Dagelijkse archieven: 1 april 2017


Opzettelijke scepsis, spot en weerstand | Waarom eindtijdleer en de spoedige opname weinig verkondigd en soms lastig ontvangen worden

Aangeleverd door: Sabine Vlaming

Opzettelijke scepsis, spot en weerstand |

Waarom eindtijdleer en de spoedige opname weinig verkondigd en soms lastig

ontvangen worden

De Bijbel voorzegt over spotters in de laatste dagen:

Dit moet u allereerst weten, dat er in het laatste der dagen spotters zullen komen, die naar hun eigen begeerten zullen wandelen 4 en zeggen: Waar is de belofte van Zijn komst? Want vanaf de dag dat de vaderen ontslapen zijn, blijven alle dingen zoals vanaf het begin van de schepping. 5 Want willens en wetens is het hun onbekend dat door het Woord van God de hemelen er reeds lang geweest zijn, evenals de aarde, die uit water oprijst en in water vaststaat. 6 Daardoor is de wereld die er toen was, vergaan, overspoeld door het water. 7 Maar de hemelen die er nu zijn, en de aarde, zijn door hetzelfde Woord als een schat weggelegd en worden voor het vuur bewaard tot de dag van het oordeel en van het verderf van de goddeloze mensen. 8 Maar laat vooral dit u niet ontgaan, geliefden, dat één dag bij de Heere is als duizend jaar en duizend jaar als één dag. 9 De Heere vertraagt de belofte niet (zoals sommigen dat als traagheid beschouwen), maar Hij heeft geduld met ons en wil niet dat enigen verloren gaan, maar dat allen tot bekering komen. 10 Maar de dag des Heeren zal komen als een dief in de nacht. Dan zullen de hemelen met gedruis voorbijgaan en de elementen brandend vergaan, en de aarde en de werken daarop zullen verbranden” (2 Petrus 3:3-10).

Deze 2000 jaar oude profetie beschrijft de scepsis ontaardend in spot en weerstand van binnen de kerk die overheerst in de 21ste eeuw gedetailleerd. “Dit moet u allereerst weten, dat er in het laatste der dagen spotters zullen komen” (2 Petrus 3:3). De profetie geeft aan dat vooral de 19de eeuw wordt gemarkeerd door de “laatste dagen” van de kerkbedeling omdat het in de 19de eeuw was dat deze profetie in beginsel vervuld begon te worden. De 19de eeuw was getuige van de explosie van scepticisme in de gedaante van theologisch modernisme, humanisme, unitarianisme, Darwiniaanse evolutie en agnosticisme (de begrippen worden door erop te klikken uitgelegd). Het nadien volgende modernisme en post-modernisme hebben deze dynamiek verder verstrekt.

Er zijn, behalve brede scepsis en ongeloof, binnen gevestigde kerkorden zelfs mensen die zich actief tegen geloofsgenoten keren die in eindtijd theologie en een op handen zijnde opname voorafgaand aan de 7 jarige beproeving geloven en hun leven hier naar richten. Ook zijn er binnen de eindtijdleer en over het moment van de opname diverse variaties in uitgangspunten waarover mensen stevig van gedachten kunnen verschillen. Dit zijn enkele van de redenen dat de verkondiging van deze zo hoopvolle, relevante, maar zeker tevens hoog urgente boodschap veelal binnen de eigen gelederen blijft steken en de ongelovige wereld niet wordt bereikt, zeker in Europa.  Ook dit verschijnsel is Bijbels voorzegd (zie o.a. Mattheus 24:44-49) en cultureel historisch verklaarbaar.

Het thema eindtijd en de aard en het momentum van de opname zou bij alle Christenen voor op het netvlies moeten staan en een kernboodschap moeten zijn bij het evangeliseren. Te meer omdat Jezus waarschuwt dat het worden opgenomen geen verworven recht is, laat staan geclaimd kan worden en dus niet inherent is aan gered zijn, maar gebed, waakzaamheid, gehoorzaamheid en geestelijke voorbereiding vraagt.

Lukas 21: 34 En wacht uzelven, dat uw harten niet te eniger tijd bezwaard worden met brasserij en dronkenschap, en zorgvuldigheden dezes levens, en dat u die dag niet onvoorziens over kome. 35 Want gelijk een strik zal hij komen over al degenen, die op den gansen aardbodem gezeten zijn. 36 Waakt dan te aller tijd, biddende, dat gij moogt waardig geacht worden te ontvlieden al deze dingen, die geschieden zullen, en te staan voor den Zoon des mensen.

Jezus differentieert vervolgens enerzijds trouwe (elders in de Schrift als ‘wijze maagden’ aangeduid) en anderzijds hypocriete en kwade dienstknechten (elders als ‘dwaze maagden aangeduid’. Let wel: beide groepen zijn dienstknechten, dus gelovigen/gered) . Jezus geeft tevens inzicht in de consequenties van hun respectievelijke standpunten en keuzes:

Mattheus 24: 44 Daarom, zijt ook gij bereid; want in welke ure gij het niet meent, zal de Zoon des mensen komen. 45 Wie is dan de getrouwe en voorzichtige dienstknecht, denwelken zijn heer over zijn dienstboden gesteld heeft, om hunlieder hun voedsel te geven ter rechter tijd? 46 Zalig is die dienstknecht, welken zijn heer, komende, zal vinden alzo doende. 47 Voorwaar, Ik zeg u, dat hij hem zal zetten over al zijn goederen. 48 Maar zo die kwade dienstknecht in zijn hart zou zeggen: Mijn heer vertoeft te komen; 49 En zou beginnen zijn mededienstknechten te slaan, en te eten en te drinken met de dronkaards; 50 Zo zal de heer van dezen dienstknecht komen ten dage, in welken hij hem niet verwacht, en ter ure, die hij niet weet; 51 En zal hem afscheiden, en zijn deel zetten met de geveinsden; daar zal wening zijn en knersing der tanden.

De werkelijkheid dat Jezus binnen afzienbare tijd zal selecteren wie waardig is zich bij hem te voegen en van God’s oordeel over de aarde wordt gevrijwaard, dan wel wie zal achterblijven om de ongekend zware periode van beproeving samen met ongelovigen te moeten doorstaan, zou ons tot soberheid, reflectie en geestelijke voorbereiding moeten aanzetten evenals het liefdevol en krachtig uitreiken naar onze naasten en de wereld om ons heen. Ten behoeve van onze geestelijke voorbereiding geeft Jezus ons expliciete instructies, hier opgesomd (Engelstalig).

Terug naar een meer algemene en historische beschouwing om ons te helpen inzicht te krijgen in hoe we de scepsis, spot en weerstand t.a.v. prediking over de eindtijd en de spoedige opname herkennen en kunnen begrijpen.  Zo kunnen we ons wellicht beter voorbereiden, gerichter bidden, meer begrip tonen voor degenen naar wie we uitreiken en effectiever communiceren. Wellicht herkennen we deels ook onszelf in de observaties, onze gemeente of elkaar en biedt het aangrijpingspunten tot (zelf-) reflectie, gesprekken met elkaar en verandering van gedachten en keuzes alsook inzicht in de urgentie van de boodschap.

We herkennen binnen de groep spotters veelal een gehele of gedeeltelijke afwijzing van letterlijke interpretatie van het Woord, het loslaten van Bijbels wetenschappelijke sturingsmodellen en het niet durven behandelen, negeren en/of verzwakken van Bijbelse kerndoctrines

Voorbeelden van deze verworpen kerndoctrines (die vaak als struikelblok fungeren) zijn de letterlijke 6 daagse creatie van de aarde door God, de letterlijke, wereldwijde vloed (2 Petrus 3:4-6)  en  Jezus’ komst voor de opname.

Zo beschrijft Petrus een ‘business as usual’ mentaliteit onder gelovigen als spotters die zeggen: “vanaf de dag dat de vaderen ontslapen zijn, blijven alle dingen zoals vanaf het begin van de schepping” (2 Petrus 3:4). Dit is een volmaakte beschrijving van de “uniformitaristische” kijk op geologie, die naar voor kwam in de 19de eeuw door de invloed van Charles Lyell’s ‘Principles of Geology’. Volgens deze zienswijze werden geologische strata gradueel afgezet over miljoenen jaren en er was geen wereldomvattende vloed. Walt Brown, Ph.D. in mechanical engineering van het Massachusetts Institute of Technology (MIT), beschrijft de zienswijze die sindsdien overheerste: “Professoren in het nieuwe en groeiende terrein van de geologie werden allereerst geselecteerd uit hen die het anti-catastrofe-principe ondersteunden. Deze professoren waren niet bevorderlijk voor studenten die het catastrofemodel aanhingen en uitgingen van een groter onderzoeksveld en sturing van buiten de materialistische wereld. Een verdediger van een wereld-omvattende vloed werd veelal gebrandmerkt als ‘Bijbelse literalist’ of ‘wazige denker’ die een academische graad onwaardig is” (In the Beginning, p. 253). Zo kwamen Bijbels Christen zijn en wetenschappelijk onderlegd en onderbouwd tot dezelfde conclusies komen in het establishment van de wetenschap, ten onrechte, steeds meer los van elkaar te staan.

Voor de 19de eeuw

Vóór de 19de eeuw was dit nog anders; er werd algemeen geloofd, ook door weten-schappers, dat God de wereld schiep en dat er een catastrofale, wereldwijde vloed is geweest. In 1930 merkte Merson Davies op: “We moeten ons herinneren dat, 100 jaar terug (geschreven in 1830, zo’n opmerkelijk vooroordeel tegen de acceptatie van geloof in de vloed niet bestond”. Bijvoorbeeld, in de 17de en 18de eeuw geloofden geleerden van de Cambridge Universiteit in een universele vloed, maar tegen de dagen van Darwin was dat niet meer zo. Thomas Burnet (1635-1715), koninklijke huiskapelaan bij William III, argumenteerde voor een wereldwijde vloed in ‘A Sacred Theory of the Earth’ (1681). Dit was één van de populairste werken over geologie vóór de 19de eeuw. John Woodward (1665-1728), stichter van het Woodwardian Professorship of Geology te Cambridge, argumenteerde dat de wereldomvattende vloed de oorzaak was van de fossielen beddingen. Deze positie werd gepubliceerd in ‘An Essay Toward a Natural Theory of the Earth ‘(1695). Maar tegen 19de eeuw nam de Darwinistisch evolutionaire zienswijze de leiding en werd de profetie van 2 Petrus 3 vervuld.

We herkennen sindsdien een brede afwijzing van de Goddelijke schepping (2 Petrus 3:5).

Petrus zegt dat spotters de Bijbelse leer dat de wereld in zes dagen geschapen werd “door het Woord van God” zullen verwerpen. De vervangende doctrine van evolutie ging hand in hand met agnosticisme, atheïsme en een ontkenning van het bovennatuurlijke. Het was Thomas Huxley, “Darwins Bulldog”, die de term “agnosticisme” verzon om de zienswijze te beschrijven dat de mens niet kan weten of er een God is, dat de mens de waarheid enkel kan kennen door wetenschap, en dat “religie” geen stem mag gegeven worden, en zelfs dat als er een God is, dit eigenlijk niets uitmaakt, omdat hij niet betrokken is bij de zaken van de mens. De spotters noemen vaak wel het begrip “schepping” (2 Petrus 3:4), maar daarmee bedoelen zij geen zesdaagse schepping overeenkomstig de Bijbel. Zelfs Charles Darwin gebruikte het woord ‘schepping’ aan het eind van zijn ‘On the Origin of Species’, maar hij verklaarde later dat hij hiermee gewoon bedoelde dat het leven “verscheen door een geheel onbekend proces” (Darwin, Autobiography, p. 272).

We onderscheiden een motief van de sceptici, spotters (2 Pet. 3:3) en tegenstanders.

De Bijbel is een bovennatuurlijk boek dat de geheimen van ’s mensen harten en denken onthult en ons spiegelt. “Het dringt door tot op de scheiding van ziel en geest” (Hebreeën 4:12). In dit geval tuurt de Bijbel diep in de menselijke ziel en onthult dat het ongeloof van spotters “gewild” is omdat het hun motief is te wandelen in hun eigen gedachten en begeerten en omdat zij niet gebonden willen worden door Gods morele weten. Het is hun liefde voor de zonde en weigering zich te onderwerpen die hen doet rebelleren tegen God en in de wereld gevestigd houdt. Deze weigering gehoorzaam te zijn en God behalve als redder tevens als gezaghebbend te zien in het dagelijks leven, denken en handelen kan verder ontaarden en t.a.v. van de opname resulteren in achter te worden gelaten. We herinneren Jezus uitgesproken waarschuwing. We weten dat onze dagen voorafgaand aan de opname zijn als die van Noach en Lot, Jezus herinnert ons middels deze gelijkenis.

Mattheus 24:37-39: 37 En gelijk de dagen van Noach waren, alzo zal ook zijn de toekomst van den Zoon des mensen. 38 Want gelijk zij waren in de dagen voor den zondvloed, etende en drinkende, trouwende en ten huwelijk uitgevende, tot den dag toe, in welken Noach in de ark ging;  39 En bekenden het niet, totdat de zondvloed kwam, en hen allen wegnam; alzo zal ook zijn de toekomst van de Zoon des mensen.

We worden door Jezus vooral herinnerd aan het lot van Lot’s vrouw die, terwijl ze met Lot en hun dochters ternauwernood gered was, toch onderweg ter vernietiging achterbleef omdat ze zich niet los wilde maken uit de verstrikkingen van haar toenmalige leven.

Lukas 17:32-37 32 Gedenkt aan de vrouw van Lot. 33 Zo wie zijn leven zal zoeken te behouden, die zal het verliezen; en zo wie hetzelve zal verliezen, die zal het in het leven behouden. 34 Ik zeg u: In dien nacht zullen twee op een bed zijn; de een zal aangenomen, en de ander zal verlaten worden. 35 Twee vrouwen zullen te zamen malen; de ene zal aangenomen, en de ander zal verlaten worden.36 Twee zullen op den akker zijn; de een zal aangenomen, en de ander zal verlaten worden. 37 En zij antwoordden en zeiden tot Hem: Waar, Heere? En Hij zeide tot hen: Waar het lichaam is, aldaar zullen de arenden vergaderd worden. 

Als mensen weigeren te geloven, krijgt Satan ruimte zijn werk in en door mensen te doen zoals en hen te verblinden (2 Korinthiërs 4:4). De wil van de mens moet zich overgeven aan God en zijn absolute waarheid zodat de blindheid kan opgeheven worden (2 Korinthiërs 3:14-16). De bereidwilligheid zowel te geloven als gehoorzamen en God te volgen is behalve in de verzen over Lot’s familie ook tegenwoordig zichtbaar, zo ook bij wetenschappers.  Het betreft het verschil tussen iemand als Ph.D. Lowell Coker (wetenschappelijk onderlegd in microbiologie en biochemie, auteur van Darwin’s Design Dilemma), die de Bijbel gelooft, en een wetenschapper als Ph.D. Richard Dawkins (auteur van ‘The Blind Watchmaker’), die niet gelooft. Beide mannen zijn opgeleid in moderne wetenschap op hoog niveau en beiden kijken wetenschappelijk naar hetzelfde bewijsmateriaal, maar komen tot geheel verschillende conclusies, en dat komt omdat één man weigert de implicaties te geloven van wat hij waarneemt.

Evolutionist Richard Lewontin gaf zoveel toe toen hij zei: “We hebben een preferente verbintenis met het materialisme. … we kunnen geen Goddelijke voet tussen de deur toestaan” (“Billions and Billions of Demons”, The New York Review, 9 jan. 1997, p. 31).

Een verlangen om te wandelen naar onze eigen gedachten, begeerten, normen en waarden die niet onderworpen zijn aan de Bijbel zal, bij volharding, geestelijke blindheid produceren en ons verder op een hellend vlak brengen. Ongekeerd leidt dit, zoals we in het voorbeeld van Lot’s vrouw zien, tot (zelf-)destructie.

We bemerken onwetendheid (2 Pet. 3:5).

Geloofssceptici neigen ertoe trots te zijn op hun kennis, maar in werkelijkheid zijn zij onwetend met betrekking tot de kennis die het meeste telt, en dat is kennis van God’s Woord en ontzag voor hem. “De vreze des Heeren is het beginsel van wijsheid” (Psalm 110:10). Het is typisch voor evolutionaire sceptici dat zij er zich op beroemen de wetenschappelijke feiten te volgen, terwijl Bijbelgelovigen in hun optiek een “blind religieus geloof” najagen. De waarheid is precies het tegenovergestelde. In werkelijkheid jagen zij hun begeerten na in plaats van (verifieerbare, overdraagbare en objectieve) waarheid en wetten van logica. Zij zijn vaak willens onwetend en houden zich blindelings aan mythen. Er is niets meer mythisch, onlogisch en blind dan te geloven dat alles, zelfs uitsluitend het materiële, zonder meer voortkwam uit niets, dat alle leven voortkwam uit niet-leven, dat intelligentie voortkwam uit niet-intelligentie, en dat grote intelligentie voortkwam uit kleine intelligentie.

We herkennen worteling in post-moderne ontmanteling van Christelijke beginselen.

De postmoderne maatschappelijke veranderingen in ons denken, handelen en maatschappelijk organiseren hebben kerkelijke aandacht voor de thematiek eveneens geen goed gedaan, met name in Europa. Europa heeft sinds de 19e eeuw fundamentele veranderingen ingesteld in de richting van een nieuwe wereldorde, en gaat inmiddels gebukt onder de gevolgen daarvan.

De ontworteling van Europa’s Christelijke traditie, in het openbaar bestuur en de organisatie van de samenleving heeft reeds het stadium bereikt waarin alsmaar meer naar het post-Christelijke Europa verwezen wordt. Christelijke moraliteit en waarderingsgrondslagen worden niet meer als heersende standaarden gehanteerd of zelfs maar aanvaard, en onbijbelse gebruiken als abortus, homoseksualiteit en de vrije verspreiding van pornografisch materiaal zijn niet alleen aan de orde van de dag, maar zelfs (deels) juridisch gelegitimeerd. Door grootschalige migratie toenemende geloofs- en cultuurconflicten lijken nauwelijks argwaan of zorg te wekken bij mensen die ongefilterd een globalistische, oecumenische en multiculturele aard van de postmoderne samenleving nastreven. Sterker nog, tegenstanders van de gepropageerde idealen van multiculturalisme, eenheidsgodsdient en internationalisering wordt, onder het mom van politiek correctheid, o.a. populisme, racisme en radicaal fundamentalisme verweten.

Nationale soevereiniteit als een door God bepaald beginsel (vgl. Handelingen 17:26) wordt niet meer primair nagestreefd maar gewillig opgeofferd ten gunste van als Europese ‘eenheid’ verpakte interdependentie en afdracht van zelfsturing, een dynamiek die een belangrijke rol zal spelen bij de vorming van het Europese machtsblok als basis van de Bijbels voorzegde, toekomstige wereldregering. De beginselen van economische onafhankelijkheid en het zelfbeschikkingsrecht die vroeger in Europa nagestreefd werden, raken gestaag buiten beschouwing met alle gevolgen van dien. Dit maakt dat Bijbel getrouwe Christenen zich zowel in de maatschappij als binnen de eigen gelederen in een minderheidspositie kunnen begeven of zelfs gemarginaliseerd worden. Lastig, om vanuit deze positie krachtig uit te stappen.

Algemene observatie: de kerk van Jezus Christus laat zich vooral door wereldse ontwikkelingen bewegen en beïnvloeden richting een marginale geestelijke en maatschappelijke rol in plaats van in krachtig leiderschap op te staan en de buitenwereld te bewegen.

We kunnen inmiddels spreken van verregaande geestelijke en sociaal-culturele erosie en het verval van godsdienstige waarden en morele normen. De morele en normatieve fundamenten van traditionele volksstaten staat onder grote druk en inmiddels zelfs op het punt van afbrokkeling omdat de samenbindende factoren van de samenleving hun kracht verloren hebben. Deze toestand verergert als gevolg van het verlies aan morele sturing en godsdienstige identiteit en is terug te voeren op afname van zowel een persoonlijk als gezamenlijk verantwoordelijkheidsbesef jegens God dus hoe een persoon zijn leven moet leiden en een samenleving zich moreel en normatief organiseert. Niet betrokkenheid bij godsdienst, opgaan in de wereld en geestelijke ongehoorzaamheid heeft een afbrekende invloed op persoonlijke integriteit en de eerbiediging van de oorspronkelijk Bijbels-Christelijke organisatie- en werkethiek. Mede door het verlies van eigenwaarde en loyaliteit jegens en afhankelijkheid van de overheid door het volk, worden vele burgers eerder een financiële last dan een aanwinst voor de staat. Immigranten overstromen zulke landen, deels om laag bezoldigd werk te doen en in sterke toename in respons op gecreëerde, gewapende machtsconflicten elders en geforceerde massamigratie stromen, waardoor de culturele identiteit en saamhorigheid van het ontvangende volk verder worden ondermijnd. Bestaande bevolkingsgroepen worden veelal langs diverse scheidslijnen gepolariseerd en toenemende sociale spanningen naar een kookpunt gebracht.

Post-modernisme is een zekere gedragscode gebleken voor de vernietiging van elke op Christelijke normen en waarden gebaseerde staat die, door hard werken en toewijding, zichzelf gevestigd heeft als een politiek zelfstandig en economisch onafhankelijk land onder de gemeenschap van samenwerkende naties. Op collectieve schaal zullen we dus op aanzienlijke en diep gewortelde scepsis, spot en weerstand moeten rekenen.

Persoonlijke genade temidden van collectief verloop en verval

We zien, in contrast met van deze collectieve ontwikkelingen van morele en normatieve teloorgang, juist op persoonlijk vlak vooral genadige kansen (2 Pet. 3:9). God wil niet dat iemand omkomt, wegvalt of zelfs maar geestelijk in slaap valt met alle risico’s van dien. De reden dat hij zijn zoon zond om te sterven voor de zonden van de mensen toont zijn liefde voor de wereld (Johannes 3:16) en elke scepticus, weerstaander en zelfs spotter heeft de gelegenheid om gered te worden door berouw, bekering en geloof in Christus. Vele postmodernen, ook hoogopgeleide wetenschappers, hebben God’s Woord geloofd. Een voorbeeld: het boek ‘Testimonies of Scientists Who Believe the Bible’ bevat biografische schetsen van ongeveer 70 mannen en vrouwen met Ph.D’s in de harde wetenschappen die geloven in een zesdaagse schepping.

Dit gratis e-book is hier downloadbaar:

http://www.wayoflife.org/free_ebooks/downloads/Testimonies_of_Scientists.pdf.

God bewaart overigens altijd een overblijfsel van trouwe gelovigen, ook in deze tijd, waarmee ook de eindtijd en opname boodschap zonder meer uit zal gaan en uit overeenkomstig zijn wil zal uitwerken:

Romeinen 11: 1 Ik zeg dan: Heeft God Zijn volk verstoten? Dat zij verre; want ik ben ook een Israeliet, uit het zaad Abrahams, van den stam Benjamin. 2 God heeft Zijn volk niet verstoten, hetwelk Hij te voren gekend heeft. Of weet gij niet, wat de Schrift zegt van Elia, hoe hij God aanspreekt tegen Israel, zeggende: 3 Heere! zij hebben Uw profeten gedood, en Uw altaren omgeworpen; en ik ben alleen overgebleven en zij zoeken mijn ziel. 4 Maar wat zegt tot hem het Goddelijk antwoord? Ik heb Mijzelven nog zeven duizend mannen overgelaten, die de knie voor het beeld van Baal niet gebogen hebben. 5 Alzo is er dan ook in dezen tegenwoordigen tijd een overblijfsel geworden, naar de verkiezing der genade.

Esther 4:13 Zo zeide Mordechai, dat men Esther wederom zeggen zou: Beeld u niet in, in uw ziel, dat gij zult ontkomen in het huis des konings, meer dan al de andere Joden. 14 Want indien gij enigszins zwijgen zult te dezer tijd, zo zal den Joden verkwikking en verlossing uit een andere plaats ontstaan; maar gij en uws vaders huis zult omkomen; en wie weet, of gij niet om zulken tijd als deze is, tot dit koninkrijk geraakt zijt.

God kan, als beginsel, bovendien niet de schuld gegeven worden voor het oordeel over de wereld. Wij roepen dit in ons denken, doen en laten over onszelf af. Anders dan de karikatuur die vele evolutionisten geloven, is God medelijdend. Bijvoorbeeld, wijlen atheïst Christopher Hitchens noemde God een “goddelijke dictator” en vergeleek Hem met de brutale dictator van Noord Korea. In feite is God zo barmhartig en meelevend dat hij zelf naar deze door zonde vervloekte wereld kwam, door zijn zoon, en leed op het kruis, in de plaats van de zondige schepselen die tegen hem hadden gerebelleerd. God heeft niet tegen de mens gezondigd; de mens zondigde tegen God en overtrad zijn heilige wetten.

Massa’s sceptici en zelfs spotters en tegenstanders van het Woord werden reeds gered door Gods genade, en u kan zich, indien u sceptisch bent, ook laten redden!

We zien daarentegen ook een toekomst van sceptici die volharden in ongeloof (2 Pet. 3:9-10) ongehoorzaamheid en rebellie en hiermee God’s oordeel over zich afroepen. God is genadig en meelevend en geduldig, maar hij is ook heilig en rechtvaardig en hij gaat aan het overtreden van zijn wetten niet voorbij. Redding is beschikbaar in Jezus Christus, voor elk mens, maar als iemand sterft in zijn zonden, zonder Jezus als redder aangenomen te hebben, dan zal hij een aionische veroordeling ondergaan.

 

Waarom zijn, ondanks de vele herkenbare eindtijd tekenen en vervullingen van Bijbelprofetie die wijzen op een spoedige opname, de meeste kansels nog steeds stil?

Het sceptisch of spottend zijn over de eindtijd in het algemeen en de opname in het bijzonder is dus geen noviteit, evenmin als de stilte qua prediking, maar valt – als gezegd – in een brede historische context. Het verbazingwekkende is echter dat wij die in deze tijd van de nabijheid van de opname leven, talloze profetische tekenen bewaarheid kunnen zien worden (we leven als het ware midden in het Bijbelboek Openbaring, de krantenkoppen lezen als de Schriftverzen!) in een tijd dat God bovendien veel van zijn identiteit en wonderbaarlijke plan onthuld voor ons toekomstig en eeuwig leven in zijn Woord en dat de Bijbelse en verifieerbare bewijslast van de profetische urgentie ruimschoots voorhanden is. 

Zo bestudeerde Dr. John Walvoord, een grote profetie geleerde, meer dan 1000 profetieën in zijn boek The Bible Prophecy Handbook. Van die profetieën is meer dan de helft inmiddels letterlijk vervuld; wat resteert zijn nog onvervulde eindtijd profetieën. Op deze site worden elders tevens diverse onderbouwde opsommingen gegeven die onze positie in profetische tijd duiden en onderbouwen. Toch blijven de meeste kansels en kerkelijk leiders nochtans zwijgen over deze hoogst relevante, urgente en bovenal troostende waarheid. 

Onderstaande zaken op gemeentelijk en persoonlijk vlak kunnen zowel aan de zijde van de verkondiger als ontvangen hierbij een rol spelen.

Houdt hierbij in gedachten dat waar geestelijk leiders (in gemeenten, het gezin en de maatschappij) een zwaarder wegende verantwoordelijkheid hebben t.a.v. studie en overdracht van het Woord dan hen over ze autoriteit genieten, gelovigen (uiteraard naar vermogen) primair zelf verantwoordelijk zijn voor hun morele afwegingen, houding, keuzes en communicatie (o.a. 2 Kor 5:10) ook als het gaat om hun geestelijke voorbereiding voorafgaand aan de opname.

Een opsomming van factoren:

  •  Voorgangers en/of hun gemeenten nemen de Bijbel of onderdelen ervan niet letterlijk, zoals God het Woord bedoelt. Veel evangelische kerken en sommige gereformeerde kerken nemen de Bijbel niet langer letterlijk, dus als direct en absoluut gezaghebbend over zowel hun prediking, hun onderwijs binnen en vanuit de gemeente alsook hun persoonlijk leven. Ze verkiezen een vergeestelijkte of allegorische interpretatie boven de directe betekenis welke minder directief, direct en gebonden is en tot minder spanning met het ‘wereldse’ normen en waarden leidt. Ook worden controversiële passages in de Bijbel, behalve niet letterlijk genomen, soms genegeerd en dus niet uitgedragen.  
  • Veel gehanteerde moderne vertalingen en Bijbelstudies zijn nog slechts losjes gebaseerd op onderliggende grondteksten. Veel kritieke concepten en doctrines zijn de meeste moderne vertalingen verloren gegaan, vervormd dan wel oneigenlijk aangevuld en soms zelfs hele passages verwijderd; symbolen, metaforen en stijlfiguren worden losgekoppeld van de oorspronkelijke context en verliezen hiermee hun oorspronkelijke en tijdloze betekenis.
  • Voorgangers en/of hun gemeenten nemen de Bijbel letterlijk, maar uitgezonderd profetische passages. Veel evangelische kerken hebben het idee geadopteerd, ooit geopperd door Augustinus in de vijfde eeuw na Christus, dat de Bijbel letterlijk moet worden genomen met uitzondering van de profetische passages. Zo vermijden ze eindtijd profetie en raken hiermee ontworteld van hun profetische tijd, plaats evenals het belang en de urgentie van prediking hierover. In het geval van het bewust negeren van Bijbel profetie is dat maar liefst 1/3 van de Bijbel!  Dan wordt Handelingen 20:27-28 eveneens genegeerd:  27 Want ik heb niet achtergehouden, dat ik u niet zou verkondigd hebben al den raad Gods. 28 Zo hebt dan acht op uzelven en op de gehele kudde, over dewelke u de Heilige Geest tot opzieners gesteld heeft, om de Gemeente Gods te weiden, welke Hij verkregen heeft door Zijn eigen bloed.
  • Voorgangers en/of gemeenteleden laten zich door seculiere norm- en informatiedragers beïnvloeden en onderwijzen. Dit begint reeds bij de vorming en het onderwijs. Te veel seminaries, Christelijke hogescholen en studiekringen hebben professoren en docenten werkzaam die niet gered zijn, de Bijbel niet als gezaghebbend in en over hun leven beschouwen, soms ronduit seculier en vijandig staan tegenover God en de Bijbel in het algemeen. Eindtijd profetie wordt vaak niet als prioriteit beschouwd. Kerndoctrines en beginselen worden door erosie en compromissen reeds in de vorming en educatie van voorgangers en andere gezaghebbenden vervormd en/of uitgehold. Het onderwijsmodel van kerkelijk leiders komt op steeds grotere afstand van Bijbelse beginselen, doctrines en praktijk te staan.
  • Voorgangers en/of hun gemeenten zijn niet bereid en/of in staat de gevraagde studie van God’s Woord te doen en eindtijd ontwikkelingen te monitoren om op dit terrein een krachtige, tijd relevante boodschap te verkondigen. De benodigde kennis, begrip en inzicht waarop krachtige verkondiging van eindtijd profetie is gebaseerd vraagt dagelijkse, gedisciplineerde studie van het Woord en profetische ontwikkelingen, maar dit wordt nauwelijks gedaan of niet als prioriteit beschouwd. Zo blijven gemeenten veelal onbewust van noodzaak, nut, urgentie en consequenties.
  • Voorgangers worden veelal overvraagd op minder prioritaire taken, rollen en functies binnen gemeenten en komen vaak simpelweg niet aan de benodigde tijd en ruimte voor studie en prediking over eindtijd toe.
  • Voorgangers hebben soms moeite het boek Openbaring en/of andere Bijbelboeken en passages over de eindtijd en opname te begrijpen, maar vragen en zoeken veelal niet om hulp en steun van buitenaf. In deze blog wordt het aspect van onbegrip nader toegelicht.  Gesprekken en discussies over de thematiek verlopen vaak ook bijzonder heftig, wat het vragen van informatie, raad en steun kan bemoeilijken. We hopen middels deze website beschikbare kennis en inzichten te helpen ontsluiten.
  • Gevestigde belangen, angst en weerstand. Veel voorgangers en gezagdragers zijn bang een interne status quo binnen hun gemeente of denominatie te doorbreken door zich op dit thema (of andere onbekende en/of controversiële thema’s) uit te spreken. Het vraagt zowel geloof uit te stappen als vermogen om geestelijke strijd vanuit de gemeente zelf of van buiten te hanteren en mensen hierin te begeleiden en bekwamen. Vaak spelen persoonlijke, materiële belangen eveneens een rol (zoals de angst dat fondsen opdrogen). Het geestelijk voorbereiden van een gemeente op de opname veronderstelt bovendien dat de voorganger hierin letterlijk voorgaat. Gevestigde belangen en conventies binnen en buiten de gemeente, kunnen dit danig frustreren en zelfs verhinderen.
  • Voorgangers en/of hun gemeenten zijn geen fervente lezers en informatievergaarders. Een goede eindtijd prediker moet een fervent lezer en Bijbelstudent zijn en anderen tevens tot zelfstudie kunnen aanzetten. De apostel Paulus adviseert zijn jonge predikant leerling Timotheus om de nadruk te leggen op studie voorafgaand aan prediking en zo een goed voorbeeld voor de gelovigen te zijn (1 Tim. 4: 9-16).
  • Leiders en leraren vallen ten prooi aan misleiding en valse leer. Een andere reden dat spreekstoelen veelal zwijgen is veelvuldig misbruik door charlatans, ijveraars en misleiders en valse leer (vanuit bekende sekten) juist aangaande dit thema. Gezien vele verkondigde, maar niet uitgekomen profetische voorspellingen inzake eindtijdleer, al dan niet door misleiding ingegeven, wordt het onderwerp ter zijde geschoven.
  • Voorgangers gaan uit van desinteresse. Sommige predikanten veronderstellen dat Christenen niet geïnteresseerd zijn in Bijbelse profetie en eindtijdleer. Deze, veelal ongefundeerde en ongetoetste veronderstelling is een effectieve methode van Satan om de kerk en evangelisatie-gerichte Christenen in slaap te wiegen. Niets geeft meer verve en energie aan gemeente evangelisatie als onderwijs over de spoedige komst van Christus en het einde van de tijd van redding door gratie en genade. Urgentie en relevantie komen zo op een unieke manier samen. Een zeer effectieve context en inhoud van de reeds lang gepredikte  en verwachte opwekking.
  • Kerkelijk leiders zijn bang voor verdrukking en vervolging. Eindtijdleer en met name de spoedige opname zijn thema’s die op veel onbegrip, heftige emoties en krachtige weerstand kunnen stuiten; een reden dat weinig voorgangers of kerkelijk leiders de handdoek oppakken. Jezus instrueert ons te meren male, nu in de bovendien urgente context van zijn spoedige komst, ons leven neer te leggen, naar hem uit te kijken, elkaar te ondersteunen en ons klaar te maken voor losmaking van de wereld, inclusief niet bekeerde geliefden, naasten en bekenden.  Deze gewichtige en door tijdsdruk extra geladen oproep roept bij sommigen heel heftige, soms ongecontroleerde emoties op die kunnen uitmonden in weerstand, agressie, verdrukking en zelf vervolging.
  • Voorgangers en/of gemeenteleden begrijpen hun Bijbelse opdracht niet en richten zich primair op bijvoorbeeld sociale evangelisatie en Christelijke (machts-) politieke beïnvloeding. Onze opdracht: “En Hij zei tegen hen: Ga heen in heel de wereld, predik1 het Evangelie aan alle schepselen” (Markus 16:15). De Heer Jezus gaf deze opdracht aan zijn discipelen na zijn opstanding en voordat hij naar de hemel opvaarde.  Zo ook in Mattheus 28:19 “Gaat dan henen, onderwijst al de volken, dezelve dopende in den Naam des Vaders, en des Zoons, en des Heiligen Geestes; lerende hen onderhouden alles, wat Ik u geboden heb.”.  De opdracht is “Predik1 het Evangelie”. Het werkwoord “prediken” betekent de boodschap verkondigen. Het is hetzelfde woord dat gevonden wordt in 2 Tim. 4:2: “Predik1 het Woord”.Vandaag lijkt het erop dat de kerk alles doet behalve het belangrijkste wat onze Heer ons vroeg te doen. Wij vervangen God’s programma door ons eigen programma. Wij brengen ons eigen, vervangende evangelie in plaats van het evangelie van onze Heer.
  • Het verlangen naar de ‘zalige hoop’ en waardering van immanentie is afgenomen. Met Christus’ woorden ‘Ik kom terug’! (Johannes 14:3) nog vers in het geheugen, wachtten de vroege Christenen op de wederkomst van hun Heer. Hij had gezegd dat zij niet van deze wereld waren, maar dat Hij hen daaruit gekozen had. Paulus zou spoedig onder inspiratie van zijn Heer schrijven: “Ons burgerschap is echter in de hemelen, waaruit wij ook de Zaligmaker verwachten, namelijk de Heere Jezus Christus, Die ons vernederd lichaam veranderen zal, zodat het gelijkvormig wordt aan Zijn verheerlijkt lichaam, overeenkomstig de werking waardoor Hij ook alle dingen aan Zichzelf kan onderwerpen” (Filippenzen 3:20-21). De wereld had weinig interesse voor deze burgers in de hemelen. Zij hadden heimwee naar het huis van de vader en verlangden bij hun Heer te zijn in deze eeuwige hemel van rust. Gehaat, vervolgd en gedood door Rome, had de vroege kerk troost in het geloof dat Christus op elk moment kon terugkomen om zijn volgelingen te redden uit hun beproevingen. Paulus noemde de verwachting van een immanente Opname “de zalige hoop” (Titus 2:13), en deze verwachting werd inderdaad gekoesterd door de vroege gelovigen die door vurige beproevingen gingen en die zich verblijdden in de gemeenschap van het lijden van Christus (1 Petrus 4:12, 13). Hoe verlangden zij ernaar deze wereld te verlaten en bij hem te zijn! Naarmate de jaren, decennia en eeuwen verstreken, gaf de meerderheid echter minder en minder aandacht aan deze “zalige hoop”.                                                                                                                                                                                     De belofte van Christus’ wederkomst werd eerst verwaarloosd en daarna nagenoeg vergeten. De kerk die verondersteld wordt de bruid van Christus te zijn, die vurig de wederkomst van haar Bruidegom afwacht om haar naar de hemel te brengen, is het grotendeels moe op Hem te wachten en is in plaats daarvan met de wereld gehuwd. Bezig met het bouwen van een aards koninkrijk waarover zij kunnen regeren in een overspelig partnerschap met koningen en keizers, verloor de kerk haar hoop op de hemel en begon ze deels naar zichzelf te zien als vervanger van Gods aardse volk Israël. Vergeten waren de vermaningen van de Heer zoals deze: “Verzamel geen schatten voor u op de aarde, waar mot en roest ze verderven, en waar dieven inbreken en stelen; maar verzamel schatten voor u in de hemel, waar geen mot of roest ze verderft, en waar dieven niet inbreken of stelen; want waar uw schat is, daar zal ook uw hart zijn” (Mattheüs 6:19-21).                                                                                                                                                                                                                                                                          Betreurenswaardig is het dat Paulus’ boodschap van “de zalige hoop” (Titus 2:13) en bemoediging (1 Thess. 4:18) hiermee niet wordt gegeven aan de velen die deze boodschap van redding, verlossing en een gecreëerde uitweg zo hard nodig hebben en dat de zegen beloofd door de Heer bij het lezen of beluisteren van dit Bijbelboek en het bewaren ervan hiermee niet ontvangen wordt (Zie Openbaring 1:3 Zalig is hij, die leest, en zijn zij, die horen de woorden dezer profetie, en die bewaren, hetgeen in dezelve geschreven is; want de tijd is nabij.)
  • Galaten 6:9 geeft een algemene verklaring voor zowel gemeenteleden als kerkelijk leiders:vermoeidheid om in ‘het goede’ te volharden: 7 Dwaalt niet; God laat Zich niet bespotten; want zo wat de mens zaait, dat zal hij ook maaien. 8 Want die in zijn eigen vlees zaait, zal uit het vlees verderfenis maaien; maar die in den Geest zaait, zal uit den Geest het eeuwige leven maaien. 9 Doch laat ons, goed doende, niet vertragen; want te zijner tijd zullen wij maaien, zo wij niet verslappen. 10 Zo dan, terwijl wij tijd hebben, laat ons goed doen aan allen, maar meest aan de huisgenoten des geloofs.
  • Wel bewust van eindtijd, maar met een misplaatste focus op de Antichrist en het volharden tijdens de tijd van beproeving in plaats van gericht op Jezus en de gevraagde, primair geestelijke voorbereiding. Dikwijls wordt er gezegd dat geloof in een pre-tribulationele opname mensen onvoorbereid laat op de Antichrist en hen ontvankelijk maakt voor bedrog. De feiten liggen juist andersom. Het zijn zij die de opname ontkennen die zichzelf blootstellen aan het verschrikkelijkste bedrog. De Antichrist zal doen alsof hij de echte “Christus” is waarvan zij verwachten dat Hij naar de aarde komt om te regeren. Hij zal hen ‘feliciteren’ voor het goede werk dat zij hebben gedaan ter voorbereiding van de wereld op zijn heerschappij. Honderden miljoenen die zichzelf Christenen noemen, zullen compleet bedrogen worden. Paulus waarschuwt dat God zelf een krachtige dwaling zal zenden (2 Thessalonicenzen 2:11) tot hen die, vóór de opname, weigerden de waarheid lief te hebben. Zij die de heldere leer van de Schrift met betrekking tot de opname afwijzen en ervoor kiezen de wereld over te nemen, hebben reeds hun afwijzing van Gods waarheid gedemonstreerd. Zij lopen het risico overtuigd te raken dat de Antichrist Christus is om hem in respons enthousiast te volgen. Hij zal, zij het slechts ogenschijnlijk en voor korte duur, alle verwachtingen vervullen die zij hadden met betrekking tot de wederkomst van Christus. Dit zal een grote deceptie blijken met zware, bindende voorwaarden waarin velen verstrikt zullen raken.

Bovenstaande historische context en opsomming van zaken die onder kerkelijk leiders en in gemeenten kunnen spelen, geeft een aantal mogelijke verklaringen en inzichten, zonder te menen volledig te zijn; juist omdat het op dit thema zo stil is en er weinig inhoudelijk wordt uitgereikt, is het lastig met een sluitende verklaring te komen.

Scenarioschets

Zal de, voor velen totaal onverwachte, en plotselinge verdwijning van talloze Christenen, kinderen en zwak begaafden en de voorzegde, wereldwijde destructie nadien tegenover de belijdend Christenen en ongelovigen die op aarde achtergebleven zijn, bewijzen dat de opname inderdaad heeft plaatsgehad?

Mogelijk en hopelijk, vooral als zij tevoren geïnformeerd en geinstrueerd zijn en hieraan door de voorzegde gebeurtenissen worden herinnerd, maar gezien het lage niveau van kennis, inzicht en begrip bij de meerderheid naar verwachting niet. Ook zal er na de opname op zo’n ongekende schaal chaos uitbreken, dat de opname zelf wellicht snel van het netvlies zal zijn verdwenen omdat mensen worden geconfronteerd met dusdanige noodsituaties, dat zij terug moeten vallen op overlevingsstrategieën. De weerhouder (werking van de Heilige Geest door zijn trouwe gelovigen) zal tevens van de aarde worden weggenomen wat de duivel, die zich nadien in de Antichrist zal openbaren, en zijn cohorten veel meer handelingsruimte zal bieden:

2 Thessalonicenzen 2: 6 En nu, wat hem wederhoudt, weet gij, opdat hij geopenbaard worde te zijner eigen tijd. 7Want de verborgenheid der ongerechtigheid wordt alrede gewrocht; alleenlijk, Die hem nu wederhoudt, Die zal hem wederhouden, totdat hij uit het midden zal weggedaan worden. 8 En alsdan zal de ongerechtige geopenbaard worden, denwelken de Heere verdoen zal door den Geest Zijns monds, en te niet maken door de verschijning Zijner toekomst; 9 Hem, zeg ik, wiens toekomst is naar de werking des satans, in alle kracht, en tekenen, en wonderen der leugen; 10 En in alle verleiding der onrechtvaardigheid in degenen, die verloren gaan; daarvoor dat zij de liefde der waarheid niet aangenomen hebben, om zalig te worden. 11 En daarom zal God hun zenden een kracht der dwaling, dat zij de leugen zouden geloven; 12 Opdat zij allen veroordeeld worden, die de waarheid niet geloofd hebben, maar een welbehagen hebben gehad in de ongerechtigheid.

Dit is een van de redenen waarom Christenen informatie en instructies omtrent de eindtijd en de opname zo veel als mogelijk met elkaar en de wereld moeten delen alsook (op papier en andere media) achterlaten om enerzijds hun naasten te informeren en instrueren, maar hen vooral ook wapenen tegen de leugens, het bedrog. de verleiding en druk die na de opname, als voorzegd, zullen volgen. 

Er zullen bovendien diverse, aan de Bijbelse eindtijdleer tegengestelde verklaringen worden gegeven om te bewijzen dat wat er plaats had niet de opname was (zowel binnen als buiten de achtergebleven kerk). Op deze verklaringen bereid Satan de wereld via oa. fictieve, post apocalyptische multimediale uitingen en Hollywood producties, pseudo wetenschappelijke vorming, het onderwijssysteem en uitingen van zijn discipel instellingen als de vrijmetselaars, NASA en CERN al jarenlang voor.

Hier zie een aantal overzichten (Engelstalig) van te verwachten vijandige, valse berichtgevingen verklaringen over de opname:

The Great Delusion

2 Visual Guide of the Book of Revelation (m.n. blz 39-60)

The Great Space Deception

The Circle of the Earth Investigation (Dit aspect wordt in deze blog op deze site uitgebreid in het Nederlands toegelicht)

Bronnen naast genoemde:

De analyse is deels gebaseerd op de nieuwe editie van ‘Understanding Bible Prophecy’, een van de cursussen van de Advanced Bible Studies Series gepubliceerd door ‘Way of Life Literature’. 


Diverse nieuws items, verzameld door: Nico Talma

http://www.stopdebankiers.com/ankara-erkent-kul-diplomas-turkse-spionage/

http://www.stopdebankiers.com/neefje-kim-jong-un-ondergedoken-nederland/

http://www.stopdebankiers.com/is-ivanka-trump-echte-first-lady-verenigde-staten/

http://www.stopdebankiers.com/gaan-britten-stukje-land-verliezen-brexit/

http://www.stopdebankiers.com/erdogan-bevriest-spaargeld-turkse-nederlanders/

http://www.geennieuws.com/2017/04/staatsomroep-nos-met-uiterst-suggestief-artikel/

http://www.geennieuws.com/2017/04/giro-555-en-de-luiheid-en-onverschilligheid-veroorzaakt-door-de-verzorgingsstaat/


Al weer enkele maanden geleden, maar toch… Assange: “De belangrijkste e-mail in de hele collectie.”

Julian Assange: Hillary Clinton en Daesh (ISIS) worden gefinancierd door dezelfde mensen

Één dag nadat Julian Assange officieel aangaf dat de bron van de gehackte Podesta en DNC e-mails niet vanuit Rusland afkomstig zijn, onthult de oprichter van WikiLeaks dat Hillary Clinton de Amerikaanse bevolking misleidt over de ware omvang van steun aan Daesh door Washington’s bondgenoten in het Midden-Oosten. Toevallig hebben diezelfde bondgenoten ook een flinke som geld gedoneerd aan de Clinton foundation. Assange maakte deze opmerkingen tijdens een interview met RT.

Waarschijnlijk heeft u geen idee wat er precies in de gehackte Podesta en DNC e-mails stonden. Wij vinden dat niet heel raar. De Nederlandse media melden namelijk wel dat er e-mails gelekt zijn, maar gaan er nauwelijks op in. Als er dan over de inhoud wordt gepraat, wordt het vaak als bijzaak geschreven en wordt er met name gespeculeerd over wie er nou achter de hack zat. Dat Rusland de schuld hiervan krijgt verbaast ons ook niet. De vooringenomen anti-Rusland retoriek in de media blijft duidelijk naar voren komen, terwijl steeds meer mensen dit door beginnen te krijgen. Ze verliezen zo steeds meer vertrouwen onder de bevolking, en dat beginnen ze zelf ook te merken. Toch wordt de koers niet veranderd. Zo verscheen er afgelopen zondag opnieuw een opmerkelijk artikel van de NOS, met een bijzonder anti-Rusland tintje.

Hillary Clinton’s mail
Hillary Clinton gebruikte haar persoonlijke mailaccount niet alleen voor persoonlijke e-mails. Ze stuurde, in strijd met de regels, ook “gevoelige maar niet geheime” informatie met haar privé-account. Dat is omstreden en in strijd met de federale wet op verslaglegging. De oud-minister kreeg forse kritiek van experts en juristen. Omdat de kwestie steeds weer naar voren werd gebracht, besloot Clinton in augustus vorig jaar al haar e-mails over te dragen aan justitie. Een Amerikaanse rechtbank heeft er vervolgens voor gezorgd dat de e-mails van Clinton moesten worden vrijgegeven. Deze e-mails onthullen onder andere hoe Bush en Blair meerdere malen via de media de wereldbevolking voorgelogen in de periode net voor de Irak-invasie. Daarnaast publiceert WikiLeaks ook emails die niet zijn vrijgegeven. Steeds meer van die e-mails worden nu openbaar gemaakt.

Belangrijkste email
In een email van 17 augustus 2014, die door WikiLeaks openbaar werd gemaakt vorige maand, staat letterlijk dat Hillary Clinton, die als secretaris tot het jaar daarvoor had gediend, John Podesta oproept, die toen een adviseur van Barack Obama was, om “druk uit te oefenen op Qatar en Saoedi-Arabië, die financiële en logistieke steun verstrekken aan ISIS en andere radicale groepen in het Midden-Oosten.”

Ik denk dat dit de belangrijkste e-mail is in de hele collectie,” vertelt Julian Assange, oprichter van de klokkenluiden website WikiLeaks aan journalist Pilger in het interview. “Alle serieuze analisten weten dat een aantal Saoedische figuren ISIS ondersteunen en financieren. De Amerikaanse regering heeft dit zelfs al toegegeven. Er werd altijd gezegd dat een aantal ‘schurkenstaten-prinsen’ met behulp van hun oliegeld doen wat ze willen, terwijl de regering het eigenlijk afkeurt. Maar die e-mail zegt dat het juist de regeringen van Saoedi-Arabië en Qatar zijn die ISIS financieren.

Meer op:

http://destillewaarheid.nl/2016/11/08/julian-assange-hillary-clinton-en-daesh-isis-worden-gefinancierd-door-dezelfde-mensen/


Hoe belangrijk zijn alternatieve media voor de democratie?

Hoe belangrijk zijn alternatieve media voor de democratie?

Nooit eerder sinds het ontstaan van de media heeft het vertrouwen in de media op zo een laag punt gestaan. Alhoewel de media dit zelf ook terugzien in het aantal bezoekersaantallen, verkoopcijfers, en Facebook comments, wordt de koers niet veranderd. De alternatieve media in Nederland daarentegen zien hun bezoekersaantallen maandelijks stijgen. Hoe kunnen de reguliere media het vertrouwen terugwinnen? Door de alternatieve media aan te vallen? Of gewoon luisteren naar de kritiek? Hoe belangrijk zijn de alternatieve media eigenlijk voor een gezonde democratie?

Tijdens de Tweede Wereldoorlog ontstonden er diverse alternatieve media in Nederland. De illegale pers in Nederland waren kranten, pamfletten en tijdschriften, die tijdens de Tweede Wereldoorlog door verzetsgroepen vaak onder levensgevaarlijke omstandigheden werden gedrukt, uitgegeven en verspreid. Het doel hiervan was de bevolking te informeren over en aan te zetten tot verzet, en een meer kritische houding tegenover de Duitse bezetter. Alle kranten moesten in mei 1940 een verklaring publiceren, het zogenaamde ‘Wehrmacht-bericht’, waarin ze beloofden loyaal aan de bezetter te zijn. Het Volksdagblad deed dit echter niet, maar plaatste een verklaring met de waarschuwing dat de krant onder gewijzigde omstandigheden verscheen en dat de lezers ‘daar rekening mee moesten houden’. De Duitsers reageerden woest en verboden het Volksdagblad en alle andere communistisch periodieken onmiddellijk. Daarmee was het Volksdagblad het eerste dagblad dat door de Duitsers verboden werd. De nog bestaande kranten werden zodanig gecensureerd dat hun berichtgeving niet meer te vertrouwen was. Hieronder vielen het Algemeen Handelsblad, de Volkskrant, De Tijd, de Nieuwe Rotterdamsche Courant en De Gelderlander. Dagelijks werden zij ‘gebriefd’ hun berichtgeving aan te passen aan wat de bezetter wenste te horen én bepaalde onderwerpen weg te laten. Hoe is de situatie vandaag de dag?

Communicatierevolutie
De grootste mediamonopolies waren na de Tweede Wereldoorlog de belangrijkste bronnen van nieuws en informatie voor de Nederlandse bevolking. Het bereik van de alternatieve media werd relatief klein en over het algemeen niet zo invloedrijk. De laatste jaren heeft de communicatierevolutie een snelle toename van nieuwe digitale media platforms gezien. Ook de bestaande grenzen begonnen steeds meer te vervagen. Kranten bijvoorbeeld, hebben nu websites, video’s, twitter, blogs, etc. die door middel van een scala aan media worden uitgezonden – telefoons, tablets, enz. Met elke nieuwe ontwikkeling van de mediamonopolies wort er geprobeerd om hun monopolieposities te versterken, maar dankzij het internet wordt dit steeds lastiger.

De elementen van democratisering en de toegankelijkheid van informatie die voorheen niet bestonden hebben voor nieuwe mogelijkheden gezorgd. De kosten van de op internet gebaseerde en andere digitale media is relatief goedkoop geworden en de snelheid en het bereik van de communicatie heeft nieuwe perspectieven geopend voor de vakbonden, milieuactivisten, vredesactivisten en vele andere groepen. Het wordt zeer effectief gebruikt om niet alleen informatie te verspreiden, maar ook als een campagne-instrument. De meeste alternatieve media behartigen de belangen van de gewone burger. De zogenaamde “mainstream”-media behartigt de belangen van een kleine minderheid: het dient eigenlijk de belangen van een bepaalde klasse, de kapitalistische klasse. Steeds meer burgers komen hier achter.

http://destillewaarheid.nl/2016/11/20/hoe-belangrijk-zijn-alternatieve-media-voor-de-democratie/


NOS blijft Amerikaanse propaganda verspreiden

NOS blijft Amerikaanse propaganda verspreiden 

Opnieuw is de NOS betrapt op het verspreiden van Amerikaanse propaganda. De manier waarop bericht wordt over o.a. het conflict in Syrië, de spanningen in oost-Europa en de MH-17 tragedie, laat duidelijk zien dat de redactie zelf in Amerikaanse propaganda trapt, en hierdoor een vooringenomen mening heeft ontwikkeld. Steeds meer mensen in Nederland maken zich zorgen over de objectiviteit, onafhankelijkheid en de neutraliteit van de NOS. En terecht! Het is immers onze enige publieke zender, die wij overigens zélf financieren. Bij een recent artikel over een gebombardeerde moskee in Syrië valt de NOS opnieuw door de mand.

Bij een luchtaanval op 16 maart op een moskee in het Syrische dorpje al-Jina kwamen 42 mensen om het leven. De NOS heeft er drie artikelen over geschreven. Alhoewel de NOS in het eerste artikel nog alle opties open houdt, wordt er in de tweede artikel de indruk gewekt dat de V.S. niet aansprakelijk zou zijn voor de luchtaanval. Vrij opmerkelijk aangezien er door de V.S. zelf toegegeven is dat zij wel degelijk op die plek een luchtaanval uitgevoerd hebben, alleen ”niet op de Moskee hadden gericht”, maar op een gebouw op 15 meter afstand van de moskee. Door te claimen dat de V.S. niet aansprakelijk zou zijn voor de luchtaanval, en de vinger te wijzen naar Rusland en Assad, verspreidt de NOS Amerikaanse propaganda, oftewel: nepnieuws.

Meer op:

http://destillewaarheid.nl/2017/03/26/nos-blijft-amerikaanse-propaganda-verspreiden/