‘Aantal vluchtelingen Syrië stijgt razendsnel’
Het aantal geregistreerde Syrische vluchtelingen is in één week tijd met tien procent gestegen.
Dat heeft de vluchtelingenorganisatie van de Verenigde Naties (UNHCR) donderdag gezegd. De enorme exodus die op gang is gekomen verloopt steeds sneller.
Vorige week was het aantal Syrische vluchtelingen in Jordanië, Libanon, Irak, Turkije, Egypte en Noord-Afrika opgelopen tot een miljoen. Sinds dat aantal vorige week bereikt werd zijn er alweer 121 duizend vluchtelingen bijgekomen, aldus UNHCR-woordvoerster Reem Alsalem.
De Syriërs ontvluchten het land ‘in hoger tempo dan iedereen had voorzien’. In december vluchtten dagelijks ongeveer tweeduizend mensen, nu is dat al opgelopen tot achtduizend per dag.
Syrië een probleem van ongekende grootte, daar het land en zijn bevolking tot op het bot verdeeld is in diverse kampen.
Er zijn weinig landen in de wereld aan te wijzen met zo een verdeelde samenstelling van bevolking én dus belangen(groeperingen) als Syrië. Ongeacht hoe men denkt over het probleem, enige tijd geleden, in Lybië, dat was nog enigszins te behappen. Grote delen van de bevolking waren gekant tegen Gadaffi en slechts een relatief kleine groep stond achter deze dictator.
In Syrië liggen de Zaken heel anders.Daar is het niet dat de ene helft van de bevolking achter de dictator Assad staat en dat de andere helft tegen het regime is gekant. De Syrische bevolking is daarvoor té verdeeld en er spelen teveel belangen. Alleen al de geheime dienst van het Syrische regime is verdeeld in een 19-tal verschillende en elkaar bespionerende diensten!
Daarnaast zijn er aanzienlijke groepen van Christenen van divers pluimage en behorende tot diverse ( Orthodox-achtige ) kerkgenootschappen. De christenen staan min of meer, zij het niet van harte, achter Assad, daar die hen in het verleden redelijke vrijheid van religie gegarandeerde en zij zijn terecht bang dat als de opstandelingen het voor het zeggen krijgen dat het gedaan is met hun relatieve vrijheid, zowel qua beleving van religie alsook in het seculiere leven want zij worden dus gezien als “Assad-aanhangers”.
Maar ook de grootste bevolkingsgroep de Soennieten, zijn onderling zwaar verdeeld, grote groepen lopen achter de zeer extreme Salafisten aan, die meer dan Al – Qaida achtige sympathieën vertonen. Extreem orthodoxe en conservatieve Wahabieten, gefinancierd door S.Arabië, proberen met name onder de Soennieten sympathie en aanhang te verwerven. De leiding gevende partij, de Baathpartij van Assad, behoren tot de upperclass en dat zijn dan weer Alewieten, een Sjiitische sekte, die geenszins te vergelijken is met de veel meer religieuze sjiïten. maar die hebben in het verleden een regime aangestuurd waar de meerderheid van de bevolking, de soennieten dus, zwaar onder te lijden heeft gehad. Dan zijn er nog de Druzen, gelokaliseerd in het Zuid-Westen van het land en die hebben dan ook weer hun eigen agenda. Kortom een melt-pot van jewelste en er is geen zij en wij in het conflict aan te duiden wat een situatie doorgaans gemakkelijker maakt, zeker politiek en strategisch bezien.
Andere landen of machten zijn zeer voorzichtig om partij te kiezen en beperken zich tot links en rechts wat noodhulp te bieden op het humanitaire vlak, bang als zij zijn om een verkeerde keuze te maken met alle gevolgen van dien. Het slachtoffer is dan ook in deze patstelling; de totale Syrische bevolking van welke politieke kleur of religieuze achtergrond dan maar ook. In Engelstalige Arabische kranten is al te lezen geweest dat men het probleem “Assad” het beste kan oplossen door zijn zetel; Damascus, ( Centrum van de Alewieten én de Christenen) met wortel en tak uit te roeien, maar ook dat stuit natuurlijk weer op protesten uit diezelfde Arabische wereld die Damascus zien als een symbool van Arabische educatie, wijsheid, kennis en het is tevens een der oudste steden der wereld en hoe dol en driest ook Arabieren vaak te werk gaan, niemand zal graag de geschiedenis in willen gaan als de verwoester van Damascus.
Dit scenario, afgezet tegen de gigantische cijfers, van zowel t.a.v. het aantal vluchtelingen als van de reeds gevallen en dus omgekomen burgers kun je stellen dat dit een humanitaire ramp wordt van een ongekende grootte er er is vooralsnog naar alle waarschijnlijkheid nog geen enkel land bereid om hier nu eens orde op zaken te gaan stellen. Niemand durft zich aan deze schier onontwarbare kluwen van partijen en belangen én sektarisch geweld te wagen. Naar de mens gesproken dus; als er geen ingrijpen komt van welke kant dan maar ook, dan zullen deze hoge getallen van gedode slachtoffers en van het aantal vluchtelingen, alleen nog maar enorm toenemen.
Silvia Videler
