Informatie over abrikozenpitten


Kankertherapie

kankertherapie1kankertherapie2kankertherapie3

Kanker kan op een aantal manieren worden bestreden:

Abrikozenpitten e.d., Voor meer  informatie en hoe deze te verkrijgen kunt u ons bellen: 038-4549300 Tussen: 11.00 en 20.00 uur 

.
De meest eenvoudige therapie is het eten van abrikozenpitten en/of bittere amandelen. Deze bevatten amygdaline, ook wel vitamine B17 genoemd. Zo’n 80 tot 100 abrikozenpitten per dag worden er aanbevolen. Let wel, deze 80 tot 100 pitten verdeeld over de dag in te nemen, liefst om de 1½ uur een gelijk aantal.
Er is weerstand tegen dit dieet, omdat de oplossing te eenvoudig lijkt. De pitten kunnen voor sommigen nogal vies zijn. Maar dit wordt voor een heel eind gecompenseerd door ze tezamen met abrikozen, appels of appelmoes te eten. Het is het beste om de abrikozenpitten of bittere amandelen wat verspreid over de dag in te nemen en niet in één keer.
Een van de bijwerkingen van het eten van abrikozenpitten of bittere amandelen kan bloeddrukverlaging zijn. Doch in de 5 jaren dat wij met abrikozenpitten ervaringen opgedaan hebben bij honderden, zo niet duizenden mensen, hebben wij althans hier nog nimmer klachten over gekregen. 

Dat kan voor sommigen gunstig zijn, voor mensen met lage bloeddruk echter niet. Het eten van teveel pitten tegelijk kan zo resulteren in een veel te lage bloeddruk (shock) en wordt dus streng afgeraden. Voor een overzicht van de vitamines, mineralen en werking van abrikozenpitten, zie: www.bittere-aprikosenkerne.de.
Abrikozenpitten worden ook wel ‘de chemotherapie van de natuur’ genoemd. Iedereen dient echter zelf te letten op eventuele bijwerkingen van de B17 en men is er zelf verantwoordelijk voor als men kiest voor deze alternatieve of aanvullende kankertherapie, niet iedere tumor (zoals kanker t.g.v. asbest) reageert daarbij even goed op deze therapie! Als je er geen 80 tot 100 per dag verdraagt, probeer het dan met wat minder. Het helpt dan echter ook (veel) minder. Probeer de hoeveelheid met 5 of 10 pitten per dag op te voeren, zodat je in 6 tot 12 dagen aan het rantsoen zit. Preventief is het goed om zo’n 10 à 15 abrikozenpitten per dag te eten. Dat geldt voor elk gezond volwassen mens, om de simpele reden dat vitamine B-17 zo goed als helemaal is verdwenen uit ons dagelijks voedselpakket.
Zo vormt het ook een onderdeel van het Dr. Houtsmullerdieet.

Een combinatie van dagelijks 80 tot 100 abrikozenpitten (verspreid over de dag) . Liefst in 10 x en dan met het dieet van internist Houtsmuller is dan ook zeer aan te raden. Sommigen hebben Dr. A.J. Houtsmuller belasterd, maar van de Hoge Raad mag de Vereniging tegen Kwakzalverij Dr. Houtsmuller geen kwakzalver of leugenaar meer noemen.
Laetrile (een extract van amygdaline, maar niet altijd precies hetzelfde!) is te verkrijgen in de vorm van tabletten. Gebruik pillen en injecties nooit zonder overleg met een (Moerman)arts.

Helaas is dit veelal alleen verkrijgbaar in Duitsland en dan nog tegen een veel hogere prijs dan dat de abrikozenpitten kosten.
Injecties dienen intraveneus gegeven te worden, een aanbevolen hoeveelheid is bijvoorbeeld de eerste dag 21 gram en de volgende 20 dagen steeds 9 gram laetrile. Laetrile-medicijnen zijn echter erg duur en abrikozenpitten zijn veel goedkoper en net zo werkzaam, soms zelfs effectiever! Vitaminen werken meestal het best als ze natuurlijk in het natuurlijke product (de pitten in dit geval) worden opgenomen. Grote hoeveelheden zijn dan echter niet altijd haalbaar. Wel heb je bij de pitten altijd de zuivere amygdaline, Laetrile kan iets anders zijn.

Dr. Harold Manner heeft in zijn boek The death of cancer geschreven over zijn uitgebreid onderzoek naar eventuele giftigheid en werking van laetrile. Hij heeft bewezen dat geïnjecteerde laetrile niet giftig is. En bij zijn onderzoeken bij dierproeven was laetrile werkzaam, mits de injecties gegeven waren in combinatie met vitamine A en bepaalde enzymen.
Zink is het transportmechanisme voor laetrile en nitrilosiden in het lichaam. Biochemici en onderzoekers hebben ontdekt dat je Laetrile kunt geven aan een patiënt tot het zijn neusgaten uitkomt, maar dat de Laetrile niet in de weefsels van zijn lichaam komt als de patiënt niet voldoende zink binnenkrijgt (ADH: 10 mg). Zij vonden ook dat er niets in het lichaam geneest zonder voldoende vitamine C.

Een prettige bijkomstigheid van zink is dat het verkoudheid tegengaat en sneller geneest. Een waarschuwing, uit het boek van E Valstar (Voedingsinterventie bij kanker, blz 62) blijkt dat als u zinktabletten neemt, dat dan een combinatie met selenium gewenst is, want extra zinkopname vermindert de seleniumopname. Een zeer rijke natuurlijke bron voor selenium is de paranoot. Eén noot per dag is al ruim voldoende voor de ADH. Natuurlijke bronnen voor zink zijn tarwekiemen (12 mg/100 g), lijnzaad (8 mg/100 g) en paranoten (4 mg/100 g). Maar abrikozenpitten en amandelen bevatten zelf ook al zink (2 mg/100 g).
Overleg overigens altijd met uw (Moerman)arts.

Ervaringsverhalen
Diverse in Nederland

Borstkanker

Botkanker

B17 forum

Wereldkampioen armworstelen Jason Vale

Diverse in de VS

Keelkanker vrouw cabaretier Red Buutton

Nog meer in de VS

Laetrile Case Histories: 90 Actual Case Histories

Resultaten van arts Philip E. Binzel (o.a. alvleesklierkanker)

Diverse in Duitsland

Borstkanker met uitzaaiingen (Duitsland)

Nog meer in Duitsland

www.vitamin-b17.de (Duitsland)

Diverse in Zwitserland

Darmkanker Angel Rodriguez (Australië)
Literatuur
Toshiyuki Fukuda e.a. hebben in 2003 in een wetenschappelijk artikel(Anti-tumor Promoting Effect of Glycosides from Prunus persica Seeds,PDF) aangetoond dat amygdaline met andere glucosiden uit perzikpitten zowel in vitro als in vivo remmend werken tegen huidkanker bij muizen.
Kwon Hee-Young e.a. hebben in 2003 in een wetenschappelijk artikel(Apoptosis induction of persicae semen extract in human promyelocytic leukemia (hl-60) cells) aangetoond dat dat een amygdaline-extract van perzikpitten cytotoxisch (giftig) is voor bepaalde menselijke leukemiecellen (van de humane promyelocyten leukemie) in vitro. Gebleken is dat het extract apoptose teweeg brengt.

Hae-Jeong Park e.a. presenteerden in 2005 een wetenschappelijk artikel(Amygdalin inhibits genes related to cell cycle in SNU-C4 human colon cancer cells, PDF) een studie, die suggereert dat amygdaline een antikankereffect heeft bij dikkedarmkanker, doordat het aanmaak belemmert van eiwitten die een functie hebben bij de deling van dikke darmkankercellen in vitro.
Hyun-Kyung Chang e.a. hebben in 2006 een wetenschappelijk artikel(Amygdalin Induces Apoptosis through Regulation of Bax and Bcl-2 Expressions in Human DU145 and LNCaP Prostate Cancer Cells, PDF) gepubliceerd over de gunstige invloed van amygdaline op prostaatkankercellen. Gebleken is dat de amygdaline apoptose(geprogrammeerde celdood) teweeg brengt bij menselijke prostaatkankercellen in vitro. Hun conclusie: Based on these results, amygdalin shows considerable promise in the treatment of prostate cancers.
Hye-Jeong Hwang e.a. hebben in 2008 in een wetenschappelijk artikel(Antinociceptive Effect of Amygdalin Isolated from Prunus armeniaca on Formalin-Induced Pain in Rats, PDF) aangetoond dat amygdaline van abrikozenpitten pijnbestrijdend werkt bij ratten.
Hae-Jeong Park e.a. schreven in 2008 een wetenschappelijk artikel(Amygdalin Modulates Cell Cycle Regulator Genes in Human Chronic Myeloid Leukemia Cells, PDF) een studie, die aantoont dat D-amygdaline zou kunnen dienen als nuttig geneesmiddel tegenleukemie.
In 1982 hebben Moertel e.a. de impact van laetrile op 172 patiënten bestudeerd en geconcludeerd dat laetrile niet werkt. Een nadere beschouwing van de studie van Moertel e.a. is in 2009 door prof. Stephen Krashen Ph.D. verricht (Does Laetrile Work? Another Look at the Mayo Clinic Study (Moertel et al., 1982). Zijn conclusie is dat de

Moertel-studie slechts aantoont dat een mengsel van zuivere en synthetische laetrile gedurende slechts 3 weken niet werkt bij terminale patiënten, waar de reguliere geneeskunde niets meer voor kan doen . De studie heeft echter geen betrekking op pure laetrile met een meer flexibele planning en ook niet op andere patiënten.
Ellison e.a. hebben in 1978 een aantal gevallen bekeken, waarin waarvan werd geacht dat laetrile hielp. Zij vonden dat in 68 gevallen er 6 positieve reacties waren, waarvan 2 met compleet herstel. Prof. Stephen Krashen Ph.D. heeft in 2009 ook deze studie nader beschouwd(Inaccurate Reporting of the Effects of Laetrile: Mistreatment of Ellison, Byar and Newell (1978) in Professional Papers) en geconcludeerd dat er minstens 15 positieve reacties waren bij 22 patiënten (2 geheel hersteld, 4 gedeeltelijk en 9 bleven stabiel). Laetrile helpt dus soms wel degelijk.

In 1994 publiceerde dr. P.E. Binzel resultaten van zijn behandeling van kankerpatiënten met Laetrile tussen 1974 en 1991 in zijn boek ALIVE AND WELL (PDF ). Hij gebruikte een combinatie van intraveneuze en orale Laetrile. Intraveneuze doses starten met 3 gram en werden opgevoerd tot 9 gram. Na een periode van maanden, werd begonnen met orale Laetrile, 1 gram tegen bedtijd, in plaats van de injecties. Binzel maakte als onderdeel van zijn behandeling ook gebruik van verschillende voedingssupplementen en pancreatische enzymen, evenals een streng dieet met weinig dierlijk eiwit en vet, en zonder junk-food. Zonder dit strenge dieet achtte hij de

Laetrile-injecties en -pillen veel minder effectief. Uit een serie van 180 patiënten met primaire kanker (niet-gemetastaseerd, beperkt tot één orgaan of weefsel) waren er nog 138 in leven, toen hij in 1991 zijn behandeling resultaten opgesteld. Al die tijd waren er 58 van de patiënten gevolgd gedurende 2 tot 4 jaar, terwijl 80 er een medische follow-up hadden van 5 tot 18 jaar. Van de 42 patiënten die in 1991 al waren overleden, waren er 23 gestorven aan hun kanker, 12 door andere oorzaken, en 7 stierven door een onbekende oorzaak. Onder zijn kankerpatiënten met uitzaaiingen overleden 32 van 108 aan hun ziekte, terwijl 6 stierven door andere oorzaken, en 9 stierven door een onbekende oorzaak. Van zijn 61 patiënten die in 1991 nog leefden, hadden er 30 een follow-up gehad van tussen de 2 en 4 jaar, terwijl 31 gedurende 5 tot 18 jaar gevolgd werden. Binzel’s resultaten zijn indrukwekkend. Sommige van de patiënten die in zijn boek besproken staan, waren 15-18 jaar na de eerste Laetrile behandeling nog in leven (en gezond!).

Binzel merkt ook op dat geen van de kankerdiagnoses door hem zelf zijn gemaakt (een kleine dorp, huisarts) – Alle patiënten hadden diagnoses van andere artsen. Velen hadden al geleden onder de verwoestingen van de standaard (chirurgie / bestraling / chemotherapie) oncologische behandelingen voordat ze waren opgegeven als hopeloze gevallen door de orthodoxe artsen.
Een andere arts die opzienbarende resultaten heeft bereikt is Dr. John A. Richardson. Hij heeft zijn bevindingen beschreven in zijn boek Laetrile Case Histories.
James South MA heeft artikel geschreven over de werking van laetrile en de vermeende bijwerkingen: Laetrile – The Answer To Cancer? (PDF).
Dr. H. Rosenberg geeft een kort en krachtig overzicht van de geschiedenis van amygdaline. Voor een uitgebreid overzicht , zie ook de video A World without Cancer van Edward Griffin: wmv / YouTube of lees het boek World without Cancer voor een zeer uitgebreid overzicht over Laetrile en de aversie er tegen van de medische wereld in zogenaamd beschaafde landen als de VS.

Een voorbeeld daarvan is de tegenwerking van een van de befaamdste kankeronderzoekers van de 20ste eeuw: Dr. Kanematsu Sugiura (VS). In 1972 werd hij door Sloan-Kettering gevraagd om Laetrile te testen. Zijn onderzoek met Laetrile bij muizen was positief, maar die waren Sloan-Kettering onwelgevallig en mochten niet naar buiten komen. Op een persconferentie op 15 junii 1977 zeiden een aantal onderzoekers dat Laetrile niet preventief werkte, niet tumor-remmend en ook niet tegen anti-uitzaaiingen. Maar opeens vroeg een verslaggever aan Dr. Sugiura naar zijn mening. Hij antwoorde toen: Het meest interessante onderdeel betreft uitzaaiingen. Secundaire groei van kanker naar een andere locatie. Wanneer deze borstkliertumor groeit tot ongeveer twee centimeter in diameter of meer, dan ontwikkelt ongeveer 80% longmetastasen. Maar met de behandeling met laetrile / amygdaline, wordt dat gereduceert om ongeveer 20%.
Hier is een verder overzicht van laetrile