hij het heeft over “meten met twee maten”, heeft hij vooral deze twee vonnissen voor ogen. Als gevolg hiervan begon zijn broze overtuiging dat de Europese Unie godsdienstvrijheid garandeert, te wankelen.
De tweede reden is bekender. In 2005 moesten de Fransen zich uitspreken over het verdrag dat de basis moest vormen voor een Europese grondwet. De Turkse kandidatuur was het onderwerp van een heftige lastercampagne. Turkije fungeerde als boeman, een instrument dat de Franse president Nicolas Sarkozy gebruikte voor verkiezingsdoeleinden. Samen met Duitsland deed hij Turkije een voorstel voor een “exclusief partnerschap”, een loze belofte voor het enige kandidaat-land sinds tijden (1995) dat een overeenkomst heeft getekend voor het instellen van een douane-unie met de Europese Unie.
Vernederd
Terwijl premier Erdoğan de Turken die op hem hadden gestemd hun trots wilde teruggeven, een nationale toekomst, gebeurde hier in feite precies het tegenovergestelde. Dat raakt hem diep, hij voelde zich vernederd. Ziedaar het begin van een duivelse spiraal.
Een meerderheid van de Turkse functionarissen geloofde niet langer in deze Europese Unie die op hen neerkijkt. Turkije besloot het proces van liberale en democratische hervormingen, noodzakelijk voor een meer dan twijfelachtige toetreding, eerst te vertragen, vervolgens stop te zetten en uiteindelijk om te keren. Het land weigerde de regels van de douane-unie toe te passen op Cyprus, dat inmiddels lid is van de Europese Unie en waarvan Turkije nog altijd het noorden bezet.
Sinds oktober 2005 zijn 13 van de 33 “hoofdstukken” opengesteld voor onderhandeling, terwijl er maar eentje is gesloten. Sinds juni 2010 is er geen enkel nieuw “hoofdstuk” meer geopend. In juli 2012 schortte Ankara ieder contact met de Europese Unie op tijdens de zes maanden dat Cyprus voorzitter was van de Europese Unie, aangezien Turkije nog altijd weigert Cyprus te erkennen.
Inmiddels bevindt Recep Tayyip Erdoğan zich ten aanzien van de Europese Unie in een haast schizofrene situatie. Enerzijds begint hij in te zien dat de Turkse droom de Arabische buurlanden maar matig kan bekoren en dat de invloed van de Turkse diplomatie in de regio grotendeels gebaseerd is op het feit dat het land stevig wordt gesteund door het Westen. Anderzijds is het voor hem bijna onmogelijk geworden om ten overstaan van zijn eigen publieke opinie toe te geven dat toetreding tot de Europese Unie uiteindelijk, in ieder geval economisch en diplomatiek, het beste is wat Turkije kan overkomen.
De desastreuze gevolgen van de eurocrisis voor Nederland
Bron: burgerforum-eu.nl
Op 30 mei jongstleden presenteerde het CPB haar rapport ‘CPB Financial Stability report 2013′ voor ‘the Dutch House of Representatives’ oftewel de Tweede Kamer. Gek eigenlijk, dat we nog niemand uit ons parlement daarover gehoord hebben, want dat rapport bevat enkele schokkende conclusies. Dat wil zeggen: schokkende gevolgen voor Nederland ten gevolge de eurocrisis. Zeker als de Nederlandse regering doorgaat met het continueren van het tot nu toe gevoerde beleid.
Dit CPB rapport is een uitvloeisel van de bevindingen van de Commissie De Wit, die zoals u wellicht nog weet, onderzoek deed naar de (oorzaken van de ) financiële problemen in het financiële stelsel en de maatregelen die waren genomen door de Nederlandse regering. Er werd toen afgesproken dat éénmaal per jaar het CPB (en DNB) verslag zouden doen van hun voortgangs bevindingen. Dit onderhavige rapport is hiervan de resultante al bevreemdt het me waarom dat in de Engelse taal is opgesteld. Zitten er wellicht mensen in de Tweede Kamer die geen Nederlands kunnen lezen?
Hoe dan ook, het paper opent al meteen met een weinig aan de verbeelding overlatende conclusie:
“The European debt crisis continues to pose an important risk to the Dutch financial sector and the Dutch economy.”
En die risico’s liegen er niet om. Volgens het Financieel Jaarverslag van het Rijk zijn de verstrekte garanties uit hoofde van het ESM inmiddels opgelopen tot 260 miljard en voor andere sectoren, waaronder de huizenmarkt tot 246 miljard.
Redactie: Silvia Videler
redacteuren:, Annet Leijten, Sietse Werkman, Tiemen Werkman, Medewerkers: Jan Smelt, Cor van Ruitenbeek, SamJanssen, Leo Dorrestijn-(Politiek), Luc, Daniel Tom, Beatrice Schokkaert, Jeroen Adema, en vele anderen, uit zowel België, als mensen vanuit div. andere landen, die ons regelmatig goede info doorsturen.
Ons E-mailadres is: silvia@boinnk.nl of
videl049@planet.nl
Ons adres is: Stichting BOINNK, Dollard 123 8032KC ZWOLLE
Bankrek.nr.NL24RABO01239.37.299 t.n.v. Stichting Boinnk
BIC-code bank: RABON L2U
Tel.nr. 038-4549300 eventueel ook voor het bestellen van de enkele boeken die wij promoten en informatie aangaande abrikozenkernen/pitten. B.g.g.: 06-19056612
Alleen: tussen 10.30 uur en 20.30 uur
Dit van maandag tot en met vrijdag. Op zat.en zondagen kunt u ook gerust bellen, maar of we thuis zijn?? Bij slecht weer, meestal wel !
Het plaatsen van ingezonden artikelen behoeft NIET te betekenen dat wij ook automatisch inhoudelijk achter de inhoud staan, wel dat wij het belangrijk genoeg vinden e.e.a. met u te delen.
Reageren kan in principe op alle topics. Wel verwachten we dat dit met respect gebeurt. Indien daar aanleiding voor bestaat zullen wij zonder opgaaf van reden reacties modereren
DE REDACTIE BEHOUDT ZICH HET RECHT VOOR OM REPLAYS, LINKS IN REPLAYS E.D. TE VERWIJDEREN, IN HET BIJZONDER ALS HET REACTIES OP BIJBELSTUDIES BETREFT DIE TOT DOEL HEBBEN EEN TOTAAL ANDERE VISIE, AL DAN NIET OP EEN SLINKSE MANIER, TE BRENGEN, DIE VAN ONZE ZIENSWIJZE AFWIJKT.
