Het is geenszins de bedoeling om ‘mede’ haat te zaaien t.a.v. de moslims, maar me mogen ons wél realiseren wat we binnengehaald hebben.
Met dank aan: It’s me
|
|||||
|
Archive for the ‘religie’
Gastspreker aan het Woord; Jan Smelt met: Joodse Kritiek op de Rooms Katholieke Kerk
Joodse kritiek op de RK-kerk
De Rooms-katholieke Kerk is een geliefd object voor de schijnheiligen om hun eigen vermeende heiligheid te onderstrepen. Kritiek op de RK-kerk is risicoloos, want in de ogen van velen is de RK-kerk het meest verdorven instituut op deze aardbol. Wie heeft er nu geen afkeer van kinderverkrachtende priesters of geestelijken die de kat in het donker knijpen?
Het rabbijnse jodendom bedient zich graag van kritiek op de RK-kerk, want kritiek op de RK-kerk is kritiek op hun aartsvijand, het christendom. Als er in een Hollywood-film een kerk voorkomt, is dat steevast een RK-kathedraal. Als er in een film een geestelijke figureert, is dat steevast een RK-priester. Want de niet christelijke massa’s maken geen onderscheid tussen roomskatholieken, protestanten, baptisten of zevendedagsadventisten. Graag wil ik de gebruikelijke kritiek op de RK-kerk bezien in het licht van de vijandigheid tussen jodendom en christendom, die al bestaat sinds het prille begin van het christendom.
De priesters vergrijpen zich aan kinderen. Maar ook de rabbijnen vergrijpen zich aan kinderen. Hun kindermisbruik is even persistent als dat van de RK-priesters. Ted Pike weidde er onlangs een artikel aan onder de welluidende titel “raping rabbi’s”. Mevr. Toos van Nieuwenhuizen, die in haar jeugd misbruikt werd door verscheidene hoogwaardigheidsbekleders, noemde als haar verkrachters naast voormalig kardinaal Alfrink ook rabbijn Menachem Schneerson, bijgenaamd The Rebbe. Hij is in 1994 overleden en was het hoofd van de Lubavitsjer-beweging of Chabad. Dit is een zeer invloedrijke joods ultra-orthodoxe beweging. Schneerson werd nota bene door zijn volgelingen gezien als de messias. Dus een verkrachtende messias. Toch wel een schril contrast met Jezus die zei: ‘Laat de kinderen tot mij komen’.
De RK-priesters worden door hun eigen wetten schuldig verklaard en vervolgd, zij het soms halfhartig. Maar de rabbijnen hebben hun wet, de Talmoed, aan hun zijde. Hierin is seks met jongetjes onder 9 jaar en meisjes (kleuters) onder 3 jaar toegestaan. Er wordt zelden aangifte gedaan bij de burgerlijke autoriteiten, maar bovendien erkennen de rabbijnen geen autoriteiten buiten henzelf.
De RK-kerk zou heidense gebruiken hebben binnengesmokkeld in de kerk, zoals de kerstboom en de heiligenbeelden. Maar momenteel leven de Joden in de maand Tammuz, genoemd naar een Babylonische god. Hoe kunnen zij ons verwijten dat we de maand januari hebben genoemd naar de Romeinse god Janus? De Israëlieten zijn vroeg in de geschiedenis door de ware God apart gezet van de andere volken. Tegen beter weten in hebben zij gebruiken en symbolen overgenomen van die andere volken, terwijl die andere volken slechts hun voormalige heidense gebruiken niet afgeschaft hebben, toen ze christen werden. De RK-kerk heeft toen vaak noodgedwongen een christelijk tintje aan deze gebruiken gegeven. Een mooi voorbeeld hiervan is Sinterklaas. Bij Sinterklaas is er echter geen sprake meer van Wodan-verering, zoals oorspronkelijk het geval was. Het is een onschuldig gebruik geworden. Maar wat te denken van een kabbalistische Sjechina, als een vrouwelijke kant van hun G’d? Is dit niet gewoon een godin?
De RK-kerk is genoemd naar Rome. Dat is makkelijk voor de RK-critici, want dan kunnen ze alle misdaden van het Romeinse keizerrijk en de Roomse kerk op één hoop gooien. Het vak geschiedenis wordt niet meer onderwezen; dus de mensen merken het verschil toch niet. Dus daarom maar even wat Roomse geschiedenis in vogelvlucht.
Petrus is niet de eerste bisschop van Rome geweest en hij heeft nooit keizer Nero uitgenodigd in de St-Pieter-basiliek. Er waren toen nog geen kerkgebouwen. De christenen kwamen samen in huizen, schuurtjes of de ondergrondse catacomben. En Nero zou nooit bij een christen op bezoek gaan, want hij haatte de christenen. Hij liet ze als levende fakkels ophangen als verlichting in zijn tuinen. In het Romeinse rijk heerste doorgaans vrede en het Romeinse bestuur was doorgaans rechtvaardig. Dit Romeinse rijk krijgt alleen een slechte pers van de Joden, omdat de Romeinen in het jaar 70 Jeruzalem verwoest hebben. Dat steekt nog steeds. De christenen hadden de eerste eeuwen een onzeker bestaan. Sommige keizers lieten hen met rust, andere vervolgden hen. In 312 ging de eerste keizer over tot het christendom. Zijn naam was Constantijn. Heeft hij de RK-kerk opgericht? Nee, want na hem kwam er gewoon weer een anti-christelijke keizer, Julianus. Er was nog een andere vreemde wisselwerking. Constantijn was pro-christelijk en anti-joods. Julianus was anti-christelijk en pro-joods.
Pas rond 400 ontstonden de ambten van bisschop, aartsbisschop en paus. Dat had ook zo zijn voordelen. Paus Leo ging met Attilla, de hoofdman der Hunnen, praten, toen hij voor de poorten van Rome lag. Een aanval op Rome werd afgewend, want de hoofdman had respect voor de paus, doordat de Hunnen inmiddels waren overgegaan tot het christendom. Toen Rome in 490 dan eindelijk veroverd werd door de Vandalen – zo heetten die mensen – waren hun plunderingen om dezelfde reden mild. De bisschoppen hebben niet gehunkerd naar de macht. De macht is hun in de schoot geworpen. Door het wegvallen van de keizerlijke macht was de kerkelijke macht de enige overgebleven autoriteit in die dagen. De kerk heeft toen veel goed werk gedaan om de wereld voor totale anarchie te behoeden. Paus Gregorius ging zich zelfs met de tijdrekening bemoeien. Zijn kalender is nog steeds in gebruik.
De corruptie van de RK-kerk door de macht vond veel later plaats. Het toppunt van de RK-macht, de St-Pietersbalisiliek, werd gebouwd van 1506 tot 1626. Het is geen toeval dat in deze periode Luther zijn 95 stellingen sloeg aan de slotkapel te Wittenberg.
In deze tijd van verleiding zijn het juist Rooms-katholieke auteurs die het voortouw nemen bij de ontmastkering van de grootste vijand van het christendom. Eén hiervan is Maurice Pinay, die al in 1962 zijn PLOT AGAINST THE CHURCH schreef.
De “Homo-lobby” in het Vaticaan
Paus erkent het bestaan en wroeten van een ‘homo-lobby’ in de Curie
Het had natuurlijk niet naar buiten moeten komen, maar dat deed het wel. Paus Franciscus sprak 6 juni met een groep vertegenwoordigers van priesters en religieuzen uit Zuid Amerika en die groep maakte – voor eigen gebruik – een samenvatting van dat gesprek. Die samenvatting lekte online uit. En de samenvatting is boeiend. De paus erkende in het gesprek dat er een ‘gay lobby’ actief is in de curie die, omgeven door de dreiging met chantage, dingen naar zijn hand zet. Hij speeekt ook over corruptie in het Vaticaan
Van die gay-lobby was ook sprake rond het aftreden van Ratzinger/paus Benedictus. Die zou niet langer opgewassen zijn geweest tegen de homolobby. De druk van die lobby zou bijgedragen hebben aan zijn besluit af te treden. De ex-paus zou wat hem bekend is over deze kwestie hebben vastgelegd in de overdrachtsdocumenten die hij gaf aan Franciscus.
Franciscus zei in datzelfde gesprek dat hij helemaal vertrouwd op de acht kardinalen die hij heeft aangesteld als onderzoekscommissie. “Ik ben in dat soort dingen niet goed. Ik ben iemand die slecht georganiseerd is, maar de groep zal zorgen dat er voorgang komt,” zou de paus hebben gezegd
De mening van een N.L.- Arabist, maar hoe je het ook bekijkt het gáát gisten en dus fout!
jun ’13
04
Noem het i-woord en alle ratio is weg
Door: Jan Jaap de Ruiter
Op maandag 27 mei 2013 organiseerde FORUM met andere instituten een studiedag over het Jihadisme in Europa. Het was een buitengewoon interessante bijeenkomst. Er werd niet veel nieuws verteld, althans niets wat ik nog niet wist, maar de bijdragen van alle sprekers zorgden er wel voor dat mijn beeld van het Europese jihadisme meer samenhang kreeg. Toch wist de conferentie de kern van de zaak niet te raken. Op basis van de presentatie van Petra Weyland, onderzoekster aan het George C. Marshall Center for Security Studies in Garmisch-Partenkirchen, licht ik toe wat ik bedoel. Mevrouw Weyland maakte de vergelijking tussen Europese begeesterde zielen die in de jaren ’70 en ’80 naar Nicaragua afreisden om daar deel te nemen aan de linkse Sandinistische Revolutie. Er is daarom, volgens haar, in het geval van de jihadisten, niets nieuws onder de zon. De jihadisten van nu zouden net zo zijn als de hippe idealisten van toen. Toch gaat haar vergelijking mank. De Sandinistische revolutie riep in Europa geen vergelijkbare diepe emoties en afkeer op als de Islam dat nu doet; integendeel, links Europa was er enthousiast over. Bovendien waren de Nicaraguagangers ‘onze’ Europese mensen en worden de Europese jihadisten, in meerderheid moslims van niet-Europese afkomst, niet als van ‘ons’ beschouwd, maar als ‘die ander’. En dan een ander die men liever kwijt dan rijk is. De conferentie kon nog zo rationeel het jihadistenprobleem bespreken, de analisten en opinievormers vergaten dat als het i-woord valt, elke redelijkheid verloren lijkt. Dat bleek overigens ook uit de aanwezigheid van een aantal aanwezigen die op emotionele wijze de sprekers verwijten maakten omdat zij vonden dat zij onterecht spraken over de islam en moslims. Er was zelfs iemand uit het publiek die de geachte dames en heren academici vroeg of zij wisten wanneer iemand een echte moslim was of niet. Terecht verwezen de panelleden de vrager naar de Allerhoogste voor dit Salomonsoordeel.
Het i-woordreflex zien we ook terug bij de laatste opiniepeiling die Maurice de Hond uitgevoerd heeft voor de PVV. In het onderzoek ging het om de mening van ‘de Nederlander’ over de islam en moslims. Het beeld is niet voor de poes. In vrijwel alle gevallen is de gemiddelde mening van de gemiddelde Nederlander negatief over de islam, of in elk geval weinig positief. Natuurlijk waren er verschillen tussen partijen: van extreem negatief, PVV, tot licht positief, D’66, en ook waren er verschillen tussen hoog- en laagopgeleiden, waarbij de hoogopgeleiden wat positiever waren, en mannen en vrouwen, waar de vrouwen wat negatiever waren dan de mannen. Maar het i-woord riep hoe dan ook zeer weinig sympathie op.
Joost Niemöller schrijft, naar aanleiding van het onderzoek van De Hond, op De Dagelijkse Standaard, dat Nederland “stront- en strontziek is van de islam”. De opstelling van de Marokkaanse verdachten in de zaak van de vermoorde grensrechter Richard Nieuwenhuizen, de moord op de Britse soldaat en de aanval op een Parijse passant door een doorgedraaide man van islamitische afkomst doen de islamitische zaak zeker geen goed. En daar komen de recente gebeurtenissen in Turkije nog bij, waar met name stadsbewoners aangeven, om in de woorden van Niemöller te blijven, ‘stront- en strontziek te zijn’ van premier Erdoğan en zijn AK-partij. Het van 22-tot-06-uur alcoholverbod zal letterlijk de druppel zijn geweest. De Turkse demonstranten zijn evenwel niet tegen de islam, maar wel tegen Erdoğan’s islam en laat de Turkse leider in Europa nu ook een slechte pers hebben.
Hoe moet het nu verder? Na het drama in Londen kon ik me goed vinden in de woorden van Ayaan Hirsi Ali in de Volkskrant. De obligate uitingen van moslimleiders na de moord in Londen dat ‘dit de islam niet is’ voldoen niet meer. De cartoon van Jos Collignon in de Volkskrant van 24 mei was dan ook raak: verschillende islamitische leidslieden verwijzen naar elkaar, maar niet naar zichzelf als hen de vraag wordt gesteld dat ‘dit toch jullie islam is’, naar aanleiding van de moord op de Britse soldaat. Niemand lijkt verantwoordelijkheid te nemen. Maar wie meent namens de islam te mogen spreken, is ook aanspreekbaar op het gedrag van de mensen die hij pretendeert te vertegenwoordigen. Waarom zou je je anders publiekelijk uitspreken over wat wel en wat niet islam is?
Maar de islamitische leidslieden hebben ook moeilijke vragen te beantwoorden. In welke mate zijn zij verantwoordelijk voor de wandaden van andere moslims, zoals de daders in Londen en Parijs? Is de dood van grensrechter Nieuwenhuizen het gevolg van het moslim-zijn van de jongens en vader die terecht staan of niet? Waar liggen de grenzen?
De gebeurtenissen gaan zo snel, en dan noem ik de rellen in Stockholm nog niet eens. En nu gebeurt er precies waar ik al die tijd al zo bang voor ben geweest. De polarisatie tussen al of niet extreme moslims en de anti-islampartijen is inmiddels zo groot, dat het i-woord alleen nog maar razernij oproept en een waas voor de ogen van beide partijen: bij de moslims een diep gekwetste ziel en bij degenen die niets van de islam willen weten een woede die zich gaat ontladen.
Meer dan ooit dienen daarom de gematigde krachten in Europa van zich te laten horen. Maar wie zijn dat als zelfs een dinosaurus als Tony Blair de essentie van de islam ter discussie gaat stellen en de vorige Franse president en de huidige Duitse Bondskanselier de multiculturele samenleving laten vallen?
Ik zei het al eerder: de PVV van Geert Wilders en Martin Bosma heeft de regeringsmacht niet nodig om haar doelen te verwezenlijken. Ze hoeven slechts achterover te leunen. De wereld neemt vanzelf wel hun gedachtegoed over: we hebben niets tegen moslims, maar alles tegen islam. Het i-woord heeft zeggingskracht gekregen en wat voor een.
Jan Jaap de Ruiter is arabist aan Tilburg University. Voor meer informatie: www.janjaapderuiter.eu. Op Twitter is De Ruiter te volgen via @janjaapderuiter.
De ‘goede en barmhartige werken’ van de islam.
|
|
||||
|
Shoebat Newsletter (Exclusive Report on New IRS Scandal) |
||||
|
|
||||
|
||||
|
|
||||
|
||||
Laat ik nou toch altijd gedacht hebben dat wij geen getto’s meer wilde hebben.
Helaas denkt de gemeente Rotterdam daar dus overduidelijk anders over!
Tip van: Sam Jansen: zie en lees:
Hoe een psychopatische religieuze lering mensen kapot kan maken en een compleet verkeerd Godsbeeld brengt aan on-wetenden.
Home
For English, see www.garmentofmourning.com
Hallo, 
Welkom op mijn website!
”Gewaad van Rouw” is de titel van mijn boek en autobiografie. Zie ‘koop het boek’ voor opties om het te kopen.
De titel is gekozen naar aanleiding van Jesaja 61:3b, waar het over de zalving van Christus gaat, Die het vermogen heeft Zijn volk sieraad voor as te geven, vreugdeolie voor treurigheid en een gewaad van lof voor een benauwde geest. Ja, Hij wil ons vullen met Zijn vrede, vreugde en liefde. Dit zijn ook vruchten die indiceren wie bij Hem horen.
In veel kerken zien we echter Christenen die rondlopen met een ‘wee mij, verrotte zondaar’ houding. Het is alsof zij worden verslonden door schuld, veroordeling, angst en bovenal: religie.
De kerk waarin ik opgroeide wees mijn vader niet aan op zijn lichamelijke kastijding en mishandeling die hij zijn vrouw en kinderen aandeed. Maar onze familie was zeker niet de enige; kastijding, mishandeling en incest komt nog steeds in verschillende gezinnen van de Hypercalvinistiche kerken voor. Met name tijdens een middelbare schoolopleiding waar de remonstrantse leer van de Gereformeerde Gemeenten centraal stond, werd mij verteld dat God de zonde haat en daarom mij als een zondaar ook, dat God van mij walgt en dat Christus alleen voor de uitverkorenen gestorven is en dat vergeving daarom voor slechts een aantal mensen is. Gezien de weg ter zaligheid via het ‘smalle pad’ loopt en ‘breed is de weg, die naar verdoemenis leidt,’ zijn er kerken waar er wordt gepreekt dat iedereen automatisch de hel in gaat met weinig tot geen kans dit te kunnen veranderen. Ik ontken het bestaan van de hel niet, maar ik verkondig, net als de Bijbel, dat gelovigen in Jezus zullen hebben overwonnen door het bloed van het Lam (Jezus) en het woord van hun getuigenis (Openbaringen 12:11). Maar de hopeloze boodschap dat de Hemel echter voor een aantal mensen was voorbestemd, vulde mij met angst. Het angstige leven werd ondersteund door het strenge thuis-, school- en kerkleven.
Wat mij ertoe heeft geleid mijn autobiografie en getuigenis op papier te zetten, is de overtuiging dat het Vaderhart van God ernaar verlangt mensen uit soortgelijke situaties te redden, net zoals Hij mij heeft gered. Daarom kan ik niet langer stil zijn, omdat het te veel mensen schaadt de waarheid in de doofpot te houden. Onze eeuwige bestemming is te belangrijk om te twijfelen of wij nou wel, of misschien toch niet, of een misschien een beetje, gekozen, voorbestemd of uitverkoren zouden kunnen zijn…daarom zou ik u graag meenemen op een reis naar de gesloten, mysterieuze en sektarische wereld van het extreem Calvinisme met diens gebruiken en tradities. Lees vervolgens mee over hoe ik genezing heb gevonden in de armen van Jezus Christus, Die Zijn leven gaf om ons te redden, dankzij Zijn enorm grote liefde voor jou en mij. Die liefde is echt. Zijn liefde verstrooit angst. Geloof in Hem verstrooit religie. Hij wil ons een gewaad van lof geven in plaats van een gewaad van rouw!
Veel leesgenoegen,
God’s hartelijke zegen,
Hanneke
Klik hier om de boektrailer video op Youtube te kijken
Jan Zijlstra flink over de rooie
JAN ZIJLSTRA SPREEKT OVER EEN ORDINAIRE COUPE
Bron: http://www.cip.nl/artikel/35238/Jan-Zijlstra-ontevreden:-Ordinaire-coup
Ondanks een democratisch proces in de rechtbank, spreekt Jan Zijlstra van een ‘ordinaire coup’. “Ik moet de absolute vrijheid hebben,” vertelt hij inTrouw. “Ze wilden me in een kooitje zetten en me er alleen uit laten komen als het hen belieft. Zo werkt het niet.” De omstreden voorganger sommeerde de Trouw-journalist om op te schrijven dat “Jan Zijlstra niet te stoppen is”.
Lees meer
