Dagelijkse archieven: 11 januari 2018


Peru protesteert op kerst tegen vrijlating oud-president

Aangeleverd door: It’s Me

Peru protesteert op kerst tegen vrijlating oud-president

 

11 Januari 2018 – Peru

Op kerstavond verleende de Peruaanse president Pedro Pablo Kuczynski (PPK) gratie aan oud-president Alberto Fujimori, die al tien jaar in de gevangenis zit voor corruptie en schending van de mensenrechten. Zeker niet iedereen vergeeft Fujimori echter zijn misdaden, en zeker niet iedereen vergeeft PPK deze beslissing.

Op zondag 24 december, in de avond, wordt de Peruaanse oud-president Alberto Fujimori vrijgelaten. Net als de rest van Peru zit ik met vrienden rond tafel kerst te vieren. Tot mijn telefoon gaat.

Kerst of geen kerst

“Verlaat je kerstdiner. Laat staan wat je aan het doen bent. We trekken de straat op. Nu. Fujimori is vrij. Zorg dat je om 9 uur aan het Justitiepaleis staat”, klinkt het. Even kan ik het niet geloven. Nu? We trekken nu de straat op?

En inderdaad. Peru trekt de straat op. Een paar weken eerder vulden protestmarsen van diezelfde Peruanen de straten al om deze gratieverlening te vermijden. En nu laten ze hun ontevredenheid horen. Ze laten kerstdiners en familie achter en verzamelen zich voor de justitiepaleizen, in verschillende steden. En de volgende dag opnieuw. Ook op 25 december verzamelen duizenden Peruanen zich om gerechtigheid te eisen. De herinnering aan de misdaden van Fujimori zit bij dit deel van de bevolking te diep om het gebeurde aan zich voorbij te laten gaan. En al is een paar duizend man niet heel veel in een land met meer dan dertig miljoen inwoners, die paar duizend Peruanen laten wel meteen alles achter. Kerst of geen kerst.

Hoewel het merendeel van de bevolking de maaltijd waar ze een hele dag voor hebben staan zwoegen uiteraard niet zomaar achterlaat. “Ach. Laat die man toch. Hij zit al tien jaar vast, heeft kanker en ligt op sterven. Laat hem thuis doodgaan. Lang leeft hij toch niet meer”, klonk het bij mij aan tafel. En aan een heleboel andere tafels. Amper 24 uur later wordt dat argument al ontkracht door één van Fujimori´s artsen. De man blijkt al vijf jaar kankervrij te zijn en heeft geen enkele levensbedreigende ziekte. Bewijs dat de gratieverlening een puur politieke beslissing was.

Bloedbaden en ontvoeringen

Peruaans oud-president Alberto Fujimori, die tussen 1990 en 2000 het land voornamelijk als dictator regeerde, werd in 2009 tot 25 jaar gevangenisstraf veroordeeld. Om verschillende redenen.

In de jaren tachtig en negentig heerste er burgeroorlog in Peru. Twee extreemlinkse partijen, het Lichtend Pad en de MRTA, probeerden aan de macht te komen, wat de Peruaanse regering uiteraard niet zomaar liet gebeuren. De staat vocht terug, en tussen 1980 en 2000 vielen er 70.000 doden. Meer dan 15.000 personen verdwenen, en tot op de dag van vandaag zijn slechts 3.200 van hun lichamen teruggevonden.

Zowel de linkse organisaties als de regering maakten zich schuldig aan moordpartijen en gruwelijke misdaden in die periode. Alberto Fujimori regeerde het land tijdens de tweede helft van het gewapend conflict. Hij wist een einde te maken aan twaalf jaar burgeroorlog door Abimael Guzmán, leider van het Lichtend Pad, op te pakken.

Maar om die strijd te winnen, moest Fujimori moorden plegen. Hele moordpartijen, waarbij ook onschuldige burgers het leven lieten.

Bij het bloedbad in Barrios Altos stierven vijftien burgers, onder wie Javier Ríos Rojas, een kind van amper acht jaar oud. Of jong, in dit geval. Foto’s van de jongen worden in elke mars meegedragen.

Een tweede drama vond plaats in La Cantuto, waar negen studenten op mysterieuze wijze verdwenen na een inval van de Grupo Colina, een doodseskader van de Peruaanse regering. Ook vakbondsleider Pedro Huilca Tecse werd een paar maanden na de staatsgreep van Fujimori in 1992 vermoord door diezelfde Grupo Colina, en een journalist en zakenman werden ontvoerd. In 1995 verleende Fujimori gratie aan iedereen die beschuldigd werd van schendingen van mensenrechten in de strijd tegen het Lichtend Pad en de MRTA.

En dat was nog niet alles wat zich afspeelde onder het bewind van oud-president Fujimori. Fujimori had namelijk hét antwoord gevonden op armoede in Peru: sterilisatie. Hij concentreerde zich daarbij op inheemse vrouwen uit gemarginaliseerde gebieden. Zo wou hij het geboortecijfer in de armste streken van Peru terug drijven.

Gedwongen sterilisaties

Tussen 1990 en 2000 werden zo’n 363.000 inheemse Peruaanse vrouwen gedwongen gesteriliseerd. Inderdaad, gedwongen. Aangezien het sterilisatiebeleid van Fujimori gericht was op de inheemse bevolking, die dus inheemse talen sprak, konden de vrouwen de toestemmingsformulieren voor sterilisatie niet lezen. Die waren in het Spaans opgesteld, en de vrouwen hadden dus geen idee van waar ze precies voor tekenden.

Bovendien werden ze voorgelogen over de sterilisaties. Zo werden ze onder andere wijsgemaakt dat ze omkeerbaar waren, of belandden onder het mes wanneer ze eigenlijk voor heel andere medische problemen naar het ziekenhuis kwamen.

In een video die Derechos Humanos Sin Fronteras, partnerorganisatie van Broederlijk Delen, deze week publiceerde, getuigde Lucila Pacheco uit Chumbivilcas over hoe zij jaren geleden gesteriliseerd werd. “Na de operatie werden we in een zaal achtergelaten als dode schapen. We kregen geen hulp of medicatie en stonden doodsangsten uit. We waren gezonde vrouwen tot we die dag naar het ziekenhuis gingen. Maanden moesten we in bed blijven, sommige vrouwen wel een jaar. En alles doet nog steeds pijn. Ik ben bang dat ik zal sterven en mijn kinderen zal achterlaten.”

En dat is slechts één getuigenis. Bijna 400.000 vrouwen die dat moesten ondergaan. Verschillende vrouwen die de operatie niet overleefden. Niet verwonderlijk dus dat, na al die gebeurtenissen, een aanzienlijk aantal Peruanen allesbehalve goede herinneringen overhoudt aan het bewind van Fujimori. En dat ze hun kalkoen laten staan om hun ongenoegen te uiten over de verleende gratie aan de man.

Weg met alle corruptie

Een gratie die verleend werd vlak nadat Kenji Fujimori, zoon van de oud-president, de presidentsfunctie van de huidige president Pedro Pablo Kuczyski (PPK) veilig stelde. PPK kwam afgelopen maand in opspraak in een groot corruptieschandaal waaruit bleek dat hij steekpenningen had aangenomen van het Braziliaanse bouwbedrijf Odebrecht, en het bedrijf in ruil aan grote bouwopdrachten voor de Peruaanse overheid had geholpen.

Gevolg? Het ontslag van PPK werd opgeëist. Uiteraard vooral door de oppositie – onder wie de dochter van Alberto Fujimori, Keiko, die de presidentsverkiezingen vorig jaar met 48% van de stemmen nipt verloor van PPK. Dat hoewel zij, net als ex-presidenten Toledo, Humala en Garcia, eveneens betrokken was bij het corruptieschandaal.

Het presidentschap van PPK hing aan een zijden draadje. Minder dan een week voor de gratieverlening trokken de antifujimoristen uit Peru nog de straat op. Niet omdat ze PPK zo graag aan de macht hadden, wel om de democratie te beschermen. En om koste wat kost te vermijden dat er opnieuw een Fujimori – Keiko in dit geval – het land zou regeren. ‘Weg met alle corruptie in onze regering’, klonk het.

Deal gesloten

Vlak daarna kreeg de protesterende massa deels hun zin toen Fujimori’s jongste zoon Kenji en enkele van zijn partijleden zich van de stemming omtrent de afzetting van PPK onthielden en zo het presidentschap van PPK redden, maar vooral het land beschermden van een tweede tijdperk onder het Fujimorisme.

Maar amper een week later zag je diezelfde massa weer op straat, dit keer om het aftreden van PPK op te eisen. Want PPK had de antifujimoristen, die zich voornamelijk achter hem schaarden om het Fujimorisme te vermijden, tegen zich in het harnas gejaagd door Fujimori vrij te laten. Fujimori, de vader van het parlementslid dat PPK van zijn ondergang redde. Niet verwonderlijk dat PPK en Kenji ervan verdacht worden een deal te hebben gesloten. Die deal lijkt bovendien de straffeloosheid van de corruptie veilig te stellen, in acht genomen dat ook Kenji´s zus Keiko en verschillende oud-presidenten bij het schandaal betrokken waren.

Het officiële statement van PPK voor de gratieverlening was dat Fujimori, die tongkanker en hartproblemen heeft, op sterven lag en een behandeling in het ziekenhuis nodig had. Slechts een paar dagen na zijn vrijlating verklaarde diezelfde ´stervende´ Fujimori vanuit het ziekenhuis echter dat zijn gezondheid er plotseling razendsnel op vooruit ging. Verbazend nieuws was dat niet meer nadat zijn arts op 25 december al verklaarde dat Fujimori helemaal niet zo dringend medische hulp nodig had. Inmiddels heeft de man het ziekenhuis zelfs al verlaten en woont hij in een luxevilla van 5.000 dollar per maand, wat in Peru uiteraard ook niet op applaus onthaald wordt.

Dertigduizend demonstranten

PPK haalde zich met zijn presidentieel pardon de woede van de hardnekkige antifujimoristen op de hals. Op 28 december organiseerden zij voor de derde keer in vijf dagen een protestmars. Meer dan 30.000 protesteerders vulden die dag de straten van Lima, 3.000 demonstranten met luide stemmen en geconcentreerde blikken jaagden de toeristen in Cusco de stuipen op het lijf. Weg met het Fujimorisme. En weg met PPK.

Ik kon mijn ogen amper geloven. Pas toen Plaza de Armas in Cusco ´s avonds eindelijk leeg begon te sijpelen, vond ik mijn collega´s terug in de massa. Alle partnerorganisaties van Broederlijk Delen in Cusco hadden meegelopen in de mars. Meer dan 5.000 protestanten in Cusco op de been, verspreid over vijf dagen. Bijna tien keer zoveel man in Lima. Het was een succes, al was ook daar niet iedereen het mee eens.

“Vind je dat veel,” meende iemand naast ons, “Lima is een miljoenenstad. Dertigduizend man is niks. Daarbij bereik je hier niks mee. De gratie is al verleend. Het is te laat, verspil je tijd niet.”

Inderdaad, in een stad met 7 miljoen inwoners is dat aantal misschien niet zo groot als het voor mij lijkt. Maar 30.000 man op de been in één enkele stad blijft veel. En het zou wel eens heel veel nut kunnen hebben, in plaats van tijdverspilling te zijn. Verschillende mensenrechtenorganisaties, waaronder APRODEH en het Instituto de Defensa Legal (IDL), partnerorganisaties van Broederlijk Delen, spraken het Inter-Amerikaans Mensenrechtenhof reeds aan en wezen hen op de internationale mensenrechtenverdragen die de Peruaanse regering momenteel aan hun laars lapt.

Of er een internationaal vonnis kan komen blijft de vraag, maar er is hoop en er zijn mogelijkheden, dus blijft het belangrijk de aandacht te blijven trekken.

En daar lijkt Peru voorlopig nog niet mee op te houden. Vandaag trekt een groot deel van Peru opnieuw de straat op, schreeuwend ‘Wij zijn de dochters van de vrouwen die je niet kon steriliseren’, of ‘Wij zijn de kinderen van de studenten die je niet kon doen verdwijnen’.

Verschillende gesteriliseerde vrouwen reizen vandaag urenlang vanuit afgelegen gemeenschappen naar Cusco om hun stem te laten horen, mensenrechtenorganisaties zijn al dagen bezig met opvallende en pakkende spandoeken te schilderen. Er wordt een nog grotere opkomst verwacht dan twee weken geleden. Peru geeft niet op. Peru vecht.

Artikel geschreven door Maxime Degroote, vrijwilliger in Peru


1 Dead, 800 Injured as 3.5 Million Catholics Follow Blackened Jesus Statue With ‘Miraculous Powers’

Aangeleverd door: Spruitje

Bron: ETH

1 Dead, 800 Injured as 3.5 Million Catholics Follow Blackened Jesus Statue With ‘Miraculous Powers’

1 Dead, 800 Injured as 3.5 Million Catholics Follow Blackened Jesus Statue With ‘Miraculous Powers’

At least one person is dead and 800 others were injured in Manila, Philippines, where 3.5 million barefoot Roman Catholics followed a blackened statue of Jesus Christ, known as the Black Nazarene, which is believed to have healing powers. The procession, one of the largest Catholics festivals in the world, took place Tuesday, with officials reporting on the mass injuries a day later, despite describing the event as “generally peaceful.”

AFP reported that the one known death so far was of a former jail officer, who suffered a heart attack after attempting to climb onto the carriage pulling the centuries-old statue. The Black Nazarene, brought to the country by Spanish missionaries in 1606, is believed to have ‘miraculous powers,’ such as healing people who touch it from illnesses. Others seek blessings and forgiveness for sins. READ MORE


PLO Moves To Officially Withdraw Recognition Of The State Of Israel, Formally End Peace Process

Aangeleverd door: It’s Me

New post on Now The End Begins

 

Klik:>PLO Moves To Officially Withdraw Recognition Of The State Of Israel, Formally End Peace Process

by Geoffrey Grider

The Executive Committee of the Palestine Liberation Organization, the umbrella organization that is internationally-recognized as the representative of the Palestinian people, will push to withdraw formal recognition of Israel and end Washington’s longstanding role as mediator of the peace process.

“They have said, Come, and let us cut them off from being a nation; that the name of Israel may be no more in remembrance. For they have consulted together with one consent: they are confederate against thee:” Psalm 83:4,5 (KJV)

EDITOR’S  NOTE: So now that President Trump has recognized that the capital of Israel is Jerusalem, they no longer wish to be a part of the ‘peace process’ that they never had any intention of actually making peace with Israel for anyway. They are withdrawing so they can pursue and “international solution” to the status of Jerusalem obtaining statehood. What they are really doing is releasing themselves from the Oslo Accords so they will then be free to form a multi-nation confederacy to attack Israel. 

Instead, the PLO will pursue an “international formula” for achieving statehood. The developments were outlined in a report that aims to redefine not only the parameters for future relations with Israel and the Unites States, but also change the status of the Palestinian Authority from a “transitional authority” to a “state under occupation.” The details are intended to be finalized in a follow-up meeting of the PLO mid-month.

The PA was formed as an interim governing body by the 1993 Oslo Accords—signed by then-prime minister Yitzhak Rabin and previous PLO chief Yasser Arafat—and was meant to be dissolved after no later than five years as part of a final peace agreement.

Two-and-a-half decades later, the PLO is now threatening to do just that, which, in its view, would release the Palestinians from political obligations stipulated in agreements with Israel.

According to PLO Executive Committee member Ahmed Majdalani, Israel “didn’t commit to any of the terms,” thereby effectively absolving the PA of its responsibilities. “I believe we are late in making these decisions and implementing them,” he told The Media Line, “which has created a gap between the Palestinian leadership and the Palestinian people.”

In this respect, there does, indeed, appear to be a growing chasm between the PA and the Palestinian “Street,” with a number of individuals expressing to The Media Line a distrust of Ramallah, the administrative capital of the Palestinian Authority. One businessman, who spoke to The Media Line on condition of anonymity, called on PA leaders to resign, as they are no longer “qualified” to make decisions “that have no impact on the ground.”

Another Palestinian, Bashar, noted that PLO leaders have made similar threats numerous times in the past, yet cooperation with Israel, security coordination foremost, remains intact. “They practice double standards,” he exclaimed, whereas another person, who asked not to be identified, went so far as to suggest that the PA shares “mutual interests” with “the [Israeli] occupation” and thus cannot be expected to advance the Palestinian cause.

Even those supportive of the PLO’s newly stated goals do not believe that they will be implemented. “These decisions might be good for Palestine,” one Ramallah resident told The Media Line, “as they could potentially change the [negative] situation caused by the Oslo Accords.” Nevertheless, she qualified, “I don’t think the PA is capable of forging a better agreement, unless they focus on a national agenda to support the Palestinian public.” Many other Palestinians echoed these sentiments, calling on the PA to change course after years of failed negotiations.

To this end, Saeb Erekat, Secretary General of the PLO Executive Committee and chief Palestinian negotiator, reiterated on Tuesday the PA’s refusal to engage in any peace initiative sponsored by the US unless the Trump administration retracts its recognition of Jerusalem as Israel’s capital. This comes after Erekat earlier this month slammed American threats to cut aid to the Palestinians, describing the prospect as tantamount to “starving refugees…in support of Israeli positions.”

Nevertheless, Erekat appeared to leave the door open for a rapprochement, saying that while the Palestinians do not want to clash with Washington, President Trump had left them with no choice.

As such, Abbas is expected to boycott US Vice President Mike Pence when he visits the Middle East later this month. The PA chief is tentatively slated to travel on January 22 to Brussels—thus precluding the possibility of hosting Pence in Ramallah—where he will attempt to curry favor from Western European countries which uniformly opposed President Trump’s Jerusalem declaration.

Pence will nonetheless meet with Egyptian President Abdel Fattah al-Sisi and with Jordanian King Abdullah II on January 21; this, before spending two days in Israel. The American vice president is scheduled to address the Israeli parliament and visit the Western Wall, Judaism’s holiest site, a move that could spark further controversy due to its location in east Jerusalem, conquered by Israel in the 1967 war and which the Palestinians claim as their future capital. source

 

 

Geoffrey Grider | January 11, 2018 at 11:57 am | Tags: 1993 Oslo Accords | Categories: The Big Story | URL: https://wp.me/p1kFP6-dIo

Comment    See all comments